Ciekawe cytaty Osho i inne w j.ang

[miś]

"Speak the truth, even if your voice shakes"

[miś]

Do you know that nothing is ever proven absolutely ? Nothing! Man has not proved anything absolutely. There is no possibility of proving anything absolutely: new discoveries, new facts, new data, and changes have to be made. Even scientific discoveries are not absolute, so how can psychological discoveries be absolute? Psychology is not yet a science, it is still fictious. At most you can call it, if you like the word scientific, you can call it science fiction. But it has nothing to do with science yet. It is struggling to be scientific, bu I don't think that it ever will be, because man's mind is like mercury - you cannot make a science out of it. (OSHO)

[miś]

Just a few days ago, one sannyasin wrote me a letter saying, "Osho, You have created a trouble"

- because I had said some time ago that many people, almost the majority of people in the world, men and women both, are untrained lovers. No training has been given to them. In fact everything has been kept from them, they have been kept ignorant. What does a virgin mean? Someone who has been kept absolutely ignorant.

So I had said that the best way to introduce your children to love will be that, while you are making love, children should be playing around. Let them be there. And in fact it is one of the most significant things because every child sooner or later discovers what you are doing to his mother. First he thinks that this father seems to be a barbarian, doing pushups on the poor woman. He wants to kill this man, but the child is so small... so he represses the desire, and he is not even allowed to admit that he has seen it.

And the child will never be able to forgive you, that you were secretive about things. You were not open, even with him. You talked about love, but love means many things: openness, honesty, sincerity. And about one of the most basic things in life you kept the child absolutely unaware.

Children are very intelligent, every child is born with a tremendous energy of intelligence. It is the society and the education and the religion-they start destroying his intelligence, so by the time he is a young man, he is just a fool. But the small children are very perceptive, you cannot deceive them.

So I had said that it is perfectly good - because the child has to learn and it is better he learns from the very beginning.

Now this woman wrote to me, "A problem has arisen: we allowed our child to be present while we were making love; now the child wants to make love to me. He says, 'If father can do it, why can't I do it?' Now we cannot say that this is sin, because if it is sin, then why is his father doing it, and why is he being allowed to commit sin?"

In a really human society there will be no sexual abuse of children. Such abuse exists only because children are kept in the dark; and they are curious, very curious, "What is it all about?" Then they get caught in somebody's net.

But children are very understanding too. The mother, the father, both should make him understand, "This is your training to see how love is made. The time will come when you will be a young man and you will be making love - then don't make the same mistakes that we have made."

Make your lovemaking a deep understanding for the child. Make him also aware that he is not your age. Make the place of your lovemaking a temple, so that the child from the very beginning starts feeling love is something sacred. And if he knows everything about it nobody can abuse him.

Now the question arises: who is responsible for sexual abuse of the child? You are responsible. You are keeping your children in darkness, and they are feeling that there is something that is being kept secret. They become curious; the more you hide it, the more curious they are.

If it is open and is made available so the child can understand it - yes, there will be a few problems, like the child wanting to make love to the mother. The mother can hug the child, the mother can help the child to understand: "Just look at my size and your size. Just grow up and you will find a beautiful woman, far more beautiful than me."

But every mother wants the child to feel that she is the greatest and the most beautiful woman in the world, not knowing that she is creating a tragedy for the child for his whole life because now he will be looking for her all around the world and he will not find her. No woman will come up to the standard of his mother. No woman is going to give him satisfaction.

The same is true about small girls. They should be made absolutely aware - not just verbally in a classroom. That does not help, they become even more curious.

Make it very honest. And when the experiment is happening every day in the house, where is the problem? Let your girl, your boy, be present. Let them see the beauty of it. Make the whole phenomenon as sacred as possible. And these children will always respect you because you were so honest with them, so sincere with them; you never kept anything secret from them.

And any problems like this - boys asking to make love to their mother - can be explained to them, that they are not yet ripe. One day they will be ripe; for that day we are preparing them. And children are very receptive, very understanding.

There is sexual abuse of children because they are kept in darkness by their parents, by their teachers. Love is something like a sin which has to be done in darkness, and nobody is to know about it. You are doing something ugly. In your own mind it is something ugly, something that should not be done. You are not rejoicing in it.

Rejoice! Make love a festive moment.

[Jarek]

Mother Meera;

"The Divine is the Sea. All religious are rivers leading to the sea. Some rivers wind a great deal. Why not go to the sea directly ?"

[medżikowsky]

OSHO,
YOU ARE SO SWEET AND RARE THAT I FEEL LIKE KIDNAPPING YOU BEFORE I LEAVE POONA. WHAT DO YOU SAY?

- I surrender.

[Jarek]

"I looked in temples, churches and mosques.
 But I found the Divine within my Heart."

