Pozytywne Inspiracje
Forum => Karma i reinkarnacja => Wątek zaczęty przez: hydrozagadka w 2012-02-26, 15:12:12
-
Jest co prawda wspomniana w zbiorczym wątku, ale wydaje mi się, że depresja "zasługuje";) na własny. Zebrałam własne przemyślenia na ten temat - depresja, jej objawy i powiązania karmiczne. Mam nadzieję, że dodacie uwagi i swoje spostrzeżenia. :)
Nie będę sie rozpisywać przesadnie szczegółowo o standardowych objawach depresji, wspomnę tylko, że depresja może byc jednobiegunowa i dwubiegunowa.
DEPRESJA JEDNOBIEGUNOWA charakteryzuje się długimi (często stopniowo sie wydłużającymi) stanami przygnębienia, zniechęcenia, niechęci do działania, niemożliwości odczuwania przyjemności i radości, nic nie ma sensu.
W momencie "lepszych" chwil, bywa przeplatana stanami w miarę normalnego funkcjonowania, ale bez żadnej pomocy, może się pogłębiać, aż do kompletnego otępienia - człek nie wstaje z łózka, często nie je, bo musiałby wyjśc z domu, by zrobić zakupy itp. W momentach kiedy jest więcej energii i przez to bardziej odczuwa "ból istnienia", pogrążony w depresji może chcieć otępiać się dodatkowo, czyli sięgać po alkohol czy inne "zapominacze".
Podstawowe błędy osób bliskich, powtarzane w stosunku do osób w depresji:
1. nadmierna szorstkość - weź się w garść!, co się lenisz!, chcesz umrzeć? masz sznurek! - itepe. W żadnym przypadku nie pomaga, a pogarsza sprawę, bo osoba w depresji i tak czuje się winna, w ten sposób tylko pogłębia się jej poczucie winy i złe samopoczucie.
2. nadmierne wyręczanie - przynoszenie wszystkiego pod nos, załatwię to za Ciebie itepe. (plus "Moja miłość cię uzdrowi";) - praktycznie ten sam wynik co punktu pierwszego - powiększenie poczucia winy, chęci ucieczki, pogarszanie się stanu.
Co najlepiej robić?
1. proponować wspólne działania (z akceptacją, że nie zawsze się to uda i bez dogadywania wtedy), nie wyręczać we wszystkim, ale zachęcać i wspierać, doceniać (ale bez przegięcia), wysłuchiwanie, jeśli osoba chce sie wygadać (bywa), przy jednoczesnej umiejętności zareagowania, jak osoba depresji zaczyna się wkręcać i powtarzać.
2. pomoc i umożliwianie pracy nad sobą i odpuszczenie stanów depresyjnych:
- medytacje nagrane - do słuchania - potrafią z jednej strony polepszyc na jakiś czas samopoczucie, z drugiej - wyciągają na wierzch np.: lęki, złość, żal itp, które są tłumione depresyjnym otępieniem. Szczególnie dobre są wg mnie: "Uzdrawianie związku z sobą", "Poczucie własnej wartości", "Uzdrawianie związku z Bogiem" - Leszka Żądło, "Poczucie bezpieczeństwa" Darka Logi, później - w dalszym etapie, właściwie to końcowym "Szkoła optymizmu" Leszka.
- sesje rsr - moze byc duży opór przed tym, ale nie ma to jak porządne odliczenie nieprzytomności i otępienia, którym charakteryzuje się depresja, a potem jak najbardziej na bieżąco zajmowanie się wychodzącymi emocjami.
- po wstępnym przetrzeźwieniu, dalsze słuchanie medytacji, można stopniowo wdrażać tez afirmacje, szczególnie te najbardziej podstawowe: bezpieczeństwa i akceptacji, oraz samooceny.
- dobrze jest wdrożyć też system autodoceniania - choć może wydawac się lekko absurdalny niektórym - czyli poprosić osobe wychodzącą z depresji, by zaczęła się nagradzać w myślach (gratulowac sobie) za wszystko, co robi: - wstanie z łózka, umycie się, zrealizowanie jakiegoś zamierzenia, pójście na zakupy itp. Wg mnie to działa rewelacyjnie, w szczególności, kiedy wczesniej ta osoba była na etapie paraliżu wszelkich działań i całkowitego zniechęcenia, oraz narastającego poczucia winy i biczowania się, że nic nie robi. Dobrze też wpływa na tendencję do samooszukiwania się (i oszukiwania też otoczenia) - czasem bowiem człek, by poczuc się lepiej, udaje sam przed sobą ze coś robi, nie robiąc de facto nic - co powoduje pś rosnące poczucie winy i rozdrażnienie. W momencie, kiedy sam zaczyna doceniać najmniejszą rzecz, którą faktycznie sam zrobił, tendencja do samooszukiwania się zmniejsza i w końcu zanika.
To pomaga doraźnie i stosowane konsekwentnie - również trwalej. Nie mam jednak jeszcze w 100% opracowanego w pełni "patentu" na tendencję do nawrotów stanów depresyjnych, które po pierwszym silniejszym epizodzie, potrafią wybijać wywołane najmniejszą nieraz "porażką" czy niewinnym z pozoru zdarzeniem. Te nawroty potrafią dodatkowo powiększac poczucie bezsensu, bo skoro "tyle już sie zrobiło i jest nawrót, to nie ma sensu dalej nic robić, działać, medytowac, sesjowac, eft-ować etc; Na mnie to nie działa, nic nie ma sensu, jestem beznadziejny..."
Działa na pewno wtedy skupienie się na uwolnieniu - z pomocą osób drugich, terapeutów, sesji na wymianę - od wszelkich mechanizmów, intencji, przymusów i automatyzmów powrotu do tego stanu. Dalsze sesje rsr oraz samodocenianie, medytacje, afirmacje bezpieczeństwa i akceptacji przede wszystkim. A także wybaczanie sobie i innym, jak już dojdzie sie do tego, ze da się, po uwolnieniu od nagromadzonych blokujacych emocji.
Polecane są też wspólne działania, zachęcanie do tego przez osoby bliskie, znajome, do wspólnych wyjść, basen, joga, rower, spacery itp. Jeśli ktoś ma tu dodatkowe pomysły i uwagi, to z ochotą przyjmę. :))
Możliwe KARMICZNE przyczyny:
- karma wojownika
- poczucie winy za jakieś działania
- wiara w to, ze trzeba cierpieć, by zasłużyć na wybaczenie
- śmierć w zaćpaniu (i generlanie uzywanie narkotyków w tym i innych wcieleniach)
- wiara, ze jak będzie mi tak bardzo źle, to Bóg się w końcu zlituje i mnie stąd zabierze
- niechęć do materii i swojego materialnego ciała (generalnie szok upadku świadomości)
- szok rozdzielenia połówek i niewiara w to, ze można znów doznać przepływu miłości
- lęk przed przepływem miłości, niewiara, że można tego doznać tu na ziemi
i pewnie sporo innych.
C.D.N. ;)
-
Hydrozagadka
Wiedziałaś kiedy ten wątek założyć :) akurat mam coś "na tapecie", a że takim stanom towarzyszą nie miłe odczucia zacząłem się zastanawiać nad lekami jakie można by tu zastosować aby zniwelować napięcia czy tp.. Nie mówię tu o antydepresanatach itp. ale o lekach ziołowych czy homeopatycznych. Masz może jakieś doświadczenie w tej kwestii?
-
Michał, tak - miałam do tego dojść, ale podam teraz:)
Wg mnie pomocne są - indyjskie Brahmi - w proszku lub w tabletkach. Przykładowo http://www.himalayaherbs.pl/zdrowie-ogolne/28-brahmi-himalaya-pamiec-nerwice-stres.html lub http://www.indyjskie-recepty.com/search.php?orderby=position&orderway=desc&search_query=brahmi&submit_search=Szukaj&gclid=CIWi8vLzu64CFcfwzAodyT-OAA
Suplementacja witaminy B-complex z choliną i inozytolem np.: http://www.domzdrowia.pl/93989,swanson-super-stress-b-complex-100-kapsulek.html (szczególnie jeśli depresja jest wynikiem przewlekłego stresu).
Oraz - W codziennym jadłospisie nie powinno brakować produktów bogatych w substancje korzystnie wpływające na nastrój. Są nimi przede wszystkim:
- Węglowodany złożone obecne m. in. w: bananach, brązowym ryżu, kaszy gryczanej, daktylach, ziemniakach, kukurydzy, płatkach owsianych.
- Nienasycone kwasy tłuszczowe, w które bogate są: ryby, orzechy, awokado, różnego rodzaju nasiona.
- Magnez obecny w amarantusie, soi, zielonych warzywach, suszonych figach, pełnym ziarnie zbóż, orzechach.
- Tryptofan (podnosi stężenie hormonu szczęścia) obecny w brązowym ryżu, jajkach, zarodkach pszennych, bananach, orzechach i awokado.
- Selen, w który bogate są orzechy brazylijskie, masło, ryby i skorupiaki, pełne ziarna zbóż, nasiona słonecznika.
Warto mieć zapas:
- Bogatych w magnez przypraw, przede wszystkim: bazylii, kardamonu, imbiru, czarnego pieprzu i liści laurowych.
- Herbatek z pokrzywy i mniszka lekarskiego, które wspomogą pracę wątroby.
- Dziurawca, ważne by przyjmować go (postaci naparu) przez dłuższy czas.
Wody mineralnej i warzyw z przeznaczeniem na soki (dziennie powinniśmy wypijać ok. 2 litrów płynów dziennie, umożliwi to prawidłowe oczyszczanie organizmu przez wątrobę).
By uniknąć nawrotów lub je zminimalizować, najlepiej: - jadać mniej, ale częściej (najlepiej sześć posiłków w ciągu dnia) oraz starać się regularnie uprawiać jakąś aktywność fizyczną (najlepiej z kimś).
-
Dość dobra jest też ta herbatka antydepresyjna - regularnie pita, rzeczywiście wspomaga http://vitamarket.pl/p303-Herbatka-antydepresyjna-50-gramow.html
Również Ashwagandha działa wspomagająco i antydepresyjnie. Wg mnie jest jednak bardziej przydatna w drugim etapie, w trakcie wychodzenia i uwalniania się od nawrotów.
-
Super, dziękuję za podpowiedzi :)
Ps. Z tych, które podajesz zetknąłem się tylko z Ashwaganda, ale ona na mnie działa raczej pobudzająco.
