I nie ma to znaczenia (a więc i różnicy dla mocy) poprzez kogo/co to człowiek przyjmie, bo to wypływa z jego własnej otwartości na konkretne doświadczenie.
Moje osobiste doświadczenie mówi coś zgoła odmiennego. Dlatego dla mnie ma ogromne znaczenie poprzez 'kogo' czy też poprzez 'co' przyjmuję czyjeś błogosławieństwo. Chodzi o jakość i czystość energii, które to błogosławieństwo ze sobą niesie. Jak pisałem wcześniej, najwyższa kosmiczna czy też boska energia, manifestuje się poprzez swoje różne formy (różne ilościowo ale niezmienne jakościowo). Na duchowym planie są to więc formy Maha Devów, na ziemskim planie są to formy Mistrzów, poprzez które manifestują się kosmiczne energie tychże devów. Na przykład kiedy mistrz jest żywym ucieleśnieniem kosmicznej energii Hari Devy (Krishny), wówczas jest także nośnikiem jego najwyższej kosmicznej wibracji miłości tzw. premy itd. itp.
Jeśli chodzi o 'przedmioty martwe' jak ten symboliczny 'psi ząb', to jak najbardziej uznaję, iż również one mogą być nośnikiem tychże energii. O tym również pisałem wcześniej. Ale przedmiot sam w sobie pozostaje dopóty martwym, dopóki odpowiednim błogosławieństwem nie zaszczepi (zakotwiczy) się w nim określonych energii. Do tego celu służą specjalne rytuały, mantry i inwokacje, które sprowadzają energię devów do Murti. Materiał z którego wykonane jest Murti ma tu również ogromne znaczenie, jedne są bowiem lepszymi, drugie gorszymi przewodnikami. Istnieją też w przyrodzie różne minerały, które są naturalnie nośnikami określonych energii np. tzw. Saligramy.
Jeśli natomiast chodzi o 'psi ząb' ale już w kontekście relikwii, czyli np. zęba, kości, ubrania itp. należących do jakiegoś wcześniej żyjącego mistrza (świętego), to sprawa jest o tyle prosta, że takie przedmioty są już naturalnie nośnikami wibracji swego właściciela. Nie trzeba więc do nich wcześniej sprowadzać energii, aby stały się ich przekaźnikiem. Poprzez takie relikwie zawsze uzyskujemy błogosławieństwo świętego oraz w rzadszych przypadkach nawet spływ jego łaski np. tej uzdrawiającej.
