Najpierw zerknąłem sobie o czym mówisz i trafiłem na dyskurs Sai Baby, który to precyzuje. Pozwolę tu sobie mały jego fragment więc zacytować, bo łatwiej będzie ewentualnie dalej podyskutować. :-)
"Według wedanty człowiek jest połączeniem bhutakaszy, czittakaszy i czidakaszy. Bhutakasza odpowiada ciału i wszystkiemu, co jest widoczne gołym okiem. Wszystko, co jest widoczne, musi zniknąć, co znaczy, że bhutakasza jest przemijająca i ulotna. Słońce, gwiazdy i Droga Mleczna, które znajdują się miliony mil od ziemi, również należą do bhutakaszy. Bhutakasza obejmuje wszystkie bhuty (żywioły) i żywe istoty. Tak rozległą bhutakaszę otacza czittakasza. Możecie bardzo dobrze wyobrazić sobie ogrom czittakaszy. Bhutakasza, składająca się ze słońca, gwiazd, rzek, oceanów itd., stanowi małą część czittakaszy. Być może zastanawiacie się, jak to jest możliwe. Wszystko, co widzicie, np. słońce, gwiazdy, oceany, góry, itd., odciska się w waszej czitcie. Podobnie, widzialny świat zawiera się w was jako mała cząstka. Bhutakasza i czittakasza odnoszą się odpowiednio do ciała i umysłu. Bhutakasza i czittakasza mają swoją swoją zasadniczą podstawę określaną w wedancie jako czidakasza. Czidakasza odpowiada atmie. Człowiek jest połączeniem tych trzech przestrzeni: bhutakaszy (ciała), czittakaszy (umysłu) i czidakaszy (atmy). Pierwsza odnosi się do tego, kim myślisz, że jesteś, druga do tego, kim inni myślą, że jesteś, a trzeci do tego, kim jesteś naprawdę.
Natura człowieka jest nieskończona i nieśmiertelna. Takie ludzkie życie traktuje się z pogardą jako marne i ubogie. Ludzie zaprzeczają istnieniu atmy, ponieważ nie można jej dostrzec. Czidakasza symbolizuje atmę. Nie ma formy, jest niezmienna i wykracza poza czas i przestrzeń. Wedanta określa ją jako: nirgunam, nirandżanam, sanathana niketanam, nitja, śuddha, buddha, mukta, nirmala swarupinam - pozbawioną cech, czystą, ostateczne schronienie, wieczną, bez skazy, oświeconą, wolną, ucieleśnienie świętości. Bhutakasza odpowiada dżagratowi (stanowi jawy), czittakasza odnosi się do swapny (stanu snu), a czidakasza do suszupti (stanu snu głębokiego). W czidakaszy doświadcza się tylko błogości. To zrozumiałe z uwagi na fakt, że jeśli dobrze śpicie w nocy, doświadczacie spokoju.
Jeśli mówisz: "To jest moje ciało i mój umysł", znaczy to, że różnisz się od nich. W rzeczywistości jesteś ich panem (atmą). Zapanuj nad swoim umysłem i bądź panem umysłu. Jak człowiek, będąc panem wszystkiego, może uważać się za nieznaczącego i słabego? Prawdziwą postacią człowieka jest czidakasza. Bhutakasza, czittakasza i czidakasza odpowiadają pratjakszy (percepcji bezpośredniej), parokszy (percepcji pośredniej) i pawitrze (świętemu spojrzeniu). Czidakasza wykracza poza nazwę i formę. Opisuje się ją jako śabda brahmamaji, czaraczaramaji, dżjotirmaji, wangmaji, nitjanandamaji, paratparamaji, majamaji i śrimaji - Bóg jest ucieleśnieniem dźwięku, ruchu i bezruchu, światła, mowy, wiecznej błogości, najwyższej doskonałości, iluzji i bogactwa. "
