Rodzaje samadhi (wg Sri Chinmoya)
Samadhi jest duchowym stanem świadomości. Istnieją różne rodzaje samadhi. Wśród niższych samadhi: savikalpa samadhi (ss) okazuje się być najwyższa. Ponad ss znajduje się nirvikalpa samadhi (ns), ale istnieje wielka przepaść między tymi dwoma samadhi: są to dwa zupełnie różne stany. Najwyżej jest coś co nazywa się sahaja samadhi (shs).
W savikalpa samadhi, przez krótki okres czasu tracisz całą ludzką świadomość. W tym stanie koncepcja czasu i przestrzeni jest zupełnie inna. Przez godzinę lub dwie godziny jesteś całkowicie w innym świecie. Widać tam, że prawie wszystko jest już zrobione. Tutaj, w tym świecie istnieją wciąż niespełnione pragnienia w nas i w innych. Miliony niezaspokojonych pragnień i miliony rzeczy pozostałych do zrobienia. Ale kiedy jesteś w ss, można zauważyć, że praktycznie wszystko jest zrobione; nie masz nic do roboty. Jesteś tylko narzędziem. Ze stanu ss każdy musi wrócić do zwykłej świadomości.
Nawet w ss istnieją poziomy. Tak jak w tej samej klasie istnieją zarówno genialni, jak i biedni uczniowie, tak też w ss niektórzy kandydaci osiągną najwyższy stopień, a mniej aspirujący poszukiwacze osiągną niższy szczebel drabiny, gdzie nie wszystko jest takie jasne i żywe, jak na najwyższym poziomie. W ss istnieją myśli i idee pochodzące z różnych miejsc, ale nie wpływają one na ciebie. Podczas medytacji, możesz pozostać w spokoju, a twoje wewnętrzne funkcje organizmu pozostaną niezachwiane. Ale jeśli jesteś nieco wyższej, gdy stajesz się jednym z duszą w nirvikalpa samadhi, nie będziesz już miał żadnych idei ani myśli. Staram się to wytłumaczyć za pomocą słów, ale świadomość stanu ns nie może być nigdy odpowiednio wyjaśniona lub wyrażona.
Staram się najlepiej, jak potrafię opowiedzieć o tym bardzo wysokim stanie świadomości, ale wyraża to wciąż mój umysł. W ns nie ma umysłu; istnieje tylko nieskończony spokój i błogość. Prawa natury przestają mieć na ciebie wpływ, a poszukujący wiedzy i wiedzący stają się jednym. Rozkoszujesz się tą najwyższą boskością, wszechprzenikającym, własnym miłosnym uniesieniem. Stajesz się przedmiotem przyjemności; tym, który tę przyjemność czerpie i samą przyjemnością. Kiedy wchodzisz w ns, pierwszą rzeczą, jaką czujesz, jest to, że twoje serce jest większe niż cały wszechświat. Zwykle dostrzegasz świat wokół siebie, a wszechświat wydaje się nieskończenie większy niż ty. Ale to dlatego, że świat i wszechświat są postrzegane przez ograniczony umysłu. Kiedy jesteś w ns widzisz wszechświat jako malutką kropkę wewnątrz swego ogromnego serca. W ns istnieje nieskończona błogość. Błogość ma niejasne znaczenie dla większości ludzi. Słyszą, że istnieje coś, co nazywa się błogością, a niektórzy mówią, że jej doświadczyli, ale większość ludzi nie ma o niej w ogóle pojęcia.
Kiedy wchodzisz w ns nie tylko odczuwasz błogość, ale w rzeczywistości rozrastasz się w niej. Trzecią rzeczą, jaką czujesz się w ns jest moc. Cała moc wszystkich okultystów razem wziętych jest niczym w porównaniu z mocą, jaką masz w ns. Ale moc, jaką można wziąć z tego samadhi i wykorzystać na Ziemi jest nieskończenie mała w porównaniu do całości. Ns jest najwyższym stanem samadhi, którą większość zrealizowanych Mistrzów duchowych osiąga. Stan ten trwa zwykle od kilku godzin do kilku dni, ale potem trzeba zejść na dół. Kiedy ktoś wraca do rzeczywistości, co się wówczas dzieje? Bardzo często zapomina swoje imię i wiek; nie możne mówić ani myśleć poprawnie. Jednak wskutek nieprzerwanej praktyki, stopniowo dostosowujesz się do powrotów z ns i natychmiast funkcjonujesz w normalny sposób. Generalnie, jeśli ktoś wchodzi w ns to nie chce już wracać do świata. Jeśli ktoś pozostaje tam przez osiemnaście czy dwadzieścia jeden dni, istnieje możliwość, że ta dusza opuści ciało na dobre. Byli już w zamierzchłej przeszłości mistrzowie duchowi, którzy osiągnęli ns i nie powrócili z niej. Osiągnęli oni swoje najwyższe samadhi, ale okazało się, że nie mogli ponownie wejść do atmosfery tego świata i żyć, jak zwykłe istoty ludzkie. Nikt nie może już funkcjonować w świecie, w takim stanie świadomości; to jest po prostu niemożliwe. Ale jest pewna boska dyspensa. Jeśli Najwyższy chce, aby dana dusza pracowała tu, na Ziemi, nawet po dwudziestu jeden (dwóch) dniach, Najwyższy może przenieść tę osobę na inny poziom boskiej aktywności i świadomości. Wtedy może tu wrócić, na ziemski plan i działać. To jest sahaja samadhi - najwyższy rodzaj samadhi. W tym stanie osoba przebywa w najwyższej świadomości, ale jednocześnie może pracować w świecie fizycznym.
Jeśli ktoś osiąga ns czasem równocześnie schodzi do ziemskich czynności. Przejawia się jako dusza i w tym samym czasie, wykorzystuje swoje ciało jako doskonały boski instrument. W stanie shs osoba wykonuje zwykłe rzeczy, jakie wykonują inni ludzie. Różnica jest taka, że najgłębszych zakamarkach serca jest ona przepełniona boską iluminacją. Kiedy ktoś znajduje się w stanie shs, staje się panem i władcą rzeczywistości. Jeśli zechce, może udać do Najwyższego, a potem zejść na ziemski poziom i się zamanifestować. Nawet po osiągnięciu najwyższego poziomu realizacji, w bardzo rzadkich przypadkach ktoś zostaje obdarzony shs. Bardzo niewielu mistrzów duchowych osiągnęło ten stan. Jest on uzależniony od nieskończonej łaski Najwyższego. Shs przychodzi tylko wtedy, gdy osoba ustanowiła nierozerwalną jedność z Najwyższym, albo gdy chce pokazać, w rzadkich przypadkach, że jest Najwyższym. Kto osiągnął shs i pozostaje w tym samadhi, w świadomy i doskonały sposób przejawia Boga w każdej sekundzie. Jest tym samym największą chlubą Transcendentalnego Najwyższego Boga.
Demonstracja stanów samadhi:
https://www.youtube.com/watch?v=mv0_njLTfy8