Rumi

[medżikowsky]

When does passion become compassion? Passion is a relationship, it is a desire to be related, it is a need; it creates dependence. bondage. and all kinds of misery come in its wake. Compassion is the same energy. but it is no more a hankering to relate. Not that it does not relate, but that desire is gone. Compassion is a state where you can be alone and perfectly happy, absolutely happy. You can be happy with people, you can be happy alone — then you have attained to the state of compassion. But if you cannot be happy alone and you can only be happy with someone, then it is passion, then you are dependent. And then, naturally, you will be angry with the person without whom you cannot be happy. You wi]l be angry — that’s why lovers are angry at each other, continuously angry — because nobody can like one’s bondage.
Osho,
I say unto you,
Vol 1, Chapter 3

[medżikowsky]

Nie wiem, czy ocenianie to jakaś nauka, na pewno nie wg Osho gdyż dla niego działanie takie było 100% z poziomu ego, stąd uderza, że w wątku z jego naukami się to robi, jest to wyrazem ignorancji / arogancji, dowodem, że krytykuje się coś czego się nie pojęło, przy okazji być może zniechęcając innych, ze stawianiem siebie jako kogoś kto widzi więcej niż on sam.
 
Osobiście uznaję cudze błędy za czyjąś osobistą sprawę i szkoda by mi było czasu na zajmowanie się nimi, potrafię czerpać inspiracje nawet z Kulczyka. W Osho widzę przejaw bezosobowej doskonałości, jego osoba jest przy tym nieważna. Ocenianie czy ktoś i na ile jest doskonały w przypadku mistrza ma sens przy tendencji do popadania w uzależnienie. Jak ktoś jest otwarty na czysty, bezosobowy przekaz, nie interesują go takie rzeczy.

[Sylvia]

Te jego błędy jednak nie były aż tak wielkie, a wniósł dużo dobrego. Każdy ma prawo do błędów, jakiej roli by nie miał w świecie. Ważne co z nimi zrobi.

Guru też można oceniać, i jest to nauka uczenia się na błędach innych. Jego błędy też można potraktować jako wkład mistrza we własny rozwój:)

[medżikowsky]

Myślę, że Osho jest dobrym przykładem takiego guru, u którego jego rola guru była dla niego tak naprawdę szkodliwa. Jakby nie brał się za 'gurowanie' to mógłby swoje własne problemy przepracowywać na mniejszą skalę, np w zaciszu swego własnego pokoju, a tak wiele osób zostało w to niepotrzebnie zaangażowanych. Ale ok, taki Osho był kiedyś potrzebny, dla mnie on jest świetnym wzorem błędów na duchowej ścieżce i daje dużo inspiracji.

Myslę, że on wiedział lepiej od ciebie jak ma "przepracowywać własne problemy".

Byłbym wdzięczny za niezasyfianie tego wątku własnymi wynurzeniami - tasiemcami , tudzież oczyszczenie z tegoż przez moda , jeśli to mozliwe. Lub przeniesienie tam gdzie sobie ktoś przerabia sprawy związane z uzależnieniami / karmą z guru.

[medżikowsky]

A man who has no desire is spiritual.

A man who does not hanker for any ego-trip is spiritual. A man who is not worried about kundalini and chakras and sahasrar, the one-thousand-petalled lotus opening, that man is spiritual, that man has the quality of being a spiritual man. In his ordinariness he is extraordinary. In his mundane life he has a holiness.

Even the division between the spiritual and material is a materialist’s division. A spiritual person knows no divisions; a spiritual person simply accepts whatsoever is; and this “isness” is one. There is nothing like the spiritual and the material – that again is the division of the ego; all divisions are of the ego. When the ego disappears there is no division, there is one, undivided reality. Call it spiritual, call it material – it does not matter; when there is only one, any name will do.  <…>  Osho. Tao: The Pathless Path, Vol. 1

[Wniebowziecie Grubego]

Frisky

jeszcze do tego co pisał Osho o zaufaniu na duchowej ścieżce , również w stosunku do guru i w efekcie poddania się mu i wejścia na tą  (wg Osho) najszybszą ścieżkę , albo odgrodzenia się od niego przez różne warunki  i sprowadzenia go do roli instruktora darzonego ograniczonym zaufaniem, no to ładnie i zwięźle podsumować to można chińskim przysłowiem:

"Strach zapukał do drzwi, otworzyło zaufanie, za drzwiami nie było nikogo"

Bardzo  inspirujące .

