Mam pytanie... - czyli do wszystkich "guru" :))

[Lilliole]

Bardzo zainteresowało mnie to podejście. Ale mam wątpliwości, czy to nie będzie negatywna autosugestia/ brak wiary  ? Ciekawe co sądzi Leszek jako uznany ekspert od kreacji .

Jeżeli mamy bardzo silne pragnienie, a ono przez dłuższy czas się ne spełnia to i tak przez cały czas idzie podświadoma autosugestia, że się nie uda. Bo jak by była pozytywna to by już się spełniło. Więc tak naprawdę przez cały czas warunkujemy sie negatywnie i kreujemy rzeczywistość zgodną z lękiem. Tam gdzie jest silna presja czy silny lęk - pozytywne myślenie nic nie daje. Najpierw trzeba uwolnić sie od lęku czy napięcia.

Akceptacja lęku czy braku spełniania jest po to właśnie by zniwelować ten lęk czy napięcie jakie w sobie wytworzyliśmy. Nikt tu nie mówi, żeby sobie to afirmować. To może być proces jednorazowy.
Jeżeli ktoś afirmuje, że cos ma, a to nie działa to bez sensu jest cały czas robić to samo i liczyc na inny efekt. Może warto spróbowac czegos odwrotnego

[pkrl5758]

Bardzo zainteresowało mnie to podejście. Ale mam wątpliwości, czy to nie będzie negatywna autosugestia/ brak wiary  ? Ciekawe co sądzi Leszek jako uznany ekspert od kreacji .

No wlasnie...

[medżikowsky]

proponują, żeby sobie mówić, najlepiej na głos.
"Akceptuję, że nigdy , ale to nigdy - tego czegoś nie dostanę." I akceptować to w tym momencie. Tak naprawdę.

Bardzo zainteresowało mnie to podejście. Ale mam wątpliwości, czy to nie będzie negatywna autosugestia/ brak wiary  ? Ciekawe co sądzi Leszek jako uznany ekspert od kreacji .

[Lilliole]

Ciekawe czy taką metodę można zastosować do wszystkich pragnień np do pragnienia bycia szczęsliwym.
Nie odważyłabym się wejść w te uczucia i ich przeżyć.

To znaczy w jakie uczucia?
Jeżeli masz silne niespełnione pragnienia bycia szczęśliwą, to należałoby zaakceptować, że nigdy nie będziesz szczęśliwa. Bo tutaj jest lęk przed byciem nieszczęśliwą. I żeby rozbroić ten lęk - należy zaakceptować własne nieszczęście.

W sumie jakby na to nie patrzeć każde silne pragnienie jest podszyte lękiem, że się nie spełni.
A Ty Inga z tego co zauważyłam to sporo pracujesz z lękami.

[Kaja]

Jest takich dwóch facetów. Nazywają sie Tresura Matrixa i oni proponują, żeby sobie mówić, najlepiej na głos.
"Akceptuję, że nigdy , ale to nigdy - tego czegoś nie dostanę." I akceptować to w tym momencie. Tak naprawdę.

Ja nigdy ich nie oglądałam ale też wpadłam sama na taki sposób pracy ze sobą, wg mnie skuteczne. Można do każdego braku jak i każdej emocji zastosować.

No i można sobie afirmować, że: "Uwalniam się od poczucia braku, a otwieram się na spełnienie. Brak nie jest mi do niczego potrzebny" .

Tak też próbowałam, ale tu można utknąć na etapie uwalniania i się nigdy nie uwolnić.

[Inga]

Ciekawe czy taką metodę można zastosować do wszystkich pragnień np do pragnienia bycia szczęsliwym.
Nie odważyłabym się wejść w te uczucia i ich przeżyć.

[Tom Tom]

Czuję się mocno zainspirowany, dzięki!

[Lilliole]

Mnie od razu jak to przeczytalem zrobila sie taka panika wewnetrzna i strach przed tym, ze nie dostane tego ze chce ze az szok .

Czyli co - mowic to do siebie np. z rana przy lustrze podczas porannej toalety plus afirmacje pisac, ktora podalas? Tak z miesiac wystarczy na zobaczenie jakis rezultatow myslisz?

Afirmację - tak standardowo, minimum miesiąc.

