Twoja Prawdziwa Natura a sens życia

[Grażyna Anna]

Dla mnie spełnienie to poczucie kompletności, poczucie że mam wszystko (wewnątrz mnie), co jest mi potrzebne i nie muszę tego szukać na zewnątrz. Moje działanie wynika wtedy nie z tego, że muszę, ale z tego że chcę i mogę. A działanie pozbawione presji "muszę" jest właśnie spontaniczne, swobodne i bez wysiłkowe.

Nasza prawdziwa natura jest spełniona. A to wszystko, co robimy przez wcielenia, wszystkie nasze doświadczenia nie są "lekcjami do przerobienia", a decyzjami, że to czy tamto chcemy doświadczyć, zrobić, sprawdzić itp. (a że przy okazji nazbierało się sporo syfu, z którego teraz trzeba się oczyścić, to już inna bajka

Zdaje się, że przełożyłam sobie z języka clintowego na własny, ale ... to nic

[Felicite]

Teraz bym napisał to dużo prościej - że spełnienie to umiejętność spontanicznego i swobodnego przejawiania siebie, swoich potrzeb oraz działań wychodzących z nas prawdziwych. Jakiekolwiek by te potrzeby, marzenia i chęci by nie były - jeżeli chcemy, możemy i potrafimy je swobodnie realizować, wtedy spełnienie pojawia się naturalnie samo z siebie.

Świetnie napisane )

[Grażyna Anna]

Teraz bym napisał to dużo prościej - że spełnienie to umiejętność spontanicznego i swobodnego przejawiania siebie, swoich potrzeb oraz działań wychodzących z nas prawdziwych. Jakiekolwiek by te potrzeby, marzenia i chęci by nie były - jeżeli chcemy, możemy i potrafimy je swobodnie realizować, wtedy spełnienie pojawia się naturalnie samo z siebie.

Oooookeeey ... Ide dumać dalej

[Clint]

Tak spojrzałem na ten cytat i coś mi nie pasuje. Odczułem potrzebę sprawdzenia kto to napisał. Patrzę. To ja napisałem.

Nie bardzo mi teraz pasuje ten tekst, treść jest niby ok, ale motywacje do jego napisania nie bardzo. Chyba to pisałem w ramach usprawiedliwiania przed samym sobą braku większych sukcesów w po za duchowych dziedzinach życia.

Teraz bym napisał to dużo prościej - że spełnienie to umiejętność spontanicznego i swobodnego przejawiania siebie, swoich potrzeb oraz działań wychodzących z nas prawdziwych. Jakiekolwiek by te potrzeby, marzenia i chęci by nie były - jeżeli chcemy, możemy i potrafimy je swobodnie realizować, wtedy spełnienie pojawia się naturalnie samo z siebie.

[Grażyna Anna]

Jeżeli spełnienie da się, podobnie jak szczęście osiągnąć bez zewnętrznych uwarunkowań. Bo podobnie jak szczęście zależy od naszego nastawienia do nas i do świata, to pojawia się pierwszy problem ....  Co ja do cholery będę tu robić???
Czyli brak spełnienia jest u mnie motorem do działania?

Ide jeszcze nad tym podumać...

[Grażyna Anna]

Fajnie jest odnosić sukcesy zawodowe czy związkowe, ale to wszystko jest ulotne w przeciwieństwie do Boga. Prawdziwe spełnienie dotyczy tylko tego co się dzieje w nas samych. Żadna praca nie da nam spełnienia - spełnienie da nam zdrowy stosunek do pracy. Spełnienia też nie da nam to co inni robią dla nas, czy to co my robimy dla innych - zamiast tego spełnienie da świadomość, że wszystko czego potrzebujemy jest w nas samych, więc nie musimy niczego wymagać, ani niczego dawać nikomu. Możemy, ale nie musimy.

Dobra, teraz to zapamiętać i zrozumieć

[Mariomar]

Ja też, po wielu latach zajmowaniem się różnymi tematami, uświadomiłem sobie, że najbardziej podstawową afirmacją jest, że po prostu kocham, lubię, szanuję i akceptuję siebie takiego, jakim jestem (bo bez siebie żyć się jednak nie da - dziś to już do mnie dociera).

