Wyznania

[Sylvia]

Co robicie jak juz macie wszystkiego dosc???

Jak czegoś mam dość, to powierzam się Bogu. Totalnie i całkowicie, z akceptacją i poddaniem się.

[Sebastian]

eft & take it easy

poważnie, tyle razy miałem totalnie dość w ciągu ostatniego roku, i tak to obserwowałem i zauważyłem że zawsze potem w końcu mi się poprawia i dzieje się coś nowego i ciekawszego, i przestałem się tym przejmować. Jak mam dość to wchodzę w to na całego, narzekam, marudzę i akceptuję siebie takiego i wiem że to mi minie

[Witek D.]

Sesję

[Semira]

Co robicie jak juz macie wszystkiego dosc???

[Indra]

Matka mnie właśnie oświeciła - "Nie martw się, najwyżej zostaniesz starą panną"

[Sebastian]

Nie chcę opowiadać żeby się nie nakręcać, to była jakaś stuprocentowo karmiczna sytuacja. Ja to nazywam "strefą mroku" Pierwszy raz to stwierdzenie usłyszałem oglądając kreskówkę Johnego Bravo i tam była strefa mroku kiedy działy się absurdalne rzeczy mające w sobie takie coś, że chce się na nie spojrzeć z boku i zastanowić czy one nie pochodzą z wnętrza powalonej części duszy.

[Blackrose]

Sebastian,

uroczo z tym byciem zakładnikiem. Wiedziałam, że to Tesco jest jakieś dziwne ;/

[Sebastian]

Dostałem wypłatę, za 14 dni przepracowanych w lipcu zarobiłem 1820 zł, szef zaokrąglił do 1850 )) Wreszcie trafiłem do normalnej, ludzkiej, żywej firmy!!

Dzień miałem straszny, zostałem wzięty żywcem na zakładnika w bytomskim Tesco, ale co tam, jestem niewinny z tym że jakiś karmiczny gestapowiec mnie doprowadził do szału. Poza tym wypłata poprawiła mi humor

[ania.82]

No coś Ty Inga, przecież Ty bardzo dobrze piszesz:).
Ja kiedys dobrze pisałam, mama, która pracowała w wydawnictwie zawsze to powtarzała. Miałam fajne sformułowania, spostrzezenia i cięty język. Niestety w miare postepu, a moze ujawniania się pewnych obciażen zaniklo mi to, co mama równiez zauważyła;D. Może gdy w koncu blokada czucia zostanie wypalona to to wszystko wróci?

[tiani]

Moje  dawne pisarstwo należy do klasyki literatury hiszpańskiej.
W tym wcieleniu jestem antytalenciem pisarskim i bardzo podziwiam ludzi którzy potrafią pisać książki.

Inguś, ja myślę, że jeśli nie pisarstwo, to jest jakiś inny talent, poprzez który twoje wnętrze chce się wyrazić A zresztą patrząc na forum pisanie wcale źle ci nie idzie

[Inga]

Moje  dawne pisarstwo należy do klasyki literatury hiszpańskiej.
W tym wcieleniu jestem antytalenciem pisarskim i bardzo podziwiam ludzi którzy potrafią pisać książki.

[tiani]

Jak już wyznajemy to ja też się przyznam Napisałam książkę w wieku nastu lat. Romansidło A od dziesiątego roku życia zapisałam masę zeszytów. Miałam na tym punkcie fioła. Czułam przymus dokumentowania moich postępów w rozwoju umysłu. Później, przy burzy hormonów, stało się to bardziej terapią niż naukowym zapisem, ale ktoś kiedyś może na tym nieźle za x lat zarobić jako studium rozwoju umysłowego z punktu widzenia dziecka. Później miałam dwa podejścia do napisania książki. W jednym przypadku to słowa zaczęły się wręcz wylewać ze mnie (nie skończyłam jej, nie uniosłam tego co się ulewało i popłynęło), a drugie..., to bardziej reportaż, choć w formie książki..., ale to jest coś co dopiero dojrzewa

Dużo aniołków brało/bierze się za pisanie. To chyba ta ogromna potrzeba wyrażenia siebie. Tak długo tłumiliśmy przez x wcieleń siebie, że w końcu to co mamy w sobie domaga się wypuszczenia w każdej formie wyrazu: pisanie, szycie, wyszywanie, taniec, śpiew, zdjęcia, klejenie, modelowanie. Coraz więcej ludzi/nie ludzi chce tworzyć, nie tylko odbierać to co jest. Fajnie Żyjemy w ciekawych czasach (choć dla niektórych to raczej przekleństwo niż możliwość )

[Grażyna Anna]

W dzieciństwie popełniłam książeczkę własnoręcznie malowaną i wysłałam Bolka i Lolka w kosmos. Niestety książeczka zaginęła :|
W ogóle w dzieciństwie i aż do czasów licealnych dużo rysowałam. Teraz mnie ciągnie do malowania na szkle. Bardzo mi się to podoba. Tylko trzeba mieć dużo dziennego światła do tego i najlepiej osobny pokój, bo farby mają mocny zapach i ze względu na dzieci nie ciągnęłam tego.  Może od wiosny zacznę.
Olga mi kiedyś zasugerowała predyspozycje do pisania bajek/książek dla dzieci. Taka książeczka z własnymi ilustracjami ... czemu nie ...

[Lucjan]

Hydrozagadka
Ja tych kontynuacji Pana Samochodzika nawet już nie czytam. Jedną czy dwie przeczytałem i na nich poprzestałem. Nie da się na siłę zastąpić Nienackiego innymi autorami.
Gdybym coś napisał, to byłoby to coś nowego - chciałbym jednak umieć wprowadzić taki klimat, jaki Nienackiemu się udawało...
Tylko nie wiem, czy mam talent... :-) Nie chciałbym być postrzegany jako beznadziejny autor i chyba lepiej bym niczego nie pisał, jeśli miałyby wyjść z tego jakieś głupoty.
Z drugiej strony przez mój pogląd

Tylko nie wiem, czy mam talent...

stoję z różnymi rzeczami w miejscu, zamiast na nich zarabiać, a przecież umiejętności wzrastają, w miarę ich wykonywania...
Jak byłem dzieckiem, rysowałem też komiksy i nie przejmowałem się tym, że to były bazgroły - mnie się podobały Jednak nie poszedłem w to dalej, nie uczyłem się rysunku, czy pisania scenariuszy, bo były "poważniejsze" sprawy w życiu ;-)
Dopiero od kilku lat gdzieś te pragnienia z cyklu "A może by coś jednak stworzyć, nauczyć się" kiełkują.
Chyba kopniak w tyłek jakiś by się przydał, ale nie za mocny ;-)

[hydrozagadka]

Olga, fajnie Też kiedyś zrobiłam coś takiego, tylko trochę starsza byłam - jakieś 12-13 lat, zapisałam wpierw 3 zeszyty (k. 30 kartek każdy), apotem podorabiałam ilustracje

BlackRose - trzymam kciuki za wenę :-)

Lucjan - co prawda formuła pana Samochodzika została nieźle ostatnimi czasy wykorzystana i wręcz nadwyrężona przez licznych autorów kontynuujących ale wierzę, ze nadal można na tym gruncie stworzyć coś innego, nowego i pomysłowego (niesztampowego i nie grafomańskiego). Jak napiszesz, chętnie przeczytam.