-
Do sposobów na depresję dopisałbym jakże prostą, ale i skuteczną kontemplację radości(w tym przypadku chyba najlepiej na splocie) przynajmniej przez kilka minut codziennie. Na początku może ostro wywalać i pewnie przydałaby się intensywniejsza praca z technikami oczyszczającymi, ale przy cierpliwej i konsekwentnej praktyce efekty powinny być bardzo satysfakcjonujące :)
W końcu depresja jakby nie spojrzeć to przede wszystkim tkwienie w negatywnych odczuciach - dlatego tak ważne jest, aby przy wychodzeniu z depresji jak najwięcej pracować właśnie ze sferą uczuciową i wkładać dużo energii w budowanie i ugruntowywanie pozytywnego samopoczucia.
-
Michał - tak i dlatego napisałam, ze na pierwszy etap się nie nadaje - bo potrafi pobudzić (wzmocnić) wg mnie także stany negatywne.
W przypadku napięć to bardziej Brahmi i witamina B-complex. Oraz - uspokajająco - przy nakręceniu - melisa, mięta, rumianek.
-
Clint - słusznie :) fajnie, ze to napisałeś, zapomniałam o tym. To dobrze wspomaga po uwolnieniu się od otępienia i niechęci, paraliżu. Razem z autodocenianiem, to świetny zestaw motywujący (abstrahując od możliwych wywałek)
-
DEPRESJA DWUBIEGUNOWA - charakterystyczne dla niej są górki i dołki naprzemian - najczęściej ostrzejsze w swym przebiegu niż przy depresji jednobiegunowej - od całkowitego otępienia i przygnębienia, po nagłe stany maniakalnego nakręcenia, pobudzenia, charakteryzujące się brakiem snu, atakami agresji, komulsywnym działaniem - czasem sensownym, kiedy indziej całkowicie bezmyślnym (szkodliwym).
Jako ze pokrótce napisałam wcześniej o stanie depresji, to teraz dopiszę na temat stanów manii. Są one wg mnie napędzane również w dużym stopniu poczuciem winy, np.: że wcześniej się nie działało i teraz trzeba nadrobić. Tendencje do takich stanów mogą być też powodowane poprzez karmę artysty (tworzy wtedy jedno dzieło za drugim, często w lęku przed nastąpieniem kolejnej posuchy w czasie etapu depresyjnego), karmę wojownika (berserkera), karmę wariata (pociąg do szałowania, jako czegoś, co przynosi korzyści).
Mania może mieć różne stopnie nasilenia - od rzeczywiście w miarę korzystnego napływu energii do działania, przy pomocy której człowiek nadrabia zaległości z okresu depresyjnego (minus - że jest przy tym duże "podskórne" napięcie i stres), po ataki niszczenia, kompulsywnego wydawania pieniędzy, ryzykowania życiem własnym i innych (co? ja tego nie zrobię?), agresji wobec innych i samego siebie itp. Człowiek w manii często nie może spać, lub śpi 2-3 godziny dziennie.
Depresja dwubiegunowa generalnie jest dużo bardziej męcząca zarówno dla chorego, jak i dla otoczenia. Częściej też popełniane są w niej samobójstwa.
Jak postępować z chorym na depresję dwubiegunową?
1. w trakcie epizodów depresyjnych - podobnie jak w przypadku jednobiegunowej.
2. w trakcie epizodów manii - warto próbować zająć taką osobe czymś "bezpiecznym" i naprowadzać jej ataki działania na rzeczy korzystne.
- warto brać środki stricto uspokajające - przy niezbyt silnej manii - melisa, dziurawiec, witamina B
- przy silniejszym nakręceniu - ajurwedyjskie zioła Brahmi i Cardimap - to ostatnie działa szczególnie uspokajająco, zmniejsza wewnetrzne napięcie, nadmierne pobudzenie, obniża stres, zmniejsza bezsenność.
- dobrze też robi naświetlanie kolorami: - niebieskim i zielonym oraz ćwiczenia oddechowe, odprężajace i relaksacyjne (najlepiej wykonywane pod okiem drugiej osoby).
- przy manii graniczącej z szałowaniem - nie wiem :)
- sprawdza się też dużo aktywności fizycznej, najlepiej bardzo intensywnej;
* medytacja dynamiczna też dużo daje.
* sesje rsr - głównie odpuszczenie zachłanności na emocje, na intensywne doświadczenia, ryzyko (adrenalinę), lęk przed stratą (zaraz energia się skończy i znów nie bedzie po co żyć), zaćpanie, szałowanie... i co tam jesczez będzie wychodzić :)
* oraz oczywiście praca nad samooceną, bezpieczeństwem i akceptacją.
Możliwe KARMICZNE przyczyny:
- karma wojownika (berserkera)
- karma artysty
- karma wariata
- ćpanie
- karma kapłańska połaczona z ćpaniem (bachanalia itd)
- karma maga
- zachłanność UNA na emocje i doświadczenia graniczne
i pewnie więcej...
UWAGI OGÓLNE
Osoby w depresji często:
- izolują sie od otoczenia
- skupiają sie głównie na sobie i rozmiarze własnego nieszczęścia
- najczęściej są mocno roszczeniowe i często manipulują (ja i mój smutek/moje popieprzenie jesteśmy najważniejsi, musisz to zaakceptować i dawać nam to, co chcemy, bo jak nie, to... np.: popełnię samobójstwo)
- często nie pamiętają tego, co robiły (szczególnie siada pamięć krótkotrwała, ale przy bardziej zaawansowanej chorobie - także ta długotrwała)
- mają tendecje do oszukiwania siebie samych i innych osób (szczególnie bliskich) - przede wszytskim w przypadku nawrotów i karmy wojonika - wolą wtedy udawać niż się przyznać, że cos jest nie tak - w samotności zaś np.: odpala im się autodestrukcja.
Pewnie jest tego więcej, ale na razie tyle mi wyszło w tym temacie. Wszelkie uwagi, dopowiedzenia mile widziane :)
-
Od siebie mogę polecić tabletki Mentat firmy Himalaya -- coprawda nie korzystałem z nich na depresję, tylko na nerwicę, ale korzyść była o wiele szybsza niż przy melisie i zawierają brahmi (wraz z wieloma innymi, w sumie ok 20 składników). I oprócz pomocy przy różnorakich zaburzeniach (znajomy mówił z doświadczenia że nawet pomaga schizofrenikom!) daje inne korzystne efekty, w stylu poprawy pamięci itp.
-
Zgadza się, tez słyszałam, ze Mentat jest dobry! Dzięki Lyndzik, zapomniałam o nim, pisząc te elaboraty :)
Sama go nie stosowałam, bo nie udało mi się go wtedy dostać.
-
oj ale mi ostatnio potrafi wywalić :-P
coś około nerwicy chyba (ale nie lekceważę tematu alergii pokarmowej...chociaż może troche lekceważę bo nie porobiłem sobie wszystkich badań, co powinienem). Uzdrawiam i uzdrawiam ale i tak potrafi mi nieźle wywalić - mam takie spadki energii jakby mi się energetyka rozwalała. Jakby nie afki, regresing to nie wiem, co by było. Juz bym chyba wykitował albo na jakichś ciężkich prochach jechał.
-
Z nieba mi spadliście z tym Mentatem. Zamówiłam w ciemno, od niedawna jestem poważną wyznawczynią indyjskich ziół stosowanych na różne przypadłości, zewnętrznie i wewnętrznie. Polskie na mnie nie działają w żadnym zakresie, a indyjskie mój organizm zauważa i to bardzo szybko jak na zioła. Akurat dziś osiągnęłam apogeum frustracji z powodu nerwicy ( a może nerwowości) i problemów z koncentracją i pamięcią, a te nerwy i reszta próbują doprowadzić mnie z kolei do depresji, chociaż mam w sobie jakąś tajemniczą zaporę przed depresją, coś w rodzaju psychicznej szczepionki, no ale próby są i one też są męczące i ograbiają z energii.
-
A ty mi, Maciejko, spałaś z nieba ze znalezieniem tego Mentatu :) Przy okazji, jakby ktoś był zainteresowany, to jest do kupienia na allegro. Wcześniej, jak szukałam, to ograniczyłam się do indyjskich sklepów w internecie, a tam był, ale chwilowo niedostępny.
-
Co do allegro, to czasem warto poszukać dłużej, aby znaleźć osobę która wysyła te leki od ręki. Większość firm to chyba tylko pośrednicy, którzy zamawiają w Indiach, więc przesyłka trwa przydługo.
-
Lynd Seagull
"tabletki Mentat firmy Himalaya"
zainteresowalo mnie to, moglbys napisac gdzie mozna je nabyc?
-
oj, nie doczytalam Was. Chyba jeszcze spie :-)
-
Rozważania na temat depresji zeszły do podawania środków farmakologicznych ;)
Właśnie afirmuję bezpieczeństwo i pojawiają mi się stany depresyjne.
Zerknąłem na stronę o depresji:
A tam wymieniono takie objawy:
- depresyjny nastrój przez większość część dnia
- zmniejszenie zainteresowań i zdolności do przeżywania przyjemności
- wyraźny wzrost lub spadek wagi
- bezsenność albo nadmierna senność
- pogorszenie panowania nad ruchami ciała
- wrażenie zmęczenia
- poczucie własnej bezwartościowości i winy
- spadek sprawności myślenia i koncentracji
- powracające myśli o śmierci i samobójstwie
Rzeczywiście są to objawy, ale przyczyny są ukryte.
Zauważyłem ostatnio, że pojawianie się w stanów depresji ma związek z czakrą podstawy, przyblokowanie, brak dobrego krążenia energii.
-
Stany depresyjne pojawiają się wtedy, gdy człowiek nie robi tego, co lubi, a wykonuje to, czego nienawidzi.
Towarzyszy im ograniczenie oddychania i częste użalanie się (do tego potrzebne jest ograniczanie oddechu).
Wyjście z depresji to zaczęcie robienia tego, co się lubi, zaprzestanie tego, czego się nienawidzi i INTENSYWNE, GŁEBOKIE ODDYCHANIE.
No i NAJWAŻNIEJSZE to POZYTYWNE MYŚLENIE.
Oczywiście,że są osoby, które aż tak daleko sie zapętliły, że już wszystkiego nienawidzą,, a o tym, co im sprawia przyjemność, zapomniały we wczesnym dzieciństwie. I tu potrzebna jest wizualizacja przypominająca cokolwiek przyjemnego.
Zdarza się też depresja poporodowa. Wynika ona z poczucja UTRATY tego, co najcenniejsze. Nie jest to dziecko, tylko..,.. łożysko :)
Tu chyba trzeba by było zastosować afirmację, że
Kiedy mam wrażenie ze tracę, w moim życiu pojawia się COŚ lepszego.
No i ODDYCHAĆ (czego kobietom po porodzie nie zawsze się chce).
Te wzorce mogą byc przejęte telepatycznie od matki i rujnować nasze życie.
W takim przypadku pozostaje sesja regresywna lub wypalenie wzorca światłem (jeśli się na niego potrafi natrafić).
