"Rdz 4:17-24
podaje bezpośrednich potomków Kaina: Enoch, po którym nazwał miasto, Irad, Mehujael, Methusael, and Lamech. Lamech miał dwie żony, które urodziły Jabala, Jubala i Tubalcaina. Potomkowie Jabala mieszkali w namiotach. Dlatego byli ludem koczowniczym. Potomkowie Jubala byli muzykami. Tubalcain był kowalem. To kowalstwo wymyśliło narzędzie wojny, takie jak miecze, włócznie, tarcze itp.
Rdz 15:18-21 to bardzo ważne wersety, gdyż dają nam nazwy plemion skojarzonych z potomkami Kaina:
“Wtedy to właśnie PAN zawarł przymierze z Abramem, mówiąc: “Potomstwu twemu daję ten kraj, od Rzeki Egipskiej aż do rzeki wielkiej, rzeki Eufrat, wraz z Kenitami, Kenizytami, Kadmonitami, Chetytami, Peryzzytami, Refaitami, Amorytami, Kananejczykami, Girgaszytami i Jebusytami”.
Zauważmy, że Kenici są pierwsi na liście.
Kenizyci – Kenici, którzy, jak Lamech, byli koczowniczymi myśliwymi.
Kadmonici – wielbiciele węża, mieszkali na górze Hermon. Hermon jest tradycyjnym miejscem, do którego “z nieba” zeszli upadli aniołowie. (źródło:
http://sacred-texts.com/etc/wos/wos04.htm )
Chetyci – potomkowie Heta. Ezaw, brat Jakuba, ożenił się z dwu Chetytkami. Te dwie kobiety były utrapieniem Izaaka I Rebeki. Ezaw i jego dwie żony zostali zmuszeni do usunięcia się z oczu rodziców, gdyż oni nie tolerowali ich bałwochwalstwa.
Peryzzyci – Kiedy Izrael napadł na Kanaan, Peryzzyci zajmowali “leśną krainę” nieopodal Szechem. Niektórzy badacze utożsamiają ich z gigantami Horim. Na północ od Peryzzytów było terytorium należące do gigantów Refaim. Pod koniec kampanii północnej, plemiona Efraima i Manasacha walczyły z tymi gigantami i przejęły ich ziemie. Większość badaczy o tych Peryzzytach mówi jako o “prehistorycznym” plemieniu niewiadomego pochodzenia.
Refaim – Podobieństwo było tak duże, pisze Mojżesz, że Nefilim zaczęli żenić się z pięknymi córkami pochodzącymi od Adama [Adamici], mieszając w ten sposób ludzkość ze zwierzętami. Geny tych dwu rożnych ras / gatunków, mieszając się, rodziły stworzenia po części zwierzęce, po części ludzkie. Z powodu występowania u nich zaburzeń endokrynologicznych, wielu z tych mieszańców wyrastało na gigantów. Ale nazwa dana gigantom płci męskiej charakteryzuje ich nadludzką siłę, a nie ich wzrost. Starożytni nazywali ich Gibborim, co oznacza potężnych mężczyzn. Ich odwaga, w powiązaniu ze wzrostem, masą i silnym ciałem, przysparzały im powszechnej sławy. Mojżesz mówi, że byli zawzięci i wojowniczy. Przez wieki wywoływali strach w sercach przedpotopowych ludów o normalnej wielkości. Nie ulega wątpliwości, że wywoływany przez nich strach, pozwolił im panować nad całą Mezopotamią. A ich liczne prześladowania, jak mówią wersety Mojżesza 6:1-4, trwały aż do pierwszych dni wielkiego deszczu. – (Steve Quayle, “Giants in the Middle East” [Giganci Bliskiego Wschodu]http://www.stevequayle.com/Giants/Mid.East/Giants.Mid.East12.html)
Amoryci – Craig Meyer (
http://www.watchmanmag.com/0105/010516.htm) daje następujący opis:
Określenia “Amorite” i “Amoryci” występują 26 i 60 razy w amerykańskiej standardowej wersji Biblii, w 86 przypadkach. O Amorytach wspomina już Rdz 10:16 jako o potomkach Kanaan, syna Chama. Wraz z innymi plemionami zamieszkiwali ziemie Kanaan. “Amorite” mogło odnosić się albo do pojedynczego etnicznego klanu, albo luźnej konfederacji plemion. Niekiedy nazwa Amorite wydaje się być jednoznaczna z “Kanaanici” i oznaczać wszystkich nie-Izraelitów, którym Bóg nakazał opuszczenie tych terenów (Joz 10:5; 24:8-15; Sdz 6:10). Nazwa Amorite oznacza dosłownie “wysoki” i może odnosić się do jednej (lub więcej) z trzech możliwości: 1). terenu górskiego zajmowanej przez nich krainy (Lb 13:29; Pwt 1:7, 19-20); 2). ich przerażającej waleczności (Pwt 1:44); lub 3). rozmiaru ich sylwetki (Lb 13:33).
Jeśli zamiarem było 1), to Amorite oznaczało “człowieka z gór”. Jeśli 2) lub 3) to było to pojęcie “wysoki [i potężny]“. Możliwe jest iż w określeniu tym jest kombinacja więcej niż jednego pojęcia. Jest dosyć prawdopodobne, że kiedyś Amoryci byli najpotężniejszym ze wszystkich pogańskich klanów w Palestynie. Babilończycy ziemie Syria-Palestyna nazywali “krainą Amorytów” (International Standard Bible Encyclopaedia, I:119). W pierwszym okresie podboju teksty Starego Testamentu mężczyzn Ai (Joz 7:7) razem z wojskami Sihona i Og (Lb 21:21-35) określają jako groźnych amoryckich [Amorite] wrogów. Przyszłe pokolenia izraelickie na te wydarzenia będą patrzeć jak na ważne punkty zwrotne w ich historii (Ne 9:22; Ps 135:10-12; Am 2:9-10).
