Motywacja

[Daniel]

Interesujące, że to co przebija z większości tekstów, to powiązanie motywacji (pozytywnej lub negatywnej, wewnętrzej czy też zewnętrznej) z celem, który chcecie osiągnąć.

A co jeśli nie ma celu? Jak wówczas wygląda Wasza motywacja?

[Kaja]

Taoish dzięki, muszę to przetrawić. Kiedyś w ten sposób postępowałam i było to skuteczne, tylko chyba jakieś błędy popełniłam bo zaprowadziło mnie nie tam gdzie chciałam.

[bziuuummm]

fajna dyskusja, tresciwa i cenna
to co mi zapadło w pamiec to "uzalezniona! " podświadomosc
mam to - obserwuje jak mi się przydarza, tendecja do nieswiadomego wyszukiwania sobie innych celów , zajęć, pogaduszek, czegos do czytania, do słuchania, robienia (oczywiście rzeczy mniej lub bardziej wartosciowych ale niekoniecznie na dany moment potrzebnych a będących przeszkadzajkami w drodze do celu numer 1 jaki postanowiłam swiadomie uzyskac) , na szczescie pojawił się też maly patent na naprostowanie się ponownie na dobry kierunek, otóż od czasu do czasu przymykam oczy co juz ogranicza wielosc bodźców i pytam się siebie w myslach tak szybko - co jest dla mnie ważne? Co jest teraz dla Ciebie ważne? Może wydać się to durnym i błahym trikiem ale często mi pomaga i dobrze działa. Uspakaja tez wraz z oddechem gonitwe myśli.
Tu mowa o motywacji ale co jeśli zmotywować się potrafimy ale już wytrwać w tym nie. Taki słomiany zapał , za którym u kazdego co innego się kryje. Pewnie lęki , jakaś gnuśność. Ta jak to teraz się wszędzie słyszy i czyta, strefa komfortu, w której przeciez wcale komfortowo nie jest skoro chcemy z niej wyjsc , paradox

[taoish]

To jak inaczej objawia się ucieczka jak nie przez "nie chce mi sie"/ nie mam ochoty na to i zrobie co innego (to "co lubie" "to na co mam ochote") ?
Trzeba rozróżnić/ odpowiedzieć sobie czy to ty prawdziwa lubisz i masz ochote czy to tylko słuchanie knąbrnej/ rozleniwionej , uzaleznionej podświadomości i swojego wielkiego ego. Zrobić to jest łatwo, bo to zawsze w miare oczywiste które rzeczy gdzie prowadzą.

[Edyta]

Kaja
może napiszę co mnie motywuje
mnie motywuje to że lubię pracować tzn. nie lubię pracować w biurze i robić tzw. "karierę" to mnie akurat demotywuje,
natomiast lubię coś wytwarzać od zera, np. obmyślam jakiś produkt i go wykonuję a potem sprzedaję. I lubię jak to co wytwarzam jest praktyczne i użytkowe, musi się ludziom przydawać do czegoś
Nie chcę pisać czym dokładnie się zajmuję ale ogólnie z czego czerpię motywację.
Lubię też dawać prezenty i to też sprawia że chce mi się pracować.
Natomiast to co mnie demotywuje to biurokracja i papierkowa robota .

[Kaja]

Edyta może rzeczywiście pozostaje mi tylko czekać i ufać

Taoish , tylko czy niechęć (w sensie nie chce mi się) do robienia czegoś jest ucieczką od tego? Lepiej walczyć ze sobą?

[taoish]

Na pewno motywacja jest potrzebna do pewnego momentu tylko, to jest takie nadawanie pędu, jak przyspieszanie w samochodzie, a pozniej sie wrzuca 5 czy 6 bieg i "leci" tylko muskajac pedal gazu zwalniajac lekko na ewntualnycvh zakrętach i czerpiąc samą przyjemnosc z ich pokonywania

[Edyta]

Edyta, samodyscyplina to też zmuszanie się, które wejdzie już w nawyk. Potrafię to robić ale nie o to mi chodzi.

Wiem, że nie chodzi o cel, ale o drogę. Choć paradoksalnie innych oceniam tylko wyłącznie na podstawie osiągniętego celu!?
No i doszłam też do tego że jest to uzależnione skąd ta motywacja we mnie się bierze, ale póki co nie przekłada się to na efekty i zresztą nie wiem jak to przełożyć.

