W książce "Podróż do ojca ciekawości" są fajnie opisane prawidła zw z kreacją, całym procesem. Jest to pokazane na tyle łopatologicznie, że mój Analityk Wewnętrzny został ostatecznie przekonany :-)
Oto obszerny fragment - Bruce z towarzyszką po opuszczeniu ciał fizycznych dotarli do miejsca, które nazywają Centrum Planowania. Pracują w nim istoty zajmujące sie pomaganiem w kreacji(Pracownikami Świadomości)
"Pracownik Świadomości - Na początek przypomnijmy sobie, czym są linie wydarzeń
i w jaki sposób są używane w Focusie 15 w celu koordynacji i synchronizacji wydarzeń w świecie
fizycznym. Bruce, to jest przypomnienie specjalnie dla ciebie. Tak przy okazji, całkiem nieźle to
wyjaśniłeś w swojej trzeciej książce.
- W mojej trzeciej książce? - zapytałem.
- Och, trochę za bardzo wybiegam do przodu - odparł trzeci głos.
- Linie wydarzeń? - Denise była wyraźnie zainteresowana.
- Żeby to lepiej zrozumieć, możecie sobie wyobrazić wydarzenia w świecie fizycznym jako coś w
rodzaju koralików na sznurku. Jeden koralik - jedno wydarzenie. Jeśli ułożysz pewną sekwencję
wydarzeń w specyficznej kolejności, to tworzysz coś, co w Centrum Planowania nazywamy linią
wydarzeń. Przypomina to nawlekanie koralików na sznurek. Pojedyncze wydarzenia - koraliki - są
ułożone w zamierzonej kolejności, w porządku, który uwzględnia wszystkie inne.
- Do czego służą te linie wydarzeń? To znaczy, jakie wydarzenia mogą zostać w ten sposób
powiązane? - zapytała Denise.
- Wszystkie cykle wydarzeń, jakie tylko możesz sobie wyobrazić. Na każdym poziomie i ze
wszystkimi szczegółami. Możesz myśleć o jakiejś czynności fizycznej, na przykład o chodzeniu, jako
o bardzo złożonej serii wydarzeń koordynujących ruchy i napięcie we wszystkich mięśniach
biorących w tym udział. Jeśli zrozumiesz, jaką funkcję pełni każdy mięsień w ciele, możesz nawlec
razem sekwencję kolejnych ruchów każdego z mięśni, żeby w efekcie można było łatwo, z gracją,
przejść przez park. Oczywiście już teraz tak naprawdę rozumiecie to wszystko, inaczej nie
bylibyście w stanie przejść przez park.
- Jednak po to, żeby chodzić, trzeba użyć wielu mięśni w tym samym czasie. Jak można to
przedstawić na jednym sznurku koralików? - dopytywała się Denise.
13
- Pozostańmy przy tej samej metaforze. Załóżmy, że każdy mięsień ma swoją własną linię
wydarzeń, lub sznurek z koralikami. Żeby chodzić, wszystkie one muszą być najpierw ułożone
równolegle. Możemy ułożyć je w Focusie 15 w rzędach, a wtedy, wraz z upływem czasu, sekwencja
każdego sznurka pojawi się równolegle z innymi. W każdej chwili wszystkie równoległe wydarzenia,
konieczne, aby móc spacerować po parku, pojawią się w odpowiedniej kombinacji.
- Wraz z upływem czasu? - zdziwiła się Denise.
- Zanim przejdziemy do zagadnienia upływu czasu, musimy jeszcze wspomnieć o paru innych
rzeczach. Powiedzmy, że wiemy wystarczająco dużo na temat interakcji pomiędzy mięśniami i
rozumiemy, jakie ruchy w konkretnych liniach wydarzeń dotyczących mięśni muszą pojawić się
równocześnie.
- Ależ to ogrom informacji! - wyrzuciła z siebie Denise. - Jak ktokolwiek w ogóle może za tym
nadążyć?
- Sama robisz to za każdym razem, gdy idziesz na spacer do parku. Wymaga to tylko odrobiny
dostępnej ci uwagi. Teraz skup się, to bardzo ważne, żebyście zrozumieli kolejne pojęcie. To
podstawa pracy, którą wykonujemy w Centrum Planowania.