Dlatego jest wysoce prawdopodobne, że Amoryci, podobnie jak Refaim, byli gatunkami hybrydowymi, pół-ludźmi, pół-upadłymi aniołami, z którymi Kananejczycy zawierali związki małżeńskie.
Kananejczycy: Rdz 10:6 mówi, że Kanaan był synem Chama. Na temat tej opowieści dużo światła rzuca historia o pijaństwie Noego. O tym epizodzie opowiada Rdz 9:18-27. Co dokładnie wydarzyło się w tym epizodzie pijaństwa? Niewielu naukowców zajmowało się ta sprawą, ale jest dosyć wyraźne, że Cham zrobił coś bardzo złego swojemu ojcu. Zwykle uważa się, że tego złego czynu dopuścił się przeciwko osobie Noego, bo werset 22 mówi, iż Cham “ujrzał nagość swojego ojca”.
Widać tu że wyrażenie “nagość ojca” to eufemizm dla nagości matki, bo organy reprodukcyjne matki są wyłączną “własnością” męża. W tamtych czasach każdego kto naruszył to prawo skazywano na śmierć. Cham miał szczęście, iż to go nie spotkało.
Kpł 18:8 specyficznie mówi, że nagość ojca oznacza to samo co nagość żony: “Nie będziesz odsłaniać nagości swojej macochy, bo to jest nagość twojego ojca“.
Kpł 18:16 czyni podobną deklarację, mówiąc, iż “nagość” żony NALEŻY DO JEJ MĘŻA. Ale to wyjaśnia dlaczego to Kanaan, a nie Cham został przeklęty (w. 25), ponieważ Kanaan był owocem KAZIRODZTWA. Jako owoc kazirodztwa, co jest naruszeniem Prawa Bożego, Kanaan nie mógł odziedziczyć ani kapłaństwa, ani stanowiska przywódcy własnego ludu. Z powodu tego grzechu, Cham przeniósł się na południowy zachód w kierunku Egiptu, gdzie ustanowił kilka narodów, łącznie z Mizraim (Egipt), Kusz, Put i Kanaan (Rdz 10:6-14).
Zwróćmy uwagę na założone przez Kanaana kraje: “Kanaan zaś miał synów: pierworodnego Sydona i Cheta. A ponadto: Jebusytów, Amorytów, Girgaszytów, Chiwwitów, Arkitów, Sinitów, Arwadytów, Semarytów i Chamatytów. A potem szczepy kananejskie rozproszyły się. Granica Kananejczyków biegła od Sydonu w kierunku Geraru aż do Gazy, a potem w kierunku Sodomy, Gomory, Admy i Seboim – aż do Leszy” (Rdz 10:15-19).
Plemiona te uznawano za najzacieklejszych wrogów Izraelitów. Kanaan, choć sam Noahita i Chamatyta, stał się zdrajcą własnego narodu i ustanowił kilka narodów składających się z najgorszego rodzaju stworzeń, z których wielu było również potomkami upadłych aniołów z Rdz 6. Kanaan żenili się wewnątrz plemienia; i dlatego nazywano ich Kananejczykami. Wększość badaczy Biblii po prostu ignoruje takie fakty, gdyż nie chcą kwestionować czy nikogo “obrażać” zaglądając w ich pochodzenie! Nowoczesne judeo-chrześcijaństwo, wzorując się na dzieciach diabła, nie chce “wścibiać nosa” w sprawy żydowskiego narodu. Mówmy tu o “szkieletach” w szafie!
Girgaszyci – hybrydowe potomstwo Kanaana i albo Refaim, albo prehistorycznych koczowników.
Jebusyci – kolejne hybrydowe plemię stworzone przez Kanaana.
Zauważmy, że JEZEBEL, która poślubiła króla Ahaba z domu Izraela, była Sydonitką. Ten fakt tłumaczy dlaczego była tak zła. Zauważmy również,
że potomkowie Kanaana założyli miasta Sodomę i Gomorę! “Jaki ojciec taki syn!” Biblia mówi, że nigdy z tych ludzi nie wyszło nic dobrego, ani nie może wyjść z nich nic dobrego. To dlatego Bóg nakazał Joszua i Izraelitom ich zabić! Hybrydowe gatunki są zakazane przez Jahwe, i właśnie tacy byli ci Kenici i Kananejczycy! (Kpł 19:9, Pwt 22:9).
“Czy Etiopczyk może zmienić swoją skórę, a lampart swoje pręgi? Tak samo czy możecie czynić dobrze,
wy, którzyście się nauczyli postępować przewrotnie?” (Jr 13:23).
Istotą tych utożsamień jest to, że te
10 narodów to napar wiedźmy z mieszanek genetycznych: upadli aniołowie, giganci, pigmeje, czciciele węży, prehistoryczni koczownicy i różne inne szczepy obcych istot, którzy czuliby się dobrze mieszkając na wyspie dr Moreau (albo w scenach z Gwiezdnych wojen!), złego geniusza, który kochał eksperymenty na ludziach poprzez mieszanie ludzkich genów z tymi innych gatunków zwierząt, żeby tylko zobaczyć co może powstać.
Hybrydyzacja i mieszanie ras to tutaj kluczowe słowa.