A jeżeli chodzi o akceptację swoich lęków, to jak zrobisz to uczciwie to wystarczy raz czy dwa Chodzi o to, żeby nie odpychać tego lęku, lecz jak to oni mówią - "przytulić". I zaakceptować i przeżyc te wszystkie emocje, które wtedy wyjdą. Jak ma rzucać to niech rzuca. Az wybrzmi. I żeby zaakceptować siebie w takiej sytuacji.
Lęki, które odpychamy robią sie wielkie i straszne, a gdy je zaakceptujemy robią się malutkie i znikają

[pkrl5758]

Jest takich dwóch facetów. Nazywają sie Tresura Matrixa i oni proponują, żeby sobie mówić, najlepiej na głos.
"Akceptuję, że nigdy , ale to nigdy - tego czegoś nie dostanę." I akceptować to w tym momencie. Tak naprawdę.

Próbowałam. To jest trochę taki hardcor. Przynajmniej dla mnie. Dużo emocji się pojawiło. Az mną rzucało Ale napięcie, rzeczywiście spadło. I pojawiło się to czego chciałam, a bardzo się bałam, że nie dostanę. Może i bez tego by się pojawiło. Nie wiem.

No i można sobie afirmować, że: "Uwalniam się od poczucia braku, a otwieram się na spełnienie. Brak nie jest mi do niczego potrzebny" .

Mnie od razu jak to przeczytalem zrobila sie taka panika wewnetrzna i strach przed tym, ze nie dostane tego ze chce ze az szok .

Czyli co - mowic to do siebie np. z rana przy lustrze podczas porannej toalety plus afirmacje pisac, ktora podalas? Tak z miesiac wystarczy na zobaczenie jakis rezultatow myslisz?

[Tess]

Jak większość

[Tom Tom]

Bardzo dziękuję Przetestuje sobie na temacie, który bardzo daje mi się we znaki.
Najpierw sobie sam komplikuje życie, a później "zbieram"

[Lilliole]

Jest takich dwóch facetów. Nazywają sie Tresura Matrixa i oni proponują, żeby sobie mówić, najlepiej na głos.
"Akceptuję, że nigdy , ale to nigdy - tego czegoś nie dostanę." I akceptować to w tym momencie. Tak naprawdę.

Próbowałam. To jest trochę taki hardcor. Przynajmniej dla mnie. Dużo emocji się pojawiło. Az mną rzucało Ale napięcie, rzeczywiście spadło. I pojawiło się to czego chciałam, a bardzo się bałam, że nie dostanę. Może i bez tego by się pojawiło. Nie wiem.

No i można sobie afirmować, że: "Uwalniam się od poczucia braku, a otwieram się na spełnienie. Brak nie jest mi do niczego potrzebny" . 

[Tom Tom]

Jeżeli czegoś bardzo pragniemy, a nie dostajemy tego - to zaczynamy się skupiać na braku i na tym, że tego nie mamy. I w rezultacie kreujemy brak tego. Czyli dostajemy to na czym najwięcej myślimy. Czyli brak.
Silne pragnienia rodzą też silne napięcie, co nam zawęża widzenie i możemy nie dostrzegać okazji do zrealizowania naszego celu.
W taki przypadkach odpuszczenie sobie może właśnie spowodować że nasz cel się zrealizuje.

Lilliole
Dokładnie właśnie przez to przechodzę... Jak sobie odpuścić skutecznie? Tak, żeby akceptować aktualną sytuację, a nie żyć emocjami braku?

[Lilliole]

Jeżeli czegoś bardzo pragniemy, a nie dostajemy tego - to zaczynamy się skupiać na braku i na tym, że tego nie mamy. I w rezultacie kreujemy brak tego. Czyli dostajemy to na czym najwięcej myślimy. Czyli brak.
Silne pragnienia rodzą też silne napięcie, co nam zawęża widzenie i możemy nie dostrzegać okazji do zrealizowania naszego celu.
W taki przypadkach odpuszczenie sobie może właśnie spowodować że nasz cel się zrealizuje.

[medżikowsky]

Czyli ze nasze pragnienia moga byc rozne od pragnien/projekcji umyslu i dlatego czesto zamiast pragnac projektujemy cos co siedzi w umysle i tylo wyobrazamy sobie, ze da nam to szczescie? Cos takiego?

no tak
a uczucia sa samorealizujace sie czyli sa i pragnieniem i realizacja w jednym