niestety : ) znowu wychodzi z tego monolog ale temat jest ciekawy i wprost muszę to skomentować:
"1. Wolność ?
Wybierając przywództwo – bycie przykładem – jedna z najtrudniejszych lekcji polega na tym, że musimy w tym procesie zrezygnować całkowicie z tzw. „wolności zewnętrznej”.
Prawdziwa wolność to stan wewnętrzny.
Gdy wybieramy rolę przywódczą – musimy zrezygnować z tego „co chcemy robić”
– na rzecz CO ZROBIĆ TRZEBA
Ludzie wokół nas stają się dla nas ważniejsi niż nasze własne egoistyczne ja
Mimo, że nadal posiadamy w tedy 100% decyzji o tym co myśleć i jak się czuć – nasze wybory, decyzje i działania – zależą głównie od najwyższego dobra większości ludzi wokół nas.
To właśnie dlatego prawdziwe przywództwo jest tak rzadko spotykane.
2. Pytanie : czym jest prawdziwa charyzma ?
źródło słowa pochodzi od „dar Boży” – „ludzie obdarzeni łaską”
a kiedy zaczyna się charyzma ?
Kiedy zmienisz koncentrację z siebie i zaczniesz koncentrować się na innych."
http://www.adamkrasowski.pl/warsztat-zaawansowany-uwalniania-dankow-listopad-2013-dziekuje/więc co do bycia autorytetem czy przykładem to wcale nie musi się on wiązać z przywództwem, można wywierać wpływ samą swoją postawą, cechami i umiejętnościami które znajdują uznanie w ramach danej grupy czy różnych grup których jakoś to dotyczy ( np. grupy wytwórców, grupy klientów, grupy obserwatorów) i nie mieć cech, ambicji ani skłonności przywódczych
czym więc byłoby takie przywództwo? - wpływem na innych , któremu towarzyszy intencja prowadzenia innych ku pewnemu celowi będącemu istotnym źródłem wpływu - istotnym dla samego przywódcy oraz dla prowadzonych
więc do tego co w cytacie:
prawdziwy przywódca do tego taki zaangażowany w swoją rolę rezygnuje z tego co go rozprasza czyli poprzez rezygnację z innych celów ( w ogóle, albo np. w czasie pracy) koncentruje się na realizacji celu przywództwa, czyli angażuje się/poświęca się prowadzeniu ludzi ku pewnemu celowi np. kieruje nimi w procesie produkcji czegoś, albo prowadzi innych do stanu do którego sam dąży ( i często jest w tym bardziej zaawansowany od innych), albo do stanu który już osiągnął , np. stanu oświecenia : )
gdy mówimy o rezygnacji w tym kontekście to ktoś taki nie rezygnuje z tego co chce robić bo jego przywództwo zawiera się i ściśle łączy z jego chceniem i pragnieniami, ktoś taki jedynie zwiększa swoją skuteczność w sensie rezygnacji z tego co przeszkadza mu/jej (rozprasza go/ją) w realizacji celów przywództwa, podobnie jak ludzie rezygnują z tego co ich rozprasza w dążeniu do wszelkich celów,
więc bardziej pasuje mi tutaj hasło zwiększania koncentracji i zaangażowania
oczywiście jeżeli rola staje się ważniejsza od zasady/celu do którego przywódca prowadzi innych ludzi, albo cel się w tym wszystkim gubi , to robi się raczej nieciekawie, bo traci się podstawę swojego autorytetu (w tym wpływu) i wszyscy włącznie z przywódcą schodzą na manowce
zdrowy przywódczy wpływ składa się z dążenia do pewnego celu przez samego przywódcę, ew. ucieleśniania i wyrażania zasady która jest celem dla innych,przez co staje się przykładem dla innych= autorytetem , oraz z intencji oraz umiejętności prowadzenia innych ku niej, wtedy taki
autorytet i jednocześnie przywódca znajdujący posłuch i uznanie u innych sam jest podporządkowany pewnej przewodniej zasadzie i jest ona centralnym punktem dla niego, do którego też prowadzi innych może to być jak w przykładzie z cytatu: NDobro , z którym przywódca sam jest zestrojony, z którego może czerpać też inspiracje do wpływania na innych i ku któremu intencjonalnie prowadzi innych ( np. prowadzi do odkrycia źródła ND przez nich w sobie), więc na czym jest skoncentrowany ktoś kogo nazywa się przywódcą w tym przykładzie ? na ND i na specyficznym wpływie na ludzi, czyli:
bycie przykładem czegoś (dążenia do czegoś albo urzeczywistnienia czegoś) wywierającym wpływ na innych i przez to znajdującym uznanie w oczach innych = autorytet
autorytet+ prowadzenie innych+ uznanie= prawdziwy przywódca
taki przywódca cieszy się podwójnym uznaniem: ze względu na jego wpływ związany z kompetencjami i ze względu na wpływ wynikający z jego przywódczych umiejętności w przewodzeniu innympisałem wcześniej z czym wiąże się charyzmatyczny autorytet , a kiedy zaczyna się charyzma przywódcy?
czy jak chce osoba w tym cytowanym tekście wtedy gdy autorytet zaczyna się koncentrować na ludziach? wg mnie raczej wtedy gdy jest skoncentrowany na prowadzeniu ludzi i robi to w szczególny, unikalny sposób, może przy tym być zwyczajnym autorytetem, wyłonionym z grupy autorytetów ze względu na cechy przywódcze , albo jednocześnie takim charyzmatycznym autorytetem, czyli obdarzonym szczególnymi cechami i umiejętnościami i /albo wywierającym szczególny wpływ,
mamy wtedy :
charyzmatyczny autorytet+ charyzmatyczne prowadzenie innych + szczególne uznanie = podwójnie charyzmatyczny przywódca
oczywiście są przykłady grup ludzi którzy są fachowcami i autorytetami w jakiejś dziedzinie ale nie mają zdolności i umiejętności przywódczych i organizacyjnych, albo czasu lub ochoty na to , stąd popularność szkół zarządzania itp. wtedy tacy dokoptowani specjaliści pomagają innym w realizacji ich celów, na wspólnej podstawie celów i korzyści z tego osiąganych, korzyść z tego jest taka że umożliwia to pozostałym skupienie się na realizacji głównych celów
: )