Pracownik centrum pokazał nam dwa sznurki. Wydawało się, że leżą na stole, ale równie dobrze
mogły też dryfować w przestrzeni.
- Teraz weźmy na przykład ten oto koralik na samym środku -powiedział, wskazując koralik na
sznurku znajdującym się po lewej stronie. - Reprezentuje ruch mięśnia, który musi zaistnieć w tym
samym czasie, co ten oto - tu wskazał na inny koralik, nawleczony na inny sznurek. - Wszystko, co
musimy zrobić, żeby mieć pewność, że ruchy te pojawią się w tym samym czasie, to położyć jeden
sznurek na drugim w taki sposób, żeby dwa zaangażowane w to koraliki dotykały się w miejscu, w
którym przecinają się oba sznury.
- To punkt przecięcia - wyrzuciłem z siebie.
- Dzięki, Bruce, masz rację. Punkty przecięcia linii wydarzeń to takie miejsca na dwóch liniach
wydarzeń, w których dwa zdarzenia nastąpią w tej samej chwili. To najważniejsze pojęcie, które
chciałem ci przekazać, Denise, i zarazem najważniejsza rzecz, jaką zajmujemy się w Centrum
Planowania. Nie ma znaczenia, czy dwie linie wydarzeń reprezentują sekwencję ruchów dwóch
mięśni, wydarzeń z życia dwojga ludzi czy wydarzeń dotyczących interakcji pomiędzy planetą
Ziemią a kometą. Pojęcie punktu przecięcia jest w każdym z tych przypadków jednym i tym
samym.
- Czy w tym samym punkcie mogq się przeciąć więcej niż dwie linie wydarzeń? - zapytała
Denise.
- Tak, oczywiście - odparł pracownik centrum. - Abyś mogła spacerować po parku, musisz
wykonać setki symultanicznych ruchów mięśni. Mogą one zostać przedstawione jako punkty
przecięcia się linii wydarzeń wszystkich zaangażowanych w to mięśni. Pamiętaj, że to tylko zwykły
spacer po parku, zwykłe ruchy mięśni, które sama kontrolujesz. W Centrum Planowania zajmujemy
się symultanicznymi wydarzeniami w życiu prawie sześciu miliardów ludzi na Ziemi, wraz ze
wszystkimi innymi towarzyszącymi temu rzeczami.
- Jak ktokolwiek może się w tym wszystkim połapać? - zapytała Denise. - Przecież taka
złożoność nie mieści się w głowie.
- To jedynie kwestia tego, jak wiele z tych informacji równocześnie może uświadomić sobie ten,
kto się tym zajmuje - odpowiedział. - W trakcie dalszych eksploracji możesz dowiedzieć się więcej
na ten temat. Oczywiście jeśli zechcesz.
- Bardzo bym chciała - odparła Denise.
- Dokładnie w chwili, gdy wyraziłaś taką intencję, pracownik Centrum Planowania umieścił linię
czasu/wydarzeń w Focusie 15, żeby ci w tym pomóc - zauważył nasz rozmówca.
- Czy tylko pracownicy Centrum Planowania są do tego uprawnieni? - pytała Denise.
- O Boże! Oczywiście, że nie. Każdy, włączając w to ciebie i Bruce'a, może układać linie
wydarzeń w całym Focusie 15, jeśli oczywiście będzie to robił w odpowiedni sposób. Bez wiedzy na
temat całego procesu jest to ryzykowne. W rzeczywistości największym problemem z Focusem 15
jest to, że każdy może się tam dostać. Nie uwierzylibyście, jaki bałagan czasami tam zastajemy.
Jacyś artyści/wandale graffiti malują linie wydarzeń wszędzie dookoła. Nie mają zielonego pojęcia,
jakie skutki niesie ze sobą bezładne wyrażanie intencji w różnych sprawach. Czasami nawet udaje
im się sprawić, że wydarzy się coś, o co proszą. Jest to jednak sukces pozorny. Jeśli bowiem nie
znają całego procesu, uboczne rezultaty i dodatkowe wydarzenia mogą w końcu spowodować utra-
tę tego, o co prosili.