-
http://wiadomosci.onet.pl/kiosk/swiat/rosyjskie-nastolatki-wybieraja-smierc,1,5053804,kiosk-wiadomosc.html
-
To trochę uogólnienie, że stany depresyjne powodowane są głównie przez robienie tego, czego się nienawidzi. Powoduje je również poczucie braku, nagły szok, niewiara, że coś można zmienić, ciągły konflikt (stres) np.: pomiędzy tym co się chce, a tym co się musi itp. Część tych rzeczy pod "robienie znienawidzonych rzeczy" może da się podciągnąć ale nie wszystkie :)
Z resztą się zgadzam :)
-
Dzięki za info o Mentacie. Już się zaopatrzyłam :)
Coś o przyczynach depresji wg Alice Miller: Depresję uważa ona za formę wyparcia prawdziwego Ja (podobnie jak manię wielkości).
"Depresję możemy więc rozumieć jako bezpośredni sygnał utraty siebie, polegający na wyparciu własnych reakcji emocjonalnych i uczuć. Początkowo celem tego wyparcia było niezbędne dla zachowania życia przystosowanie, wynikające z lęku przed utratą miłości w dzieciństwie. Depresja wskazuje na wczesne zranienie. Już w okresie niemowlęcym miała miejsce utrata określonych objawów afektywnych, niezbędnych dla rozwoju stabilnego poczucia własnego Ja. Istnieją dzieci, które nie mogły swobodnie doświadczyć nawet najwcześniejszych wrażeń, takich jak np. niezadowolenie, gniew, złość, ból, radość z własnego ciała czy nawet głód. Czasami słyszymy, jak matki z dumą opowiadają, że nauczyły swoje niemowlę tłumić głód i spokojnie czekać na porę karmienia."
(A.M. "Dramat udanego dziecka")
Matki (oczywiście nie tylko one, ale o nie chodzi przede wszystkim) mogą uwarunkować emocjonalne życie dziecka, np. gdy niezadowolenie, gniew, bądź inne emocje dziecka budzą w matce niepewność, czy dobrze wypełnia swoją rolę, gdy na ból fizyczny dziecka reaguje lękiem („wydaje ci się, że boli”), jego zabawy z ciałem uznaje za powód wstydu przed innymi, zmusza je do jedzenia („nie” dziecka nie jest szanowane; a gdy „nie” dziecka nie jest szanowane, to nie będzie ono wiedzieć, co znaczy „tak”, nie będzie wiedzieć, czego chce), nie wierzy, gdy dziecko mówi, że jest głodne („niemożliwe, przecież przed chwilą jadłeś!”), ignoruje jego lęki („nie ma się czego bać”), nie pozwala się cieszyć „jak głupi”, ani płakać, gdy jest mu smutno („jak nie przestaniesz płakać, to dam ci prawdziwy powód do płaczu”).
W takiej sytuacji dziecko wypiera swoje emocje, potrzeby i zachowania, czyli traci kontakt z sobą prawdziwym.
Depresja to sygnał, że daleko od siebie odeszliśmy. Lekiem na to jest nawiązanie kontaktu z tą częścią siebie, która została wyparta.
-
W moim odczuciu depresja bierze się z:
1. Niemożności realizacji swoich marzeń ,potrzeb i celów(poczucia bezsilności i niemocy).
2.Niskiej samooceny.
3.Braku otwartości na miłość (tu często nawet u kogoś kto już jest otwarty jest jeszcze podświadoma pamięć braku tej miłości w dzieciństwie i wizja smutnego świata w którym tej miłości brakuje ,która sie wówczas zakodowała).
-
Leszek- w moim przypadku trafiłeś w sedno. Dzięki :)
Do tego co zostało napisane dodałbym jeszcze:
- poczucie, że nic mi nie wychodzi, kompletny brak sukcesów.
oraz pośrednio:
- samotność
- poczucie opuszczenie przez Boga
- brak miłości
-
Mnie tez dopadla...znowu :(. Ponadto wlaczyly mi sie stany lekowe i bezsennosc plus nieprzyjemne sny i brak energii do dzialania. Znam przyczyne, nijak nie wiem jak to przerobic bo przyczyna jest brak realizacji tego, cho chce. Dodac do tego ciagle siedzenie w domu i brak zajecia lub jego monotonia, brak znajomymch w realu z ktorymi mozna sie spotykac i pogadac na sensowne tematy i mamy komplet.
Czy polecacie herbatke antydepresyjna czy cos z Brahmi? Przyznaje, ze wolabym cos silniejszego i szybko dzialajacego. Dodatkowo mam pytanie, czy ktos stosowal nagrania autohipnotyczne z pozytywnymi tresciami do sluchania przed snem np?
-
czuje ze cierpie z powodu niezrealizowanych ambicji
nie pozwala mi na to lek ktory towarzyszy mi od dziecka, juz od zerowki
odczuwam strach przed wyjsciem do ludzi, zyciem samemu lub wejsciu w srodowisko ale nie wiem czemu
dolacza sie tez strach przed przyszloscia (praca) oraz samotnoscia jako konsekwencja bycia niezaradnym
nie pamietam zadnych traumatycznych wydarzen z okresu poprzedzajacego okres szkolny za wyjatkiem jednego, gdzie bardzo balem sie poniewaz bylem sam i chyba kazano mi isc na piechote do domu ale widocznie juz wtedy odczuwalem ten rodzaj leku przed opuszczeniem
---
czy to moze miec podloze prenatalne lub z okresu zaraz po urodzeniu? czy to jakis rodzaj traumy?
-
Tristen - doraźnie - spróbuj połączenia "Poczucie własnej wartości" (nagranie medytacji) Leszka Żądło plus wspomóż się np.: Brahmi i witaminą B. Spróbuj też wyjść z domu np.: na rower, spacer, przynajmniej na godzinę. I tak przez parę dni :)
Na bezsenność możesz kupić melaninę w aptece.
-
http://allegro.pl/listing.php/search?sg=0&string=brahmi
Ktory z preparatow bys polecala dokladnie s tej listy? Sa o wiele tansze niz te ze sklepu wysylkowego...
-
Te w tabletkach :)
Którekolwiek z Brahmi Himalaya (Bacopa Monnieri).
-
Tristen świat to matka, czy tego chcemy czy nie. Jest on dla nas taki, jaka matka dla nas była. Wyjście z "małego świata" do dużego, to wyjście ze zrozumieniem z wzorców naszego początku na ziemi..
czuje ze cierpie z powodu niezrealizowanych ambicji
- jeżeli zrealizuje ambicje poczuje się bezpiecznie i bedę czuł miłość
nie pozwala mi na to lek ktory towarzyszy mi od dziecka, juz od zerowki
- jak nie zrealizuje tego czego oczekuję ode mnie mama, to nie dostanę miłości i nie bedę bezpieczny
odczuwam strach przed wyjsciem do ludzi, zyciem samemu lub wejsciu w srodowisko ale nie wiem czemu
- ludzie oczekuję, że będę lepszy niż jestem, a ja jestem jaki jestem
- nie dostanę akceptacji i miłości jak nie bedę lepszy, ale ja nie wiem jak mam być dobry, żeby spełnić te oczekiwania
- nie rozumiem tego, ale akceptuje siebie nawet jak tego nie rozumiem
dolacza sie tez strach przed przyszloscia (praca) oraz samotnoscia jako konsekwencja bycia niezaradnym
- jestem tak bardzo niezaradny, że nie widzę przed sobą przyszłości
- Jak bardzo mam być zaradny żeby dostać miłość i bezpieczeństwo?
- Co jeszcze mogę dla Ciebie zrobić mamo?
- Kiedy dostanę miłość i bezpieczeństwo?
nie pamietam zadnych traumatycznych wydarzen z okresu poprzedzajacego okres szkolny za wyjatkiem jednego, gdzie bardzo balem sie poniewaz bylem sam i chyba kazano mi isc na piechote do domu ale widocznie juz wtedy odczuwalem ten rodzaj leku przed opuszczeniem
- Jak sobie nie poradzę, to nie bedę czuł akceptacji i miłości
- Przecież byłem dzieckiem i mogłem sobie nie poradzić, miałem do tego prawo..
Za matką stoi jej przeszłość i jej traumy, jeżeli czuła brak po stronie męskiej (tata) lub żeńskiej (mama), to po prostu nie ma tego w sobie, nie ma tej jakości. Jeżeli nie miała skąd wziąć, to tym bardziej nie ma jak dać tego czego nie ma.. Dziecko w miłości idzie do matki takiej jaka ona jest, często wtrąca się w relacje tata mama i z miłości bierze coś na siebie, chce ich odciążyć, żeby się tylko kochali ...
Czasami matka żeby nie zrobić krzywdy dziecku odsuwa je na bezpieczną odległość, dziecko kocha bardzo wiec lgnie. Dziecko bierze i zasysa z miłości co dają, wiec bierze 2 energie przyciąganie i odpychanie ... I z tym "małym światem" idzie później w duży świat..
Czasami szukamy za wysoko, za daleko, zbyt nastawieni na swoją wielkość, a skoro jesteśmy TU, to znaczy że mamy takie jakości do przerobienia z jakimi TU się spotykamy...
Może coś z tego sie Tobie przyda, a może nie..
-
Davvidia,
"świat to matka, czy tego chcemy czy nie. Jest on dla nas taki, jaka matka dla nas była"
Heh, dobre. Dokładnie tak jest. Dzięki za przypomnienie :)
-
Chciałam Tobie też podziękować za uwagi w innym wątku, a które dziś odkopałam w sobie :)
-
:)
-
Zuwazylem jeszcze to, ze mam calkowita niechec do swiata w sensie co sie teraz dzieje jako do epoki.
Masz racje, ze wcale nie trzeba gleboko szukac. U mnie bylo tak, ze wychowywalem sie jako jedyne dziecko, na nowym osiedlu, gdzie bylo bardzo malo dzieci. Wiec musialem sila rzeczy wychowywac sie albo pod rodzicami albo wsrod nieco starszych kolegow/kolezanek i nasiaklem tym, czego moi rowiesnicy juz nie umieja zrozumiec.
Wszystko bylo ok do momentu wejcia w zycie dorosle bo z jednej strony chce byc czescia grupy, byc z ludzmi a z drugiej ilekroc proboje do nich wyjsc i do swiata, odbijam sie jak pilka bo stykam sie z wartosciami dla mnie nizrozumialymi. Drazni mnie wlasciwie wszystko, co mnie otacza. I czuje ogromna niechec do otawrcia sie na ten swiat bo nosze w sobie zupelnie inny obraz swiata, i innego rodzaju pragnienia, ktore nie moga byc zrealizowane wlasnie ze wgledu na te rzeczy. To z kolei pociaga za soba ze mam umiejetnosci korych nie potrafie zastosowac w swiecie, a to rodzi kolejny lek przed nieporadzeniem sobie (co rzeczywiscie sie dzieje po czesci bo dzis potrzebne sa inne umiejetnosci i podejscie).