DZIĘKI

[Frisky]

jeszcze do tego co pisał Osho o zaufaniu na duchowej ścieżce , również w stosunku do guru i w efekcie poddania się mu i wejścia na tą  (wg Osho) najszybszą ścieżkę , albo odgrodzenia się od niego przez różne warunki  i sprowadzenia go do roli instruktora darzonego ograniczonym zaufaniem, no to ładnie i zwięźle podsumować to można chińskim przysłowiem:

"Strach zapukał do drzwi, otworzyło zaufanie, za drzwiami nie było nikogo"

[Frisky]

Zawsze jest to kwestia popytu i widać jak zmienia sie to podejście ze strony różnych mistrzów wraz ze zmieniającymi sie czasami i odmiennymi kulturami, z tym że akurat termin guru i cała skojarzona z tym otoczka jest zaimportowana z innej kultury i tam to się może utrzymywać w niezmienionej formie,  co do tej pory zapewniało ciągłość tej kultury i duchowych klimatów z tym związanych choć z tego współczesnego punktu widzenia może jawić się jako zbędne czy przestarzałe, ale to dość krótka perspektywa patrzenia więc może szybciej przeminąć niż kilka pokoleń , kwestia fundamentów, może być tak że nastąpi  zniszczenie tych starych systemów duchowych  pod wpływem ogólnoświatowych wpływów,

Co do tego wielkiego guru i stojących poniżej uczniów, to są na to nakładane różne rzeczy, związane z takim odzwierzęcym poddaństwem z jednej strony, poprzez struktury uzależnień i powiązań
hierarchicznych, w tym ograniczeń wolności osobistej,  aż po procesy bhakti gdzie pełne wiary i oddania obrazy samego Wielkiego  Boga ucieleśnionego np.  w osobie guru,  otwierają wielbicieli na doświadczane w sobie tego za czym  to tęsknią i wołają, a z takim guru jest to o tyle prostsze że ta energia jest w nim rozbudzona i w wyniku koncentacji na tym  następuje rezonans czyli rozbudzenie tego w sobie, więc taki guru który jest jak płomień rozpalający ten sam ogień w innych skupionych i adorujących ogień w nim, to skarb -- im bardziej zbliżasz się do ognia tym robi się cieplej i w końcu zaczynasz płonąć' więc jest to dobry sposób dla tych których umysły i tak zwrócone są na zewnątrz i służy to odwróceniu tej tendencji, a nie odciągnięciu od wnętrza - a jak ktos jest pochłonięty w sobie czy to boskością czy swoimi ego celami no to wtedy go to nie będzie pociągać   :-)

[tod]

W ogóle wydaje mi się, że termin guru już nie pasuje zbytnio do dzisiejszych czasów, bo dzisiaj są takie warunki że każdy sam może być dla siebie samego takim guru. A skupiając się na innej osobie i podziwiając jej wielkość, tak naprawdę uwagę (energię) kierujemy na tą osobę zamiast na siebie. Jak guru nie uczy innych jak budować zaufanie do siebie i jak odkrywać w sobie wewnętrzną moc którą każdy w sobie posiada, tylko zamiast tego chce cały czas utrzymywać swoją pozycję wyższości (bo guru jest 'wyżej' niż uczeń) to moim zdaniem jego nauki nie są zbyt wiele warte. To jest właśnie guru - czyli ktoś wielki, ktoś kto jest w swej wyjątkowości ponad innymi. Myślę, że w dzisiejszych czasach ludzie potrzebują bardziej 'przewodników na duchowej ścieżce', którzy pomogą dojrzewać duchowo a nie żadnych wielkich guru.

Myślę, że Osho jest dobrym przykładem takiego guru, u którego jego rola guru była dla niego tak naprawdę szkodliwa. Jakby nie brał się za 'gurowanie' to mógłby swoje własne problemy przepracowywać na mniejszą skalę, np w zaciszu swego własnego pokoju, a tak wiele osób zostało w to niepotrzebnie zaangażowanych. Ale ok, taki Osho był kiedyś potrzebny, dla mnie on jest świetnym wzorem błędów na duchowej ścieżce i daje dużo inspiracji.

Często jest to,  i ładnie wychwycił oraz opisywał to też Osho, takie balansowanie, zbliżanie się i oddalnie, gdzie jest pewne przyciąganie ze strony mistrza i wtedy następuje nagłe zbliżenie oparte na zaufaniu, ale po chwili uruchamia się umysł oraz mechanizmy obronne w tym lęki, więc zaczyna się stawiać warunki ze ma być tak a nie inaczej, rola mistrza sprowadzona zostaje do instruktora i związek staje się niezobowiązującą wymianą gdzie za praktykę np. płaci się jakąś cenę czy inwestuje inaczej jakoś swoją energię , niestety gdy i ona jest za wysoka zostaje się jakby wyrzucom poza ten wpływ i związane z nim korelacje i ustalone wymogi pozytywnej wymiany , w efekcie gdy dalej czuje się ten "zew" ze strony mistrza no to powtarza się cykl zbliżeniowy i znajduje się taką odległość oraz na takich zasadach które są zadowalające i dostępne.... albo zadwala się jakąś namiastką i pozostaje poza nawiasem szuka się czegoś innego mniej wymagajacego albo bardziej dostępnego i pasującego   :-)

Fajny opis, tylko ważne by ten 'mistrz' miał już przepracowane swoje własne problemy karmiczne, by nie obciążał nimi swych 'uczniów'.