- Czy dobrze rozumiem? Mogą oni stworzyć punkt przecięcia się linii wydarzeń, których sami
nie są świadomi? Na przykład jakiś facet „załatwia sobie" w ten sposób wygraną na loterii, a potem,
jadąc po odbiór wygranej, zostanie ranny lub zginie w wypadku?
- Nie wszystko przebiega aż tak dramatycznie, ale w zasadzie o to właśnie chodzi -
odpowiedział pracownik Centrum Planowania. - Bez wiedzy na temat procesu, jaki się toczy w
Focusie 15, można być narażonym na takie „wypadki".
- Jak więc bezpiecznie układać nasze osobiste linie wydarzeń w Focusie 15? - zapytałem.
- Poprzez odpowiednie wyrażenie intencji. Jest w tym zawarte pewne ryzyko, sam rozumiesz.
Jednak to najlepszy sposób.
- A jak powinno się wyrażać intencje w odpowiedni sposób? -padło pytanie ze strony Denise.
- Prostymi słowami, z myślą, żeby wszystkie punkty przecięcia uformowane w trakcie tego
procesu zgadzały się i jak najlepiej pasowały do reszty wydarzeń w twoim życiu i w życiu
wszystkich osób z tym związanych. Wyrażaj intencję nie przywiązując się do ostatecznego
rezultatu. Wówczas linia wydarzeń, którą powodujesz, sama odnajdzie swoją drogę w Focusie 15 i
dopasuje się w najlepszy z możliwych sposobów do innych linii wydarzeń, które już tam się
znajdują. W gruncie rzeczy my w Centrum Planowania robimy to w taki właśnie sposób. Jesteśmy
tylko bardziej uważni i świadomi całości procesu. Znając cały wzorzec, możemy przetestować
wszystkie pojedyncze punkty przecięcia oraz wykonać poprawki i zmiany, biorąc pod uwagę wiele
możliwości.
- Jesteś świadomy całości wzoru? Wszystkich już istniejących linii czasu/wydarzeń? - głos
Denise był pełen niedowierzania.
- Niejeden pracownik centrum jest świadomy całego wzorca. Nasze możliwości wydają się
astronomiczne ludziom fizycznie żywym. Żeby tutaj pracować, należy po prostu obejmować
świadomością cały ogrom informacji jednocześnie. Takie są wymogi. Gdybyś chciała nas w jakiś
sposób nazwać, to odpowiednie byłoby określenie Pracownik Świadomości, w skrócie PŚ.
- Pracownik Świadomości przywodzi na myśl gościa, który pracuje na platformie wiertniczej w
Teksasie - zaśmiałem się.
- Nieważne, za to dość dokładnie opisuje naszą rolę i funkcję w odniesieniu do rzeczy, którymi
się tutaj zajmujemy - odrzekł PŚ. -Jesteśmy świadomi ogromnej części wzorców w Focusie 15, więc
możemy dokonywać inteligentnych wyborów, które mają wpływ na przyszłość ludzkiej
świadomości.
- W jaki najlepszy sposób mogę umieścić linię wydarzeń w Focusie 15? - zapytała Denise. -
Najmniej ryzykowny i najbardziej inteligentny?
- Bez cienia wątpliwości. Taka byłaby moja pierwsza sugestia - odpowiedział PŚ.
- Bez cienia wątpliwości? - spytałem.
- Jeżeli wyrażając intencję, odczuwasz jakąś wątpliwość, to automatycznie wyrażasz intencję,
aby twoja wątpliwość zamanifestowała się równocześnie z pragnieniem. Gdy twoje wątpliwości się
manifestują, wówczas istnieje ryzyko, że uwierzysz, iż twoje pragnienie nigdy się nie spełni. Jeśli
wtedy powiesz do siebie coś w stylu: „No tak, wiedziałem, że nie osiągnę tego, czego pragnę",
wyrazisz intencję negującą spełnienie się pierwszego pragnienia. Dajemy wszystkim równe szansę i
nie oceniamy niczyich pragnień i intencji. Robimy jedynie, co w naszej mocy, aby je połączyć z całą
resztą Wzoru. Jeśli decydujesz się przekreślić pragnienie, w chwili gdy właśnie manifestują się
twoje wątpliwości, to oczywiście możesz to zrobić. Decyzja należy do ciebie.