Stad poczucie samotnosci i wyobcowania. Mam dosc zycia samemu jak pustelnik ... ale nie umiem sie dostosowac bo ludzie mnie mecza.
Da rade przeprogramowac tutaj cokolwiek? Bo widze ze to ma zwiazek z wczesnym dziecinstwem i tym, jak sie wychowalem i uksztaltowalem. Cos na zasadzie jak z tymi ludzmi co wychowywali sie wsrod zwierzat a teraz przyszlo im zyc wsrod ludzi.
-
no wiesz sporo kreacji światowych i tego, co ludzie przejawiają rzeczywiście nie nadaje sie do tego, żby się na to otwierać. Jak się już otwierać to na pozytywnych ludzi (w sensie ludzi z którymi mozna tworzyć realacje). Są też relacje z ludźmi napotykanymi typu ekspedientka w sklepie - wtedy jest to relacja bardzo konkretna w której bierzesz to co ci potrzebne i daje to co trzeba, i uprzejmie dziękujesz. Tutaj nie potrzeba dogrywania się energii na głębszym poziomie, żeby było OK.
No i można popracowac nad dostrzeganiem tego, co świat ma dla nas fajnego do zaoferowania. I korzystać z tego.
POczucie samotności i wyobcowania przebaczać(że się do niego doprowadziło) i uwalniać sie od niego.
NAjważniejsze jest jednak, zebyś poczuł się na tyle dobrze sam ze sobą, żeby nie myśleć kompulsywnie o tworzeniu jakichś relacji. Jak sam siebie polubisz, pokochasz to "towarzystwo" wysokich wibracji, uczuć może zaspokoić większość zapotrzebowania na towarzystwo :-P Czyli trzeba się otworzyć na na radość, bezpieczeństwo i spokój tu i teraz
-
Tristen przyjdź do mnie na sesje to sam sie przeprogramujesz, bo nikt za Ciebie tego nie zrobi. Czasami mam wrażenie, że nie chcesz niczego dotknąć i szukasz gotowego rozwiązania, a przeca jakby to był taki pikuś to sami święci by po ziemi chodzili :)
-
A gdzie mieszkasz/prowadzisz sesje?
-
Jak klikniesz na Davvidia tam jest moja strona www, zajmuje się EFT ... podstawy siebie można spokojnie tym zrobić a zazwyczaj wiecej się otwiera samo, jak człowiek kawałek siebie dotknie ...
-
W sumie niedaleko. Czyli na poczatek poczytac o EFT a pozniej sesja programowania?
-
Nie trzeba czytać, poczytasz później jak stwierdzisz, że to dla Ciebie ... Na pewno niczego nikt Ci nie programuje, bo pracujesz na tym co w sobie masz... Ja tylko pomagam ...
-
Ok, info na PM wyslane.
-
Wczoraj w autoregresie zobaczyłem fajną rzecz zw z depresją poporodową. Jest teoria, że jest ona spowodowana utratą łożyska, które organizm uważa za bardzo cenne, nawet cenniejsze od dziecka. No więc zobaczyłem tą ryczącą z depresji mamuskę i odliczyłem. Fakt poszło to łożysko ale poczułem że coś jest głębiej. Odliczyłem i pokazało mi się takie coś - dziecko wnosi podczas ciąży wysoką, świeżą energię z Góry, bo jako dusza była dopiero co w wysokich rejestrach i jeszcze pamięta jak jest u Góry. Ta energia jest transmitowana przez pępowinę do mamusi w zamian za to co mamusia daje dziecku. Ta energia jest jednym z powodów dla których ciążę określa się jako "stan błogosławiony".
Odcięcie od niej skutkuje jej utratą i może spowodować wpadnięcie w depresję :-))
-
Mariusz, nareszcie Ktoś opisał to co ja zawsze wiedziałam -dzięki:). Najstarsze dziecko jakie znam wcielilo się na etapie polowy 4 miesiąca A zanim dojdzie do faktycznej ciąży przy kobiecie pojawiają się takie światełka. I nawet jeśli kobieta nie chce zajść to właśnie po tych swiatełkach pojawiają sie tzw wpadki. Tylko światelka już takie czyste nie są, zazwyczaj są to osoby, które konkretną osobę chcą mieć za mamusię i dokladnie wiedzą kto będzie tatusiem, nawet jeśli przyszła mamusia jest w związku z innym. Co lepsze u kobiet, które nie zaszły pomimo obecności światelek rownież pojawiają sie stany depresyjne i ostre zawiedzenie, że gdyby miala dziecko to istny cud, miód i orzeszki:D
-
Do tego, co napisał Mariusz, dodałbym jeszcze poczucie utraty bliskości. Szczególnej bliskosci. Kobieta w ciąży czuje nieustanną obecność drugiej istoty a po porodzie to już nie to samo. Ta rozłąka może być trudna.
-
ZafraPOWAŁ MNIE TYTUŁ, BO MI SIĘ NIE ZDARZYŁO ZNALEŹĆ KARMICZNYCH POWIĄZAŃ Z DEPRESJĄ.
Choć przecież depresja występowała od tysięcy lat, o czym swiadczy biblijna Ksiega Hioba.
-
Leszek
Ale jeśli są osoby, które twierdzą, że mają depresję ciągnącą się przez wcielenia, to....
albo ją sobie odnawiają przez własne intencje
albo pierwotna przyczyna depresji jest nieuzdrowiona.
-
Fakt że bezpośrednich źródeł depresji nie widziałem, ale są takie obciążenia które stanowią idealne podstawy do depresji, to oczywiście zależy od tego jak aktywne są w danym wcieleniu.
-
Dokładnie - są obciążenia karmiczne, które bardzo mocno wpływają na wystąpienie depresji w następnym życiu. W pierwszych postach na ten temat zostały wyszczególnione.
Później mogę napisać więcej.
-
hydro,
Ja u siebie widziałem tylko 2 potencjalne przyczyny.
Obieranie przez duszę dwóch przeciwstawnych kierunków istnienia, powoduje to niesamowitą niestabilność, niemożność - idealnie dla depresji. Potem jak to się przekładało na dane wcielenie i na ile to było aktywne to inna bajka. To się przekładało na to co pisałaś w pierwszym poście.
Następnie, co może być niezwykle przyjazne dla depresji jest wypieranie ego. Nie mam czasu żeby opisać wszystko, to napiszę że przejawiało się to tym, że było brak woli, warto zauważyć że te same złe i dobre rzeczy spotykają normalnych ludzi i osoby w depresji. Tylko że ci drudzy nie mają siły, uginają się pod negatywami. Brak im woli do faktycznego działania. Nie radzą sobie.
-
Ja niedawno czytalam ksiazke " Dzieciece dusze" i za autorem moge przytoczyc stwierdzenie, ze podczas ciazy dusza jest polaczona z cialem rozwijajacego sie dziecka i ze swiatem dzieciecych dusz jednoczesnie. Naturalnie z matka tez...tylko brak jej polaczenia z ziemia (uziemienia). Autor stwierdza, ze dusza dziecka moze sie w kazdym momencie wycofac lub niezaakceptowac ciala lub zerwac umowe poczecia...bo sie np.wystraszy albo jeszcze nie bedzie gotowa i to jest calkiem normalne i nie trzeba sie przejmowac. Przed porodem naturalnym nastepuje calkowite wejscie w cialo dziecka i uziemienie energetyczne.Wtedy dziecko przyjmuje fizycznosc bezpowrotnie i jesli umrze nie wroci tak szybko i bezproblemowo do swiata dzieciecych dusz jak moze podczas trwajacej jeszcze ciazy. Wydaje mi sie to sensowne i pomoglo zaakceptowac mi moje poronienie lub chociazby aborcje i inne sprawy. Nabralam dynstansu i wiem, ze cudownie jest byc w ciazy bo przezylam jedna i bylo bez problemow choc dzis przezylabym ja inaczej ..bardziej swiadomie....mam nadzieje, ze jeszcze ktos do mnie przyjdzie...trzymam kciuki..;)
-
Trochę bliżej przyjrzałem sie temu co napisał Leszek i przyznaję że tak własnie jest. Depresja to jest kwestia różnych decyzji, podejścia, pomysłu na życie. Dlatego nie wydaje się żeby powiązania karmiczne stanowiły o depresji. No chyba, że chcemy mówić, że karma to nasza przeszłość, która jest źródłem tego wszystkiego kim jesteśmy.
Ktoś nie mający skłonności do depresji może popaść w depresję w tym wcieleniu z powodu jakichś przeżyć, które mogą wynikać z karmy innych ludzi. np. śmierci bliskiej osoby. I tak może być z każdym traumatycznym doświadczeniem.
Na teraz też nie mogę znaleźć bezpośrednich źródeł depresji.
Można mówić o skłonnościach do depresji, tak jak można mówić o skłonnościach do czegokolwiek innego. Są ludzie, którzy w tym wcieleniu pochowały kilka bliskich osób i tylko pomoc bliskich pozwoliła im przejść przez kilkuletnią depresję. Ale bywa też, że ktoś nie ma ochoty, żeby przeżywać przygnębienie, dlatego wybierze inaczej, więc nie ma też depresji.
Ps. Zasłyszane zdanie w rozmowie:
Zawsze jest jakieś wyjście z trudnej sytuacji. Nie ma tak, żeby nie było rozwiązania. Zawsze jest przynajmniej kilka rozwiązań.
-
Powiązania karmiczne - przez nie rozumiem rzeczy, wzorce, energie, doświadczenia czy przekonania, które się transportuje z wcielenia na wcielenie w pś i które mają mieć wpływ na powstanie jakiegoś stanu - w tym przypadku stanu depresji.
Jeśli np.: w poprzednim wcieleniu miało się depresję, skończyło się życie w takim stanie plus do tego zaćpaniu, zapiciu, poczuciu bezsensu itp. to w obecnym wcieleniu depresja uaktywnia się dużo łatwiej, częściej dolegają człowiekowi stany bezsensu, nieokreślonego smutku, beznadziei i zniechęcenia, bez wyraźnego powodu lub z powodu spraw, które trzeźwo na to patrząc, nie powinny wywoływać aż takiego samopoczucia.
Depresji jednobiegunowej w obecnym życiu sprzyjają wg mnie wzorce karmiczne z poprzednich wcieleń - nieprzytomności, bezsensu, bezsilności, zniechęcenia, postrzeganie wszelkich przeszkód (działań lub sytuacji niezgodnych z naszymi oczekiwaniami i wyobrażeniami) jako klęsk i niepowodzeń, zamiast np.: wskazówek czy doświadczeń (czyli mechanizm łatwego załamywania się i zniechęcania) itp. W moim odczuciu jest to fakt, i nie dotyczył on tylko mnie, ale i paru osób, z którymi o tym rozmawiałam. Oczywiście posiada się wtedy tylko zwiększone tendencje do depresji, te wzorce, energie nie powodują automatycznej depresji tuz po urodzeniu - ale mogą być bardzo łatwo aktywowane nawet banalnym zdarzeniem, sprzyjają tez dłuższemu utrzymywaniu się tego stanu.
