Emocje

[Karina]

Obecnie żyjemy w czasach rozprzestrzeniającego się kultu miłości, serduszka, buziaki i insze szczególnie na Fb. I co ma zrobić obywatel, który akurat czuje nienawiść, a czyta kochaj, kochaj i jeszcze raz kochaj. Oczywiście poczuje się fatalnie i stłumi te uczucia nienawiści i złości.  Poczuje się gorszy od innych, zły. W dzisiejszych czasach istnieje rozprzestrzeniająca się nieakceptacja "morderczego". Dlatego horrory o patologicznych mordercach o psychopatach cieszą się coraz większą popularnością. Ale lepiej jest nie czekać, aż nieakceptowalne "mordercze" będzie tak głęboko zepchnięte do podświadomości, że pewnego dnia zacznie żyć własnym życiem.

[Inga]

No i powiało niechęcią do emocji jako czegoś gorszego i świadczącego o niskim poziomie duchowym.
Więc wstyd się przyznać że się je jeszcze ma, tylko trzeba gdzieś w ukryciu się ich pozbywać.

[Inga]

Sylwia
A ty odczuwasz jeszcze emocje?

[Sylvia]

medżikowsky
Też miałam doświadczenie z taki światłem, gdy ktoś mi bliski nagle umarł. Bardzo pozytywne doświadczenie widzieć jak dusza jest zaopiekowana i zjednoczona w taki sposób.
Co nie zmienia faktu, że wtedy miałam jeszcze do przepracowania wzorce straty i przechodziłam przez klasyczne etapy żałoby.

[Witek D.]

Smutek wypływa z przywiązania i własnego poczucia straty, może go nie być również przy takich okazjach. I to co pisze Sylvia - dusza nie umiera, nadal ma wspaniałą przyszłość przed sobą.

[medżikowsky]

I nie zgadzam się z tym, ze miłość wyklucza całkowicie pewne emocje. No bo jak ktoś jest w środowisku miłości, a umiera mu ktoś bliski to nie powinien odczuwać smutku? Czy brak odczuwania smutku w tej sytuacji będzie oznaką przepełnienia miłością czy raczej wyparcia smutku i emocjonalnego odrętwienia?

Ja na pogrzebie osób trochę mi dalszych choć znanych, widziałem/czułem energię -raz były to słupy światła, w innym wypadku energia miłości połączona z poczuciem obecności tej osoby, ale nie jako duch, a bardziej jej transcendentalna świadomość..  Trudno czuć smutek/stratę, gdy się nadal czuje obecność. Udzieliła mi się tylko troche ogólna atmosfera smutku od innych osób wokoło. Sam pogrzeb odebrałem bardzo pozytywnie.

[Sylvia]

Gdy jest się w środku miłości, to jest przepełnienie miłością, a nie smutek i wolność do czyjegoś odejścia.
I zaufanie do Siły Wyższej, że dusza jest nieśmiertelna.

[Lilliole]

Szukanie przyczyn dla każdej z emocji uważam za bezsensowne. bo tych przyczyn jest nieskończona ilość i dla każdego co innego będzie daną emocje wyzwalało.
Negatywne emocje po prostu są i będą się pojawiać dopóki człowiek nie będzie pełen miłości.
W środowisku miłości raczej nie pojawi się gniew czy smutek.

Może niefortunnie używamy słowa negatywne emocje. Bo czy smutek jest negatywną emocją?

I nie zgadzam się z tym, ze miłość wyklucza całkowicie pewne emocje. No bo jak ktoś jest w środowisku miłości, a umiera mu ktoś bliski to nie powinien odczuwać smutku? Czy brak odczuwania smutku w tej sytuacji będzie oznaką przepełnienia miłością czy raczej wyparcia smutku i emocjonalnego odrętwienia?

Ja nie uważam, że przyczyn jest nieskończona ilość. Moim zdaniem wcale nie jest ich wiele.

[Wniebowziecie Grubego]

Michał486

Dziękuję

Michał486

[#]   « 2015-11-12, 11:48:11 »
Naukę przeżywania emocji moim zdaniem dobrze jest zacząć od wdzięczności.
Każdy ma powody do wdzięczności a to jest dobre uczucie i dodaje nam energii.
Można sobie np. założyć dziennik wdzięczności i zapisywać w nim za co jest się wdzięcznym.
Można zacząć od na prawdę drobnych rzeczy. Np dziękuje sobie za umycie rano zębów, za przygotowany obiad, za spacer z psem. Za słońce na niebie, za deszcz.
Za wszystko można być wdzięcznym.
wystarczy zacząć nad tym myśleć a uczucia popłyną za tym z czasem.

Od wdzięczności naturalnym przejściem jest radość a potem miłość.

Do pracy z ukrytymi uczuciami polecam ćwiczenia i medytację oddechowe.

Jak Tosia przecudnie wyśpiewuje o wdzięczności , można posłuchać :
https://www.youtube.com/watch?v=30begPfOmR8

[Inga]

Ja sobie z tą niemożnością publicznego czucia emocji radzę tak, że wtedy ją tłumię, ale potem siadam, przypominam sobie zdarzenie i wszystko przeżywam aż do ucichnięcia.

[Michał486]

Szukanie przyczyn dla każdej z emocji uważam za bezsensowne. bo tych przyczyn jest nieskończona ilość i dla każdego co innego będzie daną emocje wyzwalało.
Negatywne emocje po prostu są i będą się pojawiać dopóki człowiek nie będzie pełen miłości.
W środowisku miłości raczej nie pojawi się gniew czy smutek.

[Lilliole]

Może by ktoś coś napisał o przyczynach powstawania negatywnych emocji?
Niezaspokojona potrzeba? Czy też coś co kojarzy się z dawną niezaspokojoną potrzebą?

To dobry pomysł! Można stworzyć liste takich negatywnych emocji i próbować znaleźć przyczyny dla każdej z nich :-)

[Lilliole]

Gdy naruszane są nasze granice to rodzi się gniew.
Jeżeli nie możemy zaspokoić jakiejś naszej potrzeby to wydaje mi się, że bezsilna złość.

[Lilliole]

Ja po naczytaniu się mądrych poradników, wyraziłam publicznie emocje wobec swojej kierowniczki. Nie opłąciło mi się to bo doczekałam się od niej dozgonnej nienawiści i wylecenia z pracy.
Tak że warto próbowac wyrażać ale wcześniej trzeba mieć przemyslane konsekwencje lub duże poczucie bezpieczeństwa.

No i liczyć się z programami jakie mamy w podświadomości dotyczących tych emocji i intencjami. Pewnie wcześniej warto je sobie uświadomić i ewentualnie zmienić.

Czyli najpierw pracujemy nad poczuciem bezpieczeństwa, poczuciem wartości i programem podświadomości, a potem dopiero wyrażamy emocje

[Inga]

Może by ktoś coś napisał o przyczynach powstawania negatywnych emocji?
Niezaspokojona potrzeba? Czy też coś co kojarzy się z dawną niezaspokojoną potrzebą?