Wyznania

[Indra]

Dziękuję :*
wsparcie wiele znaczy dla mnie, a i odczuwam pewną poprawę. Nie wiem co się dzieje, ale zachodzi jakaś zmiana w świadomosci

[maja]

Indra
oj...to już tylko przytulam*

[Indra]

maja
miło mi, że Cię rozbrajam ; )
Choć tej modlitwy rano i tak nie dociągnęłam do końca- wymiękłam.. zaczełam ryczeć i tyle było

[VanillaOrchard]

Marylka, dzięki. <3

Muszka, dokładnie napisałaś to, co teraz powinnam była przeczytać. Rzeczywiście, może trzeba nam odpocząć i dojść do własnych wniosków: ile jesteśmy w stanie na chwilę obecną poświęcić dla związku i ile jesteśmy w stanie poświęcić związków, żeby zadowolić wiecznie niezadowolone osoby w otoczeniu. Do tej pory nie rozstawaliśmy się na dłużej niż tydzień, a cisza w eterze nigdy nie trwała dłużej niż 5 godzin (wyjąwszy noce). Ta rozłąka fizyczna i emocjonalna to mocne i ciekawe doświadczenie, nie przytępiam go maratonami filmowymi i graniem w gry komputerowe (co jest trudne dla mnie), tylko go doświadczam w pełni i swoje wnioski mam.

Więcej nie chcę pisać, bo nie wiadomo, kto siedzi na tych forach. Do niektórych wniosków należy dojść poprzez samodzielne myślenie i samoświadomość.

[maja]

Indra

"walnę sobie modlitwę regresywną na syndrom odrzucenia, żeby czasu nie marnować"
no ja wiem, że pewnie wcale Ci nie do śmiechu, ale mnie rozbrajasz***

[Indra]

Dziękuję..
Tymczasem znowu nie śpię od godziny choc czuje zmęczenie. Chyba sobie walnę modlitwę regresywną na syndrom odrzucenia zeby cxasu nie marnowac

[maja]

Indra
Nie wiem co Ci napisać...więc po prostu wspieram i tyle:*

[Tess]

Vanilla, pomodlimy !

[muszka91]

Indra wspieram:) silna jesteś !:) tą siłę się czuje:)

Vanila,
miałam podobnie do Ciebie- też chciałam podać rozwiązanie na tacy ale to takie trochę na 'siłe' wchodzenie ze swoimi rozwiązaniami nie jest ok. Później zamilkłam i nasz związek też zamilkł .Chyba ta druga strona nie miała ochoty niczego szukac by go ocalić. No cóż pozostało mi ocalić siebie i wyjść z tego dla naszego dobra:) Niech u Ciebie zadzieje się zgodnie z ND- być może u WAS to milczenie spowoduje przestrzeń , w której on dojdzie do fajnych wniosków NO ale jeśli jest to' zależy mi na NAS ' to rozwiązanie się znajdzie..

Również wspiram:)

[Indra]

dziękuję:*  ja również mam taką nadzieję..

[Ola]

[...] bo kiedys miałam skłonnośc, aby sie nim "rozkoszować" i się dobijać w kółko i na nowo.
A chcę już zaznać czegoś lepszego.

Tak. To chodzi raczej o bycie swiadkiem. Martinus fajnie tu wczoraj pisal.
Wierze, ze zaznasz tego lepszego :*

[Indra]

Tola
akceptacja na pewno. No i miłośc, bo ona rozpuszcza wszystko. Plan na pewno ambitny, ale chcę choć otrzeć się o jego realizacje. Zwlekałam już zbyt długo.

Ola
wchodzę w ten ból i pozwalam mu być, bo to naturalne że jest. Choc staram sie w nim nie nakręcać, bo kiedys miałam skłonnośc, aby sie nim "rozkoszować" i się dobijać w kółko i na nowo.
A chcę już zaznać czegoś lepszego.

[Ola]

Wspolczuje ci Indra, bo jestem w podobnym zalu, ale w ten bol to akurat dobrze wejsc do konca skoro juz jest. Tam sa skarby mimo wszystko. Sciskam mocno.

[Tola]

Plan ambitny -  bardzo  ;   )  i nie jestem pewna, czy można to traktować w kategoriach zadania  ;   )
Może akceptacja......?

[Indra]

a to akurat prawda...
póki co czas wreszcie pokochać siebie na 100%, a nie na 50. To dla mnie na teraz najwazniejsze. Wtedy ten ból po prostu się rozpuści