Takie jest moje zdanie, moje doświadczenie i moja teoria. Jestem jednak otwarta na dyskusje - szczególnie po zapoznaniu się z moimi pierwszymi postami w tym temacie, a nie tylko tytułem wątku:
http://designersites.pl/cudaducha/index.php?topic=276.msg10194#msg10194
http://designersites.pl/cudaducha/index.php?topic=276.msg10224#msg10224
-
nie znam się na konwencji nazw, ale z moich osobistych doświadczeń + to co Asia napisała w tych 2 postach, to widzę to tak.
Jednobiegunowa - wyparcie 'ego', wyparcie ja - człowiek jest jak chorągiewka, bezsilny, bezradny, zamknięty - brak energia do zrobienia czegokolwiek.
Dwubiegunowa - Obieranie przez duszą 2 przeciwstawnych kierunków istnienia, jest to roller coaster góra dół, w zależności która z opcji jest bardziej aktywna, oczywiście w jednej przebywać się długo nie da, więc za chwilę jest zjazd w drugą stronę. Okresy i wąchania mają różną zależność od wcielenia.
Przykład nauczenie się że "Trzeba oddalać się od miłości aby przeżyć" oraz "Trzeba zbliżać się do miłości aby przeżyć". Dusza uczy się tego z jakiś wydarzeń, i myśli że trzeba spełnić te 2 warunki aby przeżyć, więc realizuje to jak najlepiej - stąd lub wpadać w jedną skrajność potem w drugą. To oczywiście bardzo uproszczone przykład, ale oddaje istotę rzeczy - potem można było to realizować na milion sposobów.
Te dwie rzeczy nie powodują depresji, ale są dobrym gruntem dla takiej depresji we wcieleniu. Odpowienie kliknięcie w dany punkt i dusza odpala swoje obciążenia.
Mogę się mylić bo nie zagłębiałem się w to, ale coś takiego mi wychodziło z uzdrawiania różnych rzeczy.
-
Te dwie rzeczy nie powodują depresji, ale są dobrym gruntem dla takiej depresji we wcieleniu. Odpowienie kliknięcie w dany punkt i dusza odpala swoje obciążenia.
To właśnie miałam na myśli, jak formułowałam temat. Są wzorce, a nawet role karmiczne, które sprzyjają zarówno powstaniu, jak i utrzymywaniu się stanów depresyjnych lub depresyjno-maniakalnych w obecnym życiu. Jak ktoś ma problem z depresją, a jednocześnie aktywnie się rozwija duchowo, taka informacja może być przydatna (wraz z wyszczególnieniem wzorców/ról), że nie wszystkie przyczyny obecnych stanów depresyjnych musza pochodzić z tego życia i ze do pełnego uzdrowienia tendencji do wpadania w ten stan, warto się zająć też obciążeniami karmicznymi.
-
W pełni się zgadzam z tym, że pewne doświadczenia czy wzorce przeniesione z poprzednich wcieleń, moga powodować depresje czy zwiększać skłonności depresyjne.
Poczucie niespełnienia jest jedną z istotnych przyczyn reinkarnacji i dązenia do spełnienia. Jeśli jednak dana osoba, u której poczucie niespełnienia jest silne, trafi na takie warunki, gdzie jej ekspresja i dązenie do spełnienia zostają uniemozliwione, wówczas ma wiekszą skłonnośc popaść w depresje.
Skłonności do popadania w depresje mogą być większe, gdy dana osoba wcześniej zażywała cięzkie narkotyki.
Na razie to zaobserwowałem w temacie, co nie znaczy, że może być tego znacznie więcej. No i trzeba wziąć pod uwage, że nie usuwam węzłów karmicznych osobom bedącym w depresji, tylko takim, które depresję mają dawno za sobą, ale w ich ciałach są jeszcze zapisy energetyczne tego stanu.
-
"Skłonności do popadania w depresje mogą być większe, gdy dana osoba wcześniej zażywała cięzkie narkotyki. "
W ostatnim wcielenie ostro ćpałam, a w tym miałam od dziecka, a zwłaszcza od okresu dojrzewania bardzo dużą skłonność do depresji.
Dodałabym jeszcze zachłanność aniołkową na takie stany, no i wzorce związane z upadkiem, wyobcowanie, " do nikogo nie pasuje", tęsknota za połówka itp
Po odreagowaniach tych tematów nagle mi przeszło:)
-
taka informacja może być przydatna (wraz z wyszczególnieniem wzorców/ról), że nie wszystkie przyczyny obecnych stanów depresyjnych musza pochodzić z tego życia i ze do pełnego uzdrowienia tendencji do wpadania w ten stan, warto się zająć też obciążeniami karmicznymi.
Także takie informacje są wartościowe dla osób które nie mają depresji teraz, ale zaczynają coś robić z uzdrawianiem poprzednich wcieleń. Można łatwo podrażnić takie obciążenia, i wpadać od czasu do czasu w dół. U mnie na początku to był standard, także duże wąchania samopoczucia góra - dół. Bardzo to było męczące, energetycznie, świadomościowo. Z dostępnych informacji i postów innych - to było normalne - takie wywalanki, bunt podświadomości. Jednak diagnoza była inna, i sam sobie musiałem ją postawić i sam szukać metod. Niektóre obciążenia wymagają całkowicie innej pracy niż zwykłe wzorce, intencje, o tym się nie pisze, a szkoda.
-
Przyszedł mi ten problem depresji nieproszony, kiedy akurat mam "wazniejsze" sprawy. Ale tak jest w rozwoju duchowym, że ruszając jeden temat nagle pojawia się coś na pozór niezwiązanego z tematem. Przyznam, że czuję skołowania i momentami nie wiem co i skąd.
Przed rozwojem nie miałem wcale depresji nawet jakieś chandry jaka bardzo często spotyka ludzi. W czasie rozwoju od czasu do czasu coś się pojawiało co wyglądało na stany depresyjne i trwało jeden dzień. Potem zwiększyła się częstotliwość. Teraz widzę, że sie przedłuża, ale to dobrze, bo może nadszedł czas żeby to uzdrowić. Sam jestem zdziwiony co się pojawia. Mam kilka depresji, każda z innego powodu. Najpierw była to niemożność robienia tego, co się chce. Kiedy sobie powyjaśniałem różne sprawy odpuściło a ja zapomniałem co to depresja. Ale to nie koniec, ujawniły się inne depresje. Pojawiał się paraliż woli, co wyglądało tak, że niewielkie wyzwania i problemy urastały do niebotycznych rozmiarów i w żaden sposób nie dały się rozwiązać, a ja czułem się tak wycofany że już nie potrafiłem zdobyć się na żadne działanie. Były jeszcze inne, po rozwiązaniu których znikała depresja.
Teraz czuję mega dużo smutków z bardzo wielu dziedzin. Do tego dochodzą lęki. To co jawiło mi się jako niewyjaśniony, trudny do precyzyjnego zdefiniowania stan depresji, objawia się konkretnymi, dołującymi myślami.
Czasem nie jest tak proso jak niektórzy mówią o swej depresji: patrząc w przeszłość czuję smutek, patrząc w przyszłość, lęki.
-
Kontrolnie chciałabym zapytać- czy jeśli ktoś się leczy farmakologicznie na depresję, to czy wówczas wykluczona jest możliwośćkorzystania ze wszystkich metod rozwoju duchowego? z regresingu to wiem, że nie można stosować, a jak z innymi technikami?
-
Można korzystać z EFT (Tapping), afirmacji, modlitw.
-
http://www.nautilus.org.pl/index.php?p=artykul&id=2886
ciekawy link w temacie
-
Cytat Hydrozagadki nt depresji.
Powiązania karmiczne - przez nie rozumiem rzeczy, wzorce, energie, doświadczenia czy przekonania, które się transportuje z wcielenia na wcielenie w pś i które mają mieć wpływ na powstanie jakiegoś stanu - w tym przypadku stanu depresji.
Jeśli np.: w poprzednim wcieleniu miało się depresję, skończyło się życie w takim stanie plus do tego zaćpaniu, zapiciu, poczuciu bezsensu itp. to w obecnym wcieleniu depresja uaktywnia się dużo łatwiej, częściej dolegają człowiekowi stany bezsensu, nieokreślonego smutku, beznadziei i zniechęcenia, bez wyraźnego powodu lub z powodu spraw, które trzeźwo na to patrząc, nie powinny wywoływać aż takiego samopoczucia.
Depresji jednobiegunowej w obecnym życiu sprzyjają wg mnie wzorce karmiczne z poprzednich wcieleń - nieprzytomności, bezsensu, bezsilności, zniechęcenia, postrzeganie wszelkich przeszkód (działań lub sytuacji niezgodnych z naszymi oczekiwaniami i wyobrażeniami) jako klęsk i niepowodzeń, zamiast np.: wskazówek czy doświadczeń (czyli mechanizm łatwego załamywania się i zniechęcania) itp. W moim odczuciu jest to fakt, i nie dotyczył on tylko mnie, ale i paru osób, z którymi o tym rozmawiałam. Oczywiście posiada się wtedy tylko zwiększone tendencje do depresji, te wzorce, energie nie powodują automatycznej depresji tuz po urodzeniu - ale mogą być bardzo łatwo aktywowane nawet banalnym zdarzeniem, sprzyjają tez dłuższemu utrzymywaniu się tego stanu.
Takie jest moje zdanie, moje doświadczenie i moja teoria. Jestem jednak otwarta na dyskusje - szczególnie po zapoznaniu się z moimi pierwszymi postami w tym temacie, a nie tylko tytułem wątku:
http://designersites.pl/cudaducha/index.php?topic=276.msg10194#msg10194
http://designersites.pl/cudaducha/index.php?topic=276.msg10224#msg10224
-
Dobry tekst:
O DEPRESJI-przyczyny.
