Miłość do samego siebie

[hydrozagadka]

Lubię też sobie wizualizowac (własciwie wychodzi to "samorzutnie" nieraz w trakcie medytacji) - ze najpierw widzę siebie w przestrzeni wypełnionej energią światła... a potem ta sama przestrzeń pojawia sie i poszerza aż do nieogranienia - do wielkości wszechświata - w centrum mojego serca.

Tak odczuwam to bycie w Miłości jaką jest Bóg, i "posiadanie" jej też wewnątrz siebie

[hydrozagadka]

Carolieen

To jak ja to czuję i odbieram - od strony słownej - jednocześnie ja zawieram się w Bogu, jak i Bóg zawiera się we mnie;

- od strony fizycznej - makrokosmos i mikrokosmos mają swoje odpowiedniki; przestrzeń między jądrem atomu i elektronami jest relatywnie gigantyczna; wg obecnego stanu nauki jest to przestrzeń pusta w 99,999999 %; Co jest w tej przestrzeni? Są teorie, że ta "pusta przestrzeń" de facto nie jest taka pusta, bo jest wypełniona energią.

Jak to się ma do nas? Ano że nie ma żadnej sprzeczności w tym, ze my zawieramy się w Bogu, zarówno jako ciała materialne utworzone z atomów, jak i jako energia, jaką jesteśmy; jak i w tym, ze Bóg (boska energia) zawiera się w nas, jako ze jestesmy zbudowani z atomów i energii

Tak gwoli przybliżenia naukowego

[Lucjan]

Carolieen
Piękny wpis! Od razu czuć, że napisałaś go z natchnienia albo raczej doświadczenia Boga w sobie. Ma bardzo motywująco-inspirujący przekaz. Dziękuję
Jesteś kropelką w tym boskim oceanie, dlatego możesz mieć zawsze kontakt ze źródłem.

[carolieen]

Starfire,
trochę może źle zadałam pytanie, ale się spieszyłam
to co napisałaś, Bóg jako całość to spoko, to jakoś ogarniam, że jest we wszechświecie, świecie itp. że mi pomaga, wspiera, jest i kiedy się otwieram, pozwalam mu, to wpływa i jest jeszcze fajniej.

Ja mam problem ze zrozumieniem jakim cudem on jest we mnie? że jak, ja mam źródło Boga w sobie, takiego nieskończonego, tych wszystkich fajnych wartości? jak to działa? skąd ten Bóg wypływa?
Zaczyna mnie przerażać myśl, że mam w sobie jakieś nieskończone głębokie źródło... jak studnię bez dna, której nie będę w stanie ogarnąć, ale która może ogarnąć mnie.. i co wtedy?
Akurat Ciebie pytam, bo wiem, że rozumiesz trochę prawa fizyki.. a mi właśnie z jakiegoś powodu potrzebne są naukowe wyjaśnienia tego zjawiska

[Starfire]

Mela:

Intelektualnie to przeanalizowałam już chyba na wszystkie możliwe sposoby (choć oczywiście w przejawianiu się nie istnieje coś takiego jak zbiór zamknięty ) i teraz bardziej chciałabym to poczuć w sobie. Tak całościowo bez dzielenia na intelekt/uczucia, we wzajemnej zintegrowanej synergii...
 Trudno to oddać słowami i przekazać w stanie zawężonej świadomości, ale generalnie to wszystko istnieje z Boga. Wszystko wynika z Boga, który jest samym istnieniem, absolutem, zasadą, z której wynikają wszystkie zasady i prawa wszechświatów. Przenika wszelkie istnienie, ale także obejmuje wymiary, których nie widzimy, obejmuje swoim zasięgiem inne wszechświaty, współkreując je na zasadzie wolnej woli. Dammit, nie potrafię tego przekazać, i chyba nie da się inaczej, niż odkryć w sobie To zadanie na kilka wcieleń, a nie na jednego posta ;P

[carolieen]

ontoja,
dziękuję to miłe

Owoce pracy ,chęci i otwartości na pozytywne zmiany zebrałaś już w tym wcielniu ,nawet nie musiałaś czekać do następnego;)

ufff...co za ulga

Starfire,

A tego 'wirusa' chętnie poznam kod źródłowy. Mam nadzieję, że jest open source

a masz jakieś przemyślenia jak Bóg funkcjonuje? ja serio pisałam o tym zrozumieniu jak/w jaki sposób Bóg istnieje
moja pś musi to zrozumieć, skąd się ten Bóg bierze.. powoli acz z oporami ze strachu otwieram się na Niego w sobie

[lukaszlm]