Kaja
sama nie wiem co z tą motywacją dlatego bardziej skupiłam się na samoregulacji, najbliżej mi do tego co pisze taoish z obserwacji ludzi dostrzegam że motywują się najczęściej negatywnie np. chcą z kimś konkurować, komuś coś pokazać , udowodnić komuś coś i to nakręca wiele biznesów.  Dużo ludzi motywuje też seks i władza którą można mieć jak się ma pieniądze.  Niektórzy motywuję się poprzez traumy działając aby zdobyć uznanie. Jeśli ktoś oczyszcza się z tych niskich energii może być w jakimś okresie przejściowym w którym nie ma motywacji do pracy bo ustało to co motywowało dotychczas.
Może nie trzeba się motywować tylko przejść w tryb zaufania do tego co jest. Myślę tu o spokojnym życiu. Wstajesz , witasz dzień, modlisz się "Boże prowadź mnie w tym pięknym dniu" i robisz zwykłe rzeczy starając się skupiać na nich , czerpać radość z wykonywania zwykłych rzeczy. Może przyjdzie inspiracja , jakiś pomysł albo telefon ...

[taoish]

nie chodzi mi tu o przyjemność zrownowazoną, dobrą, tylko o uciekanie w "przyjemność" / wygodnictwo z ignorowania swojej sytuacji, z ktorej biorą się nałogi wszelkiego rodzaju (nie tylko uzaleznienie od substancji) , a rezygnacja z ucieczki nie jest wygodna,  rodzi nie przyjemne odczucia, ktorymi dopiero po wyjsciu na powierzchnie mozna sie zajac, jak ktos nie rozumie to niestety jego problem
"dyscyplina to wybor między tym co chcesz teraz (chodzi o zachcianki) a tym co chcesz najbardziej", to tez nie jest wygodne, ale wole lekką kontrolę , ktora przestawia na własciwy tor njiż popadanie w nałogi, oczywiscie najwazniejsze to do czego ja stosujemy, bo jak do jakiegos debilnego celu to slabo, a jak to wyjscia z g... to inna sprawa a nawet jedyna możliwość

[Kaja]

Nikt nie mówi że ma to być przyjemne.

Niektórzy tak mówią.

[Kaja]

Grażynka,
wysiłek jest bo jest opór, cały czas walczę ze sobą. A skąd ten opór na to pytanie właśnie próbuje znaleźć odpowiedź.

Edyta, samodyscyplina to też zmuszanie się, które wejdzie już w nawyk. Potrafię to robić ale nie o to mi chodzi.

Wiem, że nie chodzi o cel, ale o drogę. Choć paradoksalnie innych oceniam tylko wyłącznie na podstawie osiągniętego celu!?
No i doszłam też do tego że jest to uzależnione skąd ta motywacja we mnie się bierze, ale póki co nie przekłada się to na efekty i zresztą nie wiem jak to przełożyć.

[Olga]

nom

[taoish]

Z mojego doświadczenia wynika, że trzeba wiedzieć (ale "sercem" nie umysłem) , czyli czuć, co dadzą dane działania. Gdy się nie do końca rozumie (nie czuje) co to da, albo nie do końca widzi że to nam da to i to,  to nie ma motywacji.
Trzeba też cały czas rozumieć, że dane działania SĄ skuteczne w realizacji naszego celu (nawet jeśli jest on dla nas tak niesamowity , że w duchu nie wierzymy w jego realizacje) , o ile doprowadzimy je do końca, a nie przerwiemy, bo fajniej jest się opierdzielać i robić milion innych (niekorzystnych) rzeczy. Nikt nie mówi że ma to być przyjemne. Jest takie powiedzenie- jeśli idziesz przez pieklo... to idź dalej (to znaczy ze w nim jestes tak czy inaczej, nie zatrzymuj sie, a przez nie przejdziesz)
Jeśli coś co robimy jest bez sensu (nie harmonizuje z nami- np chodzenie do pracy która nie jest dla nas korzystna, nie rozwijamy się w niej , a tylko zakłuca, drenuje z energii) to nie wiem jak wzbudzic motywacje i chyba nie ma takiej potrzeby! Wtedy trzeba znaleźc motywacje do znalezienia lepszej pracy zamiast motywowac sie do czegos niedobrego dla nas.

[Edyta]

Polecam 2 filmiki na temat motywacji

1. Jak zawsze tryskać motywacją niezależnie od sytuacji?
http://www.youtube.com/watch?v=fTgdTNqND1o&feature=c4-overview&list=UUyiAABk3RD-njRwITkNFMlA

2.Święty Graal rozwoju osobistego? Badania sugerują, że tak... .
http://www.youtube.com/watch?v=S4UEKgeXvNo

[Grażyna Anna]

Wydaje mi się że tak, że to moje. Efekt mi się podoba tylko droga do niego wymaga wysiłku nie sprawiającego mi zbytnio przyjemności i mam straszny jakiś opór w sobie przed tym.

Hmm, to tym wysiłkiem by się trzeba było zająć. Może da się jakoś go obejść, może ktoś ci może pomóc, albo poszukać innego sposobu na osiągnięcie celu Lub przeafirmować osiąganie celu lekko, łatwo i przyjemnie
I co tak naprawdę w tym wysiłku wywołuje twój opór