No i druga afka, która zainspirowała mnie w 1994 r., gdy przeczytałem pierwszą książkę Leszka, a... dopiero dziś zacząłem ją stosować, nieco rozszerzoną, by nie zapomnieć o ciele, materii i Ziemi (by nie uciekać w świat duchowy): Już tu i teraz powierzam się Bogu wraz z moim fizycznym ciałem (czyli zaprzeczenie naukom gnostyckim, które swego czasu wchłonąłem) i przyjmuję Boże prowadzenie i ochronę tu, na Ziemi, i jest to bezpieczne, niewinne, ciekawe (bo na mojej pś musi być coś ciekawe, aby się tym zajęła) i korzystne dla mnie, dla mojej rodziny (dodałem rodzinę, bo miałem duże wyrzuty sumienia wobec najbliższej rodziny) i dla wszystkich (słowo "innych" do mnie nie dociera).

Czasem, po latach rozwoju, trzeba się przyznać przed sobą samym, a i czasem przed innymi, że nie ma co pruć do przodu z RD, gdy się nie przerobiło podstawowych afirmacji. I mnie to właśnie spotkało.

[Leszek.Zadlo]

Można się jeszcze dzielić boskością. I to sporo osób chętnie przyjmiie )

[Laka]

Przy puszczaniu indywidualizacji wyszedł mi też temat uwalniania od uzależnień, od ludzi... a właściwie ich nieczystych intencji, presji, manipulacji, oczekiwań, poddawania się im, takie kody i zaślepienie, że muszę się im podporządkować, pewnym strukturom. To dotyczy życia w materii, wszystkiego.
Bo chodzi o to, że coś muszę poświęcić, najczęściej siebie, by coś otrzymać. Zawsze jest jakaś cena. I tak ciągle, ja coś dostaję, to muszę coś dać np poniżyć się, zrezygnować z jakiś elementów Boskości we mnie. W ten sposób można bez końca..
To są paskudne wzorce. Ale już się cieszę na tą wolność bycia poza tymi strukturami i uzależnieniami.

To jest cena oddzielenia od Boga, Boskości w sobie.

[Olga]

No własnie, to co napisał Leszek, właściwy sens istnienia jest poza struktórą podświadomości.
I w sumie może wywalić ostro bezsens, jeśli wprowadza się przekonanie, że miłość moc itd jest sensem:D
To jakby nieoczyszczonej podświadomości powiedzieć - idz i się zabij najlepiej;p

[Tomek D]

Znakomity wątek.
Myślę, że ten temat można potraktować nawet jako podstawowy w przypadku osób bardziej zaawansowanych, które przewaliły te najcięższe obciążenia / determinanty karmiczne.

[Grażyna Anna]

Ja w ostatnim czasie mam wątpliwości co do tego, co jest moim sensem życia.
Niby wiem, ale jakoś mam wrażenie, że to na misjach jakichś i powinnościach jest.
Więc stoję w martwym punkcie.

Do tej pory w realizacji "sensu życia" przeszkadzało mi to, że nie byłam przekonana czy dam rade i jestem w stanie. Jak się przekonałam, że dam radę i jestem wstanie. To się pojawiło, czy aby to co chce, to jest właśnie to. Oj widzę, że pś się przed czymś mocno broni

[Laka]

Ta podstawowa afka o kochaniu i akceptacji siebie jest tak skuteczna, że pś najbardziej sie jej bala, bo ona bardzo duzo zmienia. I przyznam, że z tego strachu pracowałam nad jakimis aspektami, po kawałeczku.
Omijając konkret. Teraz czuje sie gotowa na ta afirmacje;)

[lukaszlm]

Laka,

Ja też ostatnio odkryłem że te postawowe afirmacje są tak proste i tak skuteczne że można je chyba pisać do samego oświecienia. Mam namyśli zwłaszcza tą:

Mogę być zadowolony z siebie i swojego życia.

no i oczywiście Kocham siebie tere fere

[Laka]

No i ciagle sie szuka sensu zycia w kolejnych powinnosciach, zalozeniach i celach i nigdy sie go nie znajduje paradoksalnie. A ps boji sie, ze gdy pokocha siebie i zrezygnuje z takich dzialan to wlasnie straci sens zycia, istnienia, czy zycia w materii.
Takie kody i wyobrażenia.