Protip: wyższe wymiary i wyższe częstotliwości wibracji. Pracuję nad tym już od kilku wcieleń i widzę bardziej w chwilach przebłysku niż na codzień
A tego 'wirusa' chętnie poznam kod źródłowy. Mam nadzieję, że jest open source

Pewnie dlatego że jest open source, to nikt nie zwraca na niego uwagi ludzi zawsze ciągnie do kosztownych rozwiązań

[Starfire]

Do tej pory miałam silne przekonanie, że Bóg jest jakby na zewnątrz, poza mną i pozwalam mu po prostu wpływać do siebie, przez myśl mi nie przeszło, że Bóg może być w mnie, zaczęłam sobie mówić, że akceptuję Boga w sobie ... najpierw panika, że mam w sobie intruza, wirusa, który może mnie ogarnąć i zniszczyć. I w ogóle mam jakąś potrzebę by zrozumieć to zjawisko występowania Boga w przyrodzie od strony fizyki

Protip: wyższe wymiary i wyższe częstotliwości wibracji. Pracuję nad tym już od kilku wcieleń i widzę bardziej w chwilach przebłysku niż na codzień
A tego 'wirusa' chętnie poznam kod źródłowy. Mam nadzieję, że jest open source

[ontoja]

Black Rose
Dzięki za inspirację do afirmacji:"Zasługuję na to aby być szczęśliwym"

[ontoja]

Karolina
Odważne i szczere wyznanie .
Dokonałaś ogromu pozytywnych zmian ! Jestem w szoku.Brawo.
  Taki płacz jest fajny ,uzdrawiający i taka szczerość też.Aż chce się Ciebie przytulić.

"Popłakałam się właśnie z ogromnej wdzięczności do Boga, za to że nigdy mnie nie zostawił, że jakaś część mnie zawsze o mnie walczyła i nie pozwoliła zginąć, ciągnęła w górę no i... że mnie uratowała w każdym możliwym znaczeniu tego słowa "
Doświadczyłem kiedyś czegoś bardzo podobnego także rozumiem doskonale te uczucie.
 
Owoce pracy ,chęci i otwartości na pozytywne zmiany zebrałaś już w tym wcielniu ,nawet nie musiałaś czekać do następnego;)

[carolieen]

Iustitia,
dzięki miło coś takiego przeczytać

W ogóle dzisiaj czuję się inaczej niż zwykle, nie wiem o co kaman... mało, że czuję się cicha (inne słowo mi tu nie pasuje), to czytając dziś książkę, a mam paskudną pogodę - leje, szaro, ponuro, miałam wrażenie w pewnym momencie, że wyszło słońce, jasno się zrobiło, książka pojaśniała. No to się odwracam, pogoda ta sama, czytam dalej, znowu to samo, i znowu czuję to światło w pokoju, na książce, znowu sprawdzam z różnych stron tym razem, pogoda dokładnie ta sama, ani grama słońca. I cały czas miałam wrażenie tej jasności, jakby ona biła ze mnie..

Do tej pory miałam silne przekonanie, że Bóg jest jakby na zewnątrz, poza mną i pozwalam mu po prostu wpływać do siebie, przez myśl mi nie przeszło, że Bóg może być w mnie, zaczęłam sobie mówić, że akceptuję Boga w sobie ... najpierw panika, że mam w sobie intruza, wirusa, który może mnie ogarnąć i zniszczyć. I w ogóle mam jakąś potrzebę by zrozumieć to zjawisko występowania Boga w przyrodzie od strony fizyki

[Blackrose]

Efektem modlitw i dzisiejszej medytacji jest subtelne poczucie radości i zasługiwania na bycie szczęśliwą. Dawno nie przebijały mi się tak pozytywne stany i zadowolenie w ciele. Przyszła mi dodatkowo inspiracja "Poddaj się miłości w sobie, a ja ci dam wszystko". Ależ ten Bóg hojny

[Iustitia]

Caromela
:*dajesz światło i nadzieję+dziękuję:)

[carolieen]

dziewczyny

[muszka91]

Caroleen
Twój post mnie bardzo wzruszył. Mam łzy w oczach. Nie jest łatwo pisać o takich wydarzeniach ale napisałaś bardzo dobrą nowinę. Da się z tego wyjść! Ja całe życie nie wiedziałam, dlaczego tak dostaję w dupę przesz takie dobre dziecko jestem. Nie wiedziałam dlaczego ten świat się na mnie uwziął, zwłaszcza gdy dotykałam już schizy- totalnie mi się w bani zaczęło walić. Prawie się poddałam ale dalej tu jestem i część mnie jest zdeterminowana do pracy, rozwoju, szczęścia- no dobra może teraz już więcej tych części się robi.
Jak ja Ci dziękuję za tego posta kobieto ! :*