Depresja – to nastrój lub afekt, usposobienie, które przejawiają się w postaci smutku, bezradności, poczucia winy, brakiem zainteresowania tym, co zewnętrzne. Aktywność ruchowa i intelektualna ulega spowolnieniu, pojawia się poczucie zmęczenia, znużenia fizycznego, osłabienie popędu płciowego, niechęć do jedzenia , bezsenność na zmianę z sennością, bez konkretnej przyczyny. Na depresję zapadają często osoby o „kruchej samoocenie” , gdy tracą oparcie zewnętrzne, które nie pozwala im zachować stabilnego obrazu siebie. Depresja może być psychogenna, wynikająca z usposobienia melancholijnego, ze skłonności do reagowania smutkiem lub „na smutno”, pojawiają się takie reakcje zamiast reakcji radosnych, brak jest bieguna radości w tego typu nastawieniu depresyjnym. Ma ono coś z uporu, czasem ma charakter maski depresyjnej u ludzi, którzy nie chcą albo nie umieją być odpowiedzialni za siebie, za swoje uczucia. Depresja może być endogenna, wtedy jest objawem choroby czyli psychozy afektywnej (czy maniakalno-depresyjnej). Depresja jest grą między własnym narcyzmem (wolą mocy) i niemocą (realnym poczuciem niemocy). Pojawiają się wtedy reakcje agresywne, frustracja , wściekłość na innych i na siebie, sa one strukturalizowane, systematyzują się w postać masywnej depresji, która unieruchamia czynności organizmu i psychiki, zwłaszcza emocji i uczuć, przy dosyć aktywnych czynnościach intelektualnych. Wtedy mamy zjawisko, nadkrytycznego nastawienia do siebie, które K. Dąbrowski określał, jako reakcję wytworzoną przez „zanadto wyedukowaną świadomość”. Najważniejsze jest załamanie się realistycznego systemu samooceny i osłabienie systemu projekcyjnego, iluzji na własny temat i na temat celów i sensu własnego życia, co może grozić rozwiązaniem samobójczym napięć depresyjnych.
Terapią może być relaks, praca z ciałem, ruch fizyczny, a także praca z emocjami osłabiającymi nastawienie narcystyczne zamaskowane przez depresję. Konieczne jest obudzenie i uruchomienie jakiejś minimalnej dawki miłości dla siebie samego i miłości dla innych. Depresja oznacza rodzaj emocjonalnej martwoty, emocjonalnego wypalenia, a zwłaszcza śmierć ludzkiej miłości. Być może najlepszą radą dla ludzi w depresji byłoby zdanie św. Augustyna – „kochaj i rób co chcesz”
(Tadeusz Kobierzycki, 2015).
-
Najważniejsze jest załamanie się realistycznego systemu samooceny i osłabienie systemu projekcyjnego, iluzji na własny temat i na temat celów i sensu własnego życia, co może grozić rozwiązaniem samobójczym napięć depresyjnych.
Niestety wiem, że to jest prawdą.
W pewnym momencie dochodzi się do wniosku, że dalej już nie da rady walczyć.
Chyba, że ma się jako taka wiedzę nt rozwoju duchowego, karmy - jakkolwiek pojmowanej ( z 'karą' dla pewnych istot lub nie ).
I ewentualnych skutków podjęcia takiej decyzji.
Wtenczas można wykreować sobie pomoc.
Wykreować, bo samemu się nie da rady.
Na sto procent jest potrzebna pomoc z zewnątrz !
Ci depresyjni, których ja znam i znałam, to ludzie "weseli" na zewnątrz, usmiechnięci do ludzi.
Mimo, iż w srodku tak żre i boli, że to jest nie do wytrzymania !
Bo i sytuacja jest nie do zniesienia.
Np mój tata ( umarło mu dwoje malutkich dzieciaczków, jeden po drugim, w tym ponad miesieczna śliczna córeczka, na rękach !), po latach nie wytrzymał.
Juz dalej nie dało rady . Plus jeszcze stan wojenny itp.
Bo to nie jest tak , że dostajemy tyle ile damy radę udźwignąć.
Bywa tak, że nie da rady udźwignąć juz niczego !
-
MELANCHOLIA
Czasem, ni stad ni zowąd, dusi, boli, jest takie ssanie "w dołku", koło żołądka.
Wtenczas nie wiadomo co zrobić. Zjeść coś, napic sie czegos, jak zaradzić.
Jest to taka "smutna panika". Z którą nie można sobie dac rady.
Bardzo silne to uczucie kiedy ten napad jest.
Zastanawiam się czy melancholia jest karmiczna.
-
Bardzo ważny, tak uwazam, fragment z tego linku Hydrozagadki, który był podany w poście poniżej.
Podstawowe błędy osób bliskich, powtarzane w stosunku do osób w depresji:
1. nadmierna szorstkość - weź się w garść!, co się lenisz!, chcesz umrzeć? masz sznurek! - itepe. W żadnym przypadku nie pomaga, a pogarsza sprawę, bo osoba w depresji i tak czuje się winna, w ten sposób tylko pogłębia się jej poczucie winy i złe samopoczucie.
2. nadmierne wyręczanie - przynoszenie wszystkiego pod nos, załatwię to za Ciebie itepe. (plus "Moja miłość cię uzdrowi";) - praktycznie ten sam wynik co punktu pierwszego - powiększenie poczucia winy, chęci ucieczki, pogarszanie się stanu.
Co najlepiej robić?
1. proponować wspólne działania (z akceptacją, że nie zawsze się to uda i bez dogadywania wtedy), nie wyręczać we wszystkim, ale zachęcać i wspierać, doceniać (ale bez przegięcia), wysłuchiwanie, jeśli osoba chce sie wygadać (bywa), przy jednoczesnej umiejętności zareagowania, jak osoba depresji zaczyna się wkręcać i powtarzać.
2. pomoc i umożliwianie pracy nad sobą i odpuszczenie stanów depresyjnych:
- medytacje nagrane - do słuchania - potrafią z jednej strony polepszyc na jakiś czas samopoczucie, z drugiej - wyciągają na wierzch np.: lęki, złość, żal itp, które są tłumione depresyjnym otępieniem. Szczególnie dobre są wg mnie: "Uzdrawianie związku z sobą", "Poczucie własnej wartości", "Uzdrawianie związku z Bogiem" - Leszka Żądło, "Poczucie bezpieczeństwa" Darka Logi, później - w dalszym etapie, właściwie to końcowym "Szkoła optymizmu" Leszka.
- sesje rsr - moze byc duży opór przed tym, ale nie ma to jak porządne odliczenie nieprzytomności i otępienia, którym charakteryzuje się depresja, a potem jak najbardziej na bieżąco zajmowanie się wychodzącymi emocjami.
- po wstępnym przetrzeźwieniu, dalsze słuchanie medytacji, można stopniowo wdrażać tez afirmacje, szczególnie te najbardziej podstawowe: bezpieczeństwa i akceptacji, oraz samooceny.
- dobrze jest wdrożyć też system autodoceniania - choć może wydawac się lekko absurdalny niektórym - czyli poprosić osobe wychodzącą z depresji, by zaczęła się nagradzać w myślach (gratulowac sobie) za wszystko, co robi: - wstanie z łózka, umycie się, zrealizowanie jakiegoś zamierzenia, pójście na zakupy itp. Wg mnie to działa rewelacyjnie, w szczególności, kiedy wczesniej ta osoba była na etapie paraliżu wszelkich działań i całkowitego zniechęcenia, oraz narastającego poczucia winy i biczowania się, że nic nie robi. Dobrze też wpływa na tendencję do samooszukiwania się (i oszukiwania też otoczenia) - czasem bowiem człek, by poczuc się lepiej, udaje sam przed sobą ze coś robi, nie robiąc de facto nic - co powoduje pś rosnące poczucie winy i rozdrażnienie. W momencie, kiedy sam zaczyna doceniać najmniejszą rzecz, którą faktycznie sam zrobił, tendencja do samooszukiwania się zmniejsza i w końcu zanika.
-
Wzorce przejete od matki podczas porodu a związane z łożyskiem.
Post Leszka,
Zdarza się też depresja poporodowa. Wynika ona z poczucja UTRATY tego, co najcenniejsze. Nie jest to dziecko, tylko..,.. łożysko :)
Tu chyba trzeba by było zastosować afirmację, że
Kiedy mam wrażenie ze tracę, w moim życiu pojawia się COŚ lepszego.
No i ODDYCHAĆ (czego kobietom po porodzie nie zawsze się chce).
Te wzorce mogą byc przejęte telepatycznie od matki i rujnować nasze życie.
W takim przypadku pozostaje sesja regresywna lub wypalenie wzorca światłem (jeśli się na niego potrafi natrafić).
« Ostatnia zmiana: 2012-03-13, 10:27:25 wysłana przez Leszek.Zadlo »
-
Hydrzagadka,
Bardzo ważne wyjasnienie uzupełniajace nt depresji
Powoduje je również poczucie braku, nagły szok, niewiara, że coś można zmienić, ciągły konflikt (stres) np.: pomiędzy tym co się chce, a tym co się musi itp.
,
Ten długotrwały konflikt/stres i jeszcze do tego niewiara, ze cos może się zmienić.
MODLITWY WSTAWIENNICZE tutaj mogą zdziałać CUDA ! :)
I najlepiej by było zdecydowanie i BEZ LĘKU odciąć się od tego, co ustawicznie generuje problemy !!!
Bóg dopełni reszty.
Realnie :)
I pamiętać trzeba, że :
są tacy, którzy od problemów i podkradania niewinnym energii kwitną.
i są tacy - ta druga strona- którzy od tego schną. Wykańczają się na raty.
-
Hydrozagadka,
Możliwe karmiczne przyczyny depresji
Możliwe KARMICZNE przyczyny:
- karma wojownika
- poczucie winy za jakieś działania
- wiara w to, ze trzeba cierpieć, by zasłużyć na wybaczenie
- śmierć w zaćpaniu (i generlanie uzywanie narkotyków w tym i innych wcieleniach)
- wiara, ze jak będzie mi tak bardzo źle, to Bóg się w końcu zlituje i mnie stąd zabierze
- niechęć do materii i swojego materialnego ciała (generalnie szok upadku świadomości)
- szok rozdzielenia połówek i niewiara w to, ze można znów doznać przepływu miłości
- lęk przed przepływem miłości, niewiara, że można tego doznać tu na ziemi
i pewnie sporo innych.
Znajomo brzmi ta wiara w to, że trzeba odcierpieć, by zasłużyc na wybaczenie :(
I poczucie winy ...za coś.
-
Hydrzagadka,
Bardzo ważne wyjasnienie uzupełniajace nt depresji,
Ten długotrwały konflikt/stres i jeszcze do tego niewiara, ze cos może się zmienić.
MODLITWY WSTAWIENNICZE tutaj mogą zdziałać CUDA ! :)
I najlepiej by było zdecydowanie i BEZ LĘKU odciąć się od tego, co ustawicznie generuje problemy !!!
Bóg dopełni reszty.
Realnie :)
I pamiętać trzeba, że :
są tacy, którzy od problemów i podkradania niewinnym energii kwitną.
i są tacy - ta druga strona- którzy od tego schną. Wykańczają się na raty.
Pasuje jak ulal do mnie. I niestety nie mam mozliwosci odciecia sie od tego, co powoduje u mnie ten stan...
-
To wspólczuję.
-
No ja sobie tez :). Ale bardziej od tego przydalby sie ktos, kto by konkretnie poradzil, co w takiej sytuacji mozna zrobic.
-
Opętanie.
Napiszę moje przemyślenia na ten temat.
Znałam i znam osoby opętane lub podatne na ciągle nawracające stany, które określa się "bycie pod wpływem astralnym".
Że są to dzieci, których matka ( lub ojciec ) jest strzygą, to chyba oczywiste.
Ze względu na stały, przymusowy kontakt.
I nie musi wcale to wyglądać jak takie typowe opętanie, z wrzaskami etc - ale mogą to być takie podczepione macki, wpływające na zachowanie i zdrowie dziecka.
I dziecko może być albo nadaktywne, wrzaskliwe albo wprost przeciwnie - bierne, apatyczne i zamknięte w sobie.
Że zdrowie szwankuje i sa ciągle nawracające różnego rodzaju dolegliwości, to już standard.
A co do zachowania.
Otóż takie dziecko ma wstręt, niechęć do wykonywania jakichkolwiek obowiązków.
Szczególnie tych codziennych.
Dlaczego ?
Proste.
Bo karmi swoją energią strzygostwo i inne tego typu sprawy.
I nie ma energii dla siebie.
Wśród rówieśników jeszcze to jakoś idzie. Bo może wtenczas wampirzenie przechodzi na te drugie dzieci ?
A co do opętanych dorosłych.
Też bywają "na głośno" i tacy z jakimi ja sie właśnie spotykałam - "na cicho, depresyjnie". Siadaja w charakterystyczny sposób.
Podam przykład standardowy, jak z książki.
Anglik,. Ok 60-parę.
Jego młode lata to lata 70-te. Czyli sex, drugs 'n rock'n roll :)
Skutki tego widać. Bardzo schorowany. Stary, siwy, zmęczony. Dna moczanowa z widocznymi śladami na całym ciele, rece, nogi - same bóle.
Ale człowiek bardzo wykształcony, inteligentny. W ogóle dobry.
I leń ! Do kwadratu.
Najbardziej lubił milczeć, słuchać ( w tym moich dywagacji ;))), siedzieć ze skrzyżowanymi rękoma i nogami w kawiarni, obserwować ludzi i ....milczeć.
Mówił, że zbiera materiał do książki - napisał już dwie .
Jak dla mnie wampirzył.
W zaciszu domowym objawiało się to tym, że jak opowiadała jego żona, nie miał sił ani ochoty podnieść gatek, które zmieniał :)
Zresztą to dość zamożni to ludzie.
Zatrudniali ludzi z Polski do pracy. W tym jedną taką fajną dziouszkę ze Śląska. Ta im tam trochę porządku porobiła !
Bo ogólnie oni to lenie i bałaganiarze.
Otóż, chcąc mu oczywiście pomóc, zamówiłam mu dwa egzorcyzmy.
Za jego wiedzą i zgodą. I zapłatą ma się rozumieć, of course :))
Po pierwszym zabiegu czuł się lepiej ale było mu trochę dziwnie.
Po jakiś 2 latach, kiedy miał zamiar przyjechać tu, do Polski zamówił sobie drugi.
Po jego zrobieniu facet ożył, jakby się obudził z długiego zimowego snu :)
Spakował manatki, powiedział "farewell for ever" do żony, zabrał nawet ukochany obraz od swojej mamy, wsiadł w ten swój wypasiony wóz i .... jechał NON-STOP,, w sensie z przystankami na jedzenie, ale nie na nocleg !
Zatrzymał się dopiero w Szczecinie ( drzemka ) i w Mragowie ! :))
Coś w nim pękło.
Czuł, ze tamtego już nie chce.
Chce żeby było już teraz dobrze :)
A w Mragowie jego ulubioną rozrywką było obchodzenie jeziora z ukochaną "Ziubrowka".
Od tamtego czasu minęło dobrych parę lat.
Nawyków nie zmienił. Znowu pewnie jest pod wpływem.
Wrócił w domowe pielesze. Polska jest jednak baardzo droga.
Samo wyjście po żywność jest tak niebywale kosztowne relatywnie do przecietnej pensji, że szok.
Nawet dla takiego Anglika. Oni na jedzenie mniej wydają.
Znałam też Niemca z erefniu. Firmę miał. Był ewidentnie pod wpływem - to ciągłe, depresyjne siedzenie z zapadnietą klatką piersiową, skrzyżowanymi rękoma i nogami. Nie dał rady w pewnym momencie.
Wśród przyjaciół sypał dowcipami, zabawiał. W domu mruk. Depresyjny.
Pani domu powiedziała, że z powodu plajty firmy to zrobił.
Tymczasem firma obecnie kwitnie !
Przejął ją syn jego kolegi z którym on tą firmę miał.
Tak to może być też.
Cóż.
-
Coś Tess zmyslasz. Byłam 2 krotnie opętana i nie miałam takich żadnych objawów.
Znam jeszcze 2 osoby opętane, oczywiście zdiagnozowane, no i inaczej to wygląda, nie ma żadnych charakterystycznych objawów.
-
Dla mnie to tez nie jest opetanie tylo bardziej wyuczona bezradnosc, np. nadopiekunczosc ktoregos z rodzicow ktory robil cos zamiast dziecka. Przypomina mi to mojego ojca, ktory wychowywany byl przez despotyczna matke, ktora trzymala po pod kloszem. Dzieki temu ja pozniej niz inni nauczylem sie byc mezczyzna i bronic swojego.
A niechec do obowiazkow to mozna rownie dobrze wyniesc ze szkoly lub nawet spoleczenstwa. Patrzac na polskie, nie dziwie sie. Ani sobie ani innym, ktorzy tak maja.
-
bo wszystko zależy od tego KTO opętuje .:))
-
Karina,
Dokładnie !
Inga,
Coś Tess zmyslasz
- dziękuję :)
Jeżeli coś jest nie tak, jak TY to widzisz, to ktoś zmyśla ?
Przecież napisałam wyraźnie
Napiszę moje przemyślenia na ten temat.
.
Opisz swoje.
Obiecuję, ze nie powiem ci, że zmyślasz.
Masz to jak w banku :)
-
Tess
A, to rozumiem.
-
Bardzo ciekawy artykuł dot. depresji.
http://www.polityka.pl/jamyoni/1535883,1,nie-boj-sie-zwolnic-i-zawrocic.read
Depresja może być więc postrzegana nie jako patologia, ale jako komunikat emocjonalny, który mówi: nie brnij w to, wycofaj się. W licznych badaniach wykazano, że osoby, które mają zdolność do porzucania obranego celu w obliczu nieuchronnej porażki, są zdrowsze: cieszą się lepszym samopoczuciem, mają niższy poziom kortyzolu we krwi, rzadziej cierpią z powodu stanów zapalnych i deklarują mniej symptomów chorobowych.
-
Słusznie. Dobre spostrzeżenia. Myślę, że najpierw jednak można spróbować ponowić podejście do rozwiązania problemu.
Ale nic na siłę :)
Gdy instynkt samozachowawczy podpowie wycofanie się - omijać !
Szerokim łukiem.
-
Niektóre problemy wyglądają na nierozwiązywalne.
Mimo szukania pomocy u specjalistów. Pomoc jest kosztowna. I rozciagnięta w czasie.
Węzeł gordyjski. Pat klasyczny.
Wygląda na to, że tylko miecz tu pomoże.
Inaczej grozi nie tylko depresja ale i psychiatryk.
-
Jak zapobiec depresji, jedna z opcji :
zdecydowanie i BEZ LĘKU odciąć się od tego, co ustawicznie generuje problemy !!!
Bóg dopełni reszty.
-
http://1.bp.blogspot.com/-h2Q_VGKyLPA/VR3ILE5VwgI/AAAAAAAAGiE/Vg-GOOv6Uyk/s1600/kACZKA%2B2.jpg
-
http://wyborcza.pl/duzyformat/1,145204,17870407,Depresja__Moda_czy_epidemia.html
Cierpienie psychiczne różnie się objawia w różnych czasach. Na przykład wiek XIX nazywany bywa wiekiem histerii, co oznacza, że struktura osobowości opierała się na sztywno określonych, mocnych relacjach z innymi ludźmi. Gwałtowność histerycznych objawów, zrywająca te więzi, była przecież jednocześnie widowiskowa, jakby wymagała publiczności. Natomiast ostatnie stulecie zostało zdominowane przez narcyzm. Narcystyczny sposób funkcjonowania polega na dystansie wobec relacji i skupieniu się na sobie. Częścią tego jest ciągłe porównywanie się do niedoścignionego ideału wszechmocy, doskonałości, piękna... Pewna podstawowa energia niezadowolenia, frustracji, agresji, która się z tego rodzi, zostaje skierowana do wewnątrz. "Nic mi nie wychodzi". "Nie nadaję się". "Jestem najgorszym człowiekiem na świecie". Częścią narcyzmu jest depresja.
(...)
- Za mało się starałem. Dla osoby narcystycznej każde niewystarczające zwycięstwo jest klęską, a każda klęska jest źródłem fundamentalnej agresji, którą kieruje przede wszystkim przeciwko sobie, co owocuje lękiem, niemożnością zaakceptowania siebie, poczuciem winy. Czyli wszystkimi przeżyciami, które składają się na zespół objawów nazywanych depresją.
Jesteśmy przyzwyczajeni do wizji narcyza jako kogoś bardzo zadowolonego z siebie. Ale tak nie jest. Osoba narcystyczna może być krótkotrwale zadowolona z siebie, ogromną część życia jest niezadowolona, dlatego że nie dorasta do własnego ideału. Wciąż funkcjonuje w kręgu wyobrażeń na temat tego, jaka być powinna, żeby stać się doskonałą. Więc po pierwsze, sama musi spełnić mordercze standardy, a po drugie musi uzyskiwać nieustanne potwierdzenie od świata. Jeżeli odnosi w życiu sukcesy, no to ten układ działa, ale prawie każdy w pewnym momencie zderza się ze ścianą."
-
O, jakby o mnie, odnieś sukces albo zgiń (plus oczywiście prokrastynacja i samoutrudnianie żeby mieć wymówkę jak się nie uda...) Jak się uwolnić od tego narcyzmu?