- Innymi słowy, jeśli wątpię w możliwość spełnienia się moich pragnień w chwili wyrażania
intencji, to zaprzepaszczam szansę na ich zmaterializowanie?
- Niekoniecznie - odparł PŚ. - Jeśli w momencie, gdy wątpliwości się manifestują, zdajesz sobie
z tego sprawę i nadal po prostu wiesz, że twoje pragnienie jest ciągle w trakcie manifestacji, wów-
czas wątpliwości nie muszą przerwać tego procesu. Możesz powiedzieć do siebie: „O rany,
pamiętam, że podczas wyrażania intencji odczuwałem wątpliwości i właśnie w tej chwili one się
manifestują". Zaakceptowanie zdarzenia takiego, jakim jest, nie musi wówczas wykoleić całej linii
zdarzeń.
- Więc częścią tego procesu jest rozpoznanie, czy na samym początku odczuwałem wątpliwości?
- zapytałem.
- Najważniejsze, by intencja wyrażona była świadomie, wtedy będziesz miał najlepszą
możliwość rozpoznania wszystkich aspektów manifestacji twojego pragnienia. Sugerowałbym,
żebyś mówił nam bezpośrednio, tak jasno, jak tylko potrafisz, czego pragniesz. Jeśli dorzucisz
słowa: „niech tak się stanie" (być może już się z nimi spotkałeś), wówczas my, Pracownicy
Świadomości, zrobimy co w naszej mocy, żeby przeanalizować potencjalne punkty przecięcia i
ułożyć nową intencję w Focusie 15, tak aby jak najlepiej pasowała do już istniejących. Robiąc to w
taki właśnie sposób, możesz mieć pewność, że będzie współgrała z innymi, już istniejącymi
wydarzeniami w twojej linii, a także z powiązanymi z nią liniami innych osób. Czasami musimy
trochę pożonglować liniami wydarzeń. Bądź jednak pewien, że w końcu zawsze nam się udaje.
Pamiętaj, nie obawiaj się swoich wątpliwości. Naucz się je tylko dostrzegać. Jeśli zauważysz, że
wątpliwości manifestują się w trakcie całego procesu materializacji pragnienia, uznaj to za dowód,
że twoje pragnienie też się zamanifestuje, że wszystko jest jeszcze przed tobą. Nabierasz wówczas
więcej wiary i zaufania do całego procesu, jeszcze bardziej go wzmacniając.
- Czyli zasadniczo najmądrzej będzie, jeśli po prostu pozwolimy wam działać? - zapytała
- Tak, ale bądźcie uważni - odparł PŚ. - Wykonujemy bardzo skrupulatną pracę, dopasowując
wszystko, o co prosicie. Być może będziecie musieli obserwować swoje życie, i to bardzo uważnie,
żeby zauważyć, że to, o co prosicie, naprawdę się w nim pojawia. Wiele z tych wydarzeń nazywacie
zbiegami okoliczności, zwłaszcza jeśli nie byliście zbyt świadomi podczas wyrażania waszych
intencji. Klasycznym tego przykładem są ci, których nazywamy Artystami Graffiti i jednocześnie
Wandalami Focusa 15. Na wielką skalę, nieświadomie, rozpylają swoje intencje po wszystkich
ścianach, jeśli posłużymy się tu metaforą graffiti. My natomiast uwijamy się, żeby dopasować je do
całej reszty. Wszystko, co otrzymujemy w zamian, to coś w stylu: „Nie uwierzysz, myślałem o tym
niedawno. Co za zbieg okoliczności! Nie wierzę, że to się naprawdę wydarzyło!". Mogliby w końcu
zrozumieć, o co w tym wszystkim chodzi"
dalej jest jeszcze o przyczynach opóźnienia między zadeklarowaniem kreacji a jej praktyczna realizacją (chodzi o to, że pewne rzeczy muszą się po prostu wydarzyć fizycznie a to wymaga czasu) i o tym, co wpływa na przyspieszenie tempa realizacji