-
http://wyborcza.pl/duzyformat/1,145204,17870407,Depresja__Moda_czy_epidemia.html
Cierpienie psychiczne różnie się objawia w różnych czasach. Na przykład wiek XIX nazywany bywa wiekiem histerii, co oznacza, że struktura osobowości opierała się na sztywno określonych, mocnych relacjach z innymi ludźmi. Gwałtowność histerycznych objawów, zrywająca te więzi, była przecież jednocześnie widowiskowa, jakby wymagała publiczności. Natomiast ostatnie stulecie zostało zdominowane przez narcyzm. Narcystyczny sposób funkcjonowania polega na dystansie wobec relacji i skupieniu się na sobie. Częścią tego jest ciągłe porównywanie się do niedoścignionego ideału wszechmocy, doskonałości, piękna... Pewna podstawowa energia niezadowolenia, frustracji, agresji, która się z tego rodzi, zostaje skierowana do wewnątrz. "Nic mi nie wychodzi". "Nie nadaję się". "Jestem najgorszym człowiekiem na świecie". Częścią narcyzmu jest depresja.
(...)
- Za mało się starałem. Dla osoby narcystycznej każde niewystarczające zwycięstwo jest klęską, a każda klęska jest źródłem fundamentalnej agresji, którą kieruje przede wszystkim przeciwko sobie, co owocuje lękiem, niemożnością zaakceptowania siebie, poczuciem winy. Czyli wszystkimi przeżyciami, które składają się na zespół objawów nazywanych depresją.
Jesteśmy przyzwyczajeni do wizji narcyza jako kogoś bardzo zadowolonego z siebie. Ale tak nie jest. Osoba narcystyczna może być krótkotrwale zadowolona z siebie, ogromną część życia jest niezadowolona, dlatego że nie dorasta do własnego ideału. Wciąż funkcjonuje w kręgu wyobrażeń na temat tego, jaka być powinna, żeby stać się doskonałą. Więc po pierwsze, sama musi spełnić mordercze standardy, a po drugie musi uzyskiwać nieustanne potwierdzenie od świata. Jeżeli odnosi w życiu sukcesy, no to ten układ działa, ale prawie każdy w pewnym momencie zderza się ze ścianą."
Czyzby powrot do idealu rycerza?
-
Zbyt piękne by możliwe ? Koniec z depresją ? http://www.pap.pl/palio/html.run?_Instance=cms_www.pap.pl&_PageID=1&s=infopakiet&dz=nauka&idNewsComp=&filename=&idnews=222619&data=&status=biezace&_CheckSum=-681719526
-
Tak, do czasu odstawienia leku.
-
Coś ważnego dla domorosłych psychiatrów czy psychologów. Tu dodam,że tego typu rady drażnią nie tylko osoby w depresji. Mnie również.
A, jeśli osoba, ktorej udzielasz podobnych rad, wścieknie się na ciebie, to 1 krok do sukcesu. Znaczy, że już wyszła z fazy depresji. Tylko... tobie nie będą się podobały jej wściekłe reakcje.
Czego nie mówić osobom z zaburzeniami? I co ewentualnie mówić?
http://psycholog-pisze.pl/czego-mowic-osobom-zaburzeniami/
-
"Doceniam Ciebie, doceniam to co robisz" - to zawsze warto mówić:)
-
Polecam książkę "Depresja i ciało" Alexandra Lowena.
Bardzo dużo wyjaśnia na temat zależności między depresją, a miłością. Samo czytanie może być uzdrawiające i wyzwalające dla niektórych.
-
Od depresji do głębokiego odpoczynku- Jeff Foster
https://youtu.be/xQU3JxUCm-4
-
Depresja a czucie się smutnym.
https://magazine.good.is/articles/depression-video-symptoms?utm_source=TSE&utm_medium=FB&utm_campaign=pd&utm_content=inf_11_81_2&tse_id=INF_48ddc3242ba04376bece230c218405d1 (https://magazine.good.is/articles/depression-video-symptoms?utm_source=TSE&utm_medium=FB&utm_campaign=pd&utm_content=inf_11_81_2&tse_id=INF_48ddc3242ba04376bece230c218405d1)
-
Polecam książkę "Depresja i ciało" Alexandra Lowena.
Bardzo dużo wyjaśnia na temat zależności między depresją, a miłością. Samo czytanie może być uzdrawiające i wyzwalające dla niektórych.
Kupiłam. Przeczytałam. Rzeczywiście bardzo wartościowa książka.
Dzięki Sylwia, :)
-
Lilliole
Bardzo mnie to cieszy, że informacja była przydatna i że skorzystałaś:)
To Twoja otwartość na to co korzystne i wartościowe. Możesz sobie podziękować albo już to zrobiłaś;)
-
Lilliole
Bardzo mnie to cieszy, że informacja była przydatna i że skorzystałaś:)
To Twoja otwartość na to co korzystne i wartościowe. Możesz sobie podziękować albo już to zrobiłaś;)
Nie podziękowałam. Więc dziękuję sobie, a dla Ciebie duży buziak! :-*
-
Lilliole:-*
-
Coś ważnego dla domorosłych psychiatrów czy psychologów. Tu dodam,że tego typu rady drażnią nie tylko osoby w depresji. Mnie również.
A, jeśli osoba, ktorej udzielasz podobnych rad, wścieknie się na ciebie, to 1 krok do sukcesu. Znaczy, że już wyszła z fazy depresji. Tylko... tobie nie będą się podobały jej wściekłe reakcje.
Czego nie mówić osobom z zaburzeniami? I co ewentualnie mówić?
http://psycholog-pisze.pl/czego-mowic-osobom-zaburzeniami/
Świetny tekst .Powinien być podstawą dla wszelkiego typu terapeutów pracujących z ludźmi ,zresztą dla wszystkich ,bo każdemu się zdarza kogoś czasem pocieszać a i być pocieszanym .Ja też muszę się przyznać tu czasem błędy popełniałem. Takie wsparcie jak tu opisują jest bardzo pomocne i nie tylko w depresji ale i po prostu przy gorszych chwilach kogoś bliskiego .
-
O dezintegracji pozytywnej
http://dezintegracja.pl/opis-dezintegracji-pozytywnej/
Bardzo ciekawy punkt widzenie na ogólno pojęte stany depresyjne oraz rozwój.
-
Cytat z Osho:
"Depresja wskazuje na to, że gdzieś w twoim wnętrzu tkwi gniew w negatywnej formie. Depresja to gniew, który przyjął negatywną postać. Samo słowo "depresja" informuje, że coś znajduje się "pod presją". Jeżeli wciskasz energię do środka, poddajesz ją presji. Kiedy poddajesz silnej presji swój gniew - przekształca się on w smutek. Smutek jest negatywnym sposobem wyrażania złości, kobiecym sposobem. Jeżeli przestaniesz go tłumić, przekształci się w złość (...).
Nie można usunąć depresji bez zajęcia się gniewem (..).
Najpierw zobacz, dlaczego jesteś w depresji. Spójrz w głąb siebie a wtedy dojrzysz złość.(...) Pozwól na przepływ uczuć, na pojawienie się gniewu. Kiedy wydobędzie się gniew, depresja odejdzie."
-
100 % prawdy .Złość i depresja ,smutek to dwa bieguny tej samej energii.
Czym ktoś wyżej w hierarchii społecznej, na jakimś kierowniczym stanowisku,lub dysponujący siłą fizyczną w środowisku w którym ona się liczy i może sobie na to pozwolić reaguje złością .Depresja jest hamowaną złością .Złością kierowaną do wewnątrz ,na siebie.Depresja jest autodestruktywna.
-
Często, może nawet prawie że regułą jest to, że despotyczny rodzic jest przyczyną depresji dziecka. Taki proces zazwyczaj trwa przez wcielenia a polega na tym, że rodzic ćwiczy dziecko "w pokorze". On może wszystko robić, a dziecko ma przyjąć bez słowa sprzeciwu. Przy tym wmawia mu się, że złość a już wyrażanie złości jest haniebne. Dziecku nie pozostaje nic innego jak tłumienie złości, która przez lata osłabia go, gdyż do tłumienia zaangażowana jest spora dawka energii.
-
Mateusz,
Bardzo mądre słowa. Tak było u mnie.
-
Mariomar :)
Mam taką refleksje:
Chodzi o to, że jeżeli czegoś jest zbyt dużo to traci sie nad tym kontrolę. Jeżeli np. złości jest ogrom to rzeczywiście trzeba uważać z wyrażaniem jej, bo można grubo przesadzić.
Kiedy jestem w tłumie ludzi, pojawiają mi się lęki, że moge komuś przywalić, że to będzie poza moją kontrolą. Oczywiści potem czuję, że mi też mogą przyłożyć. A bierze się to stąd, że jest we mnie jeszcze dużo złości na ludzi i dlatego jest ten lęk, że jak mnie ktoś sprowokuje, a ja nie będę krępowany jakimiś autozakazami to mogę nie zapanować nad sobą. W tej sytuacji ja np. pracuję nad poczuciem bezpieczeństwa podczas wyrażania złości a najlepiej w jakiś bezpieczny sposób uwalniać tę kumulację złości zaraz po takim nerwowym zajściu.
Robię też to, co Osho poleca: odtożsamienie emocji, stanów umysłu, a bycie obserwatorem. Wówczas pojawia się dystans i łatwiej o dobrą zmianę.
-
Mateusz
A ja wsiadam na rower, chodzę po górach, ćwiczę hatha jogę lub używam kamertonow, aby jakoś ta złość wyrazić.
A najlepiej idzie mi odklamywanie siebie i wyrażanie złości na mojej terapii u psychologa. Tu ucze sie tego robic w zdrowy sposób, ale i tak jeszcze mocno bladze. :(
-
A kontrolowanie swojego strachu i agresji wykańcza. Rzeczywiście na to idą tony energii i człowiek zaczyna się wypalac życiowo i traci sens życia.
-
Jeżeli np. złości jest ogrom to rzeczywiście trzeba uważać z wyrażaniem jej, bo
można grubo przesadzić.
Dopowiem, że w/w słowach o wyrażaniu zlości miałem na myśli sytuację komunikowania komuś, że jesteśmy na niego wściekli za coś.
Oczywiście podpisuję się pod wyrażaniem złości przez takie rzeczy, jak piszesz.. Wyrzucanie/wyrażanie złości może się dokonywać poprzez pracę z ciałem. Jest to świetna metoda. Dlatego Osho stworzył medytację dynamiczną - to dla tych, którzy nie pracują fizyczne, którzy sie nie ruszają, nie pracują fizycznie, nie uprawiają sportu. Prowadzą życie stresujące i są pełni poblokowanych emocji, złości, nienawiści... Drwal, kamieniarz, kowal itd. nie potrzebują medytacji dynamicznej, robią ją przez cały dzień.
-
Dobre z tym drwalem :)
-
Cytat z Osho:
"Depresja wskazuje na to, że gdzieś w twoim wnętrzu tkwi gniew w negatywnej formie. Depresja to gniew, który przyjął negatywną postać. Samo słowo "depresja" informuje, że coś znajduje się "pod presją". Jeżeli wciskasz energię do środka, poddajesz ją presji. Kiedy poddajesz silnej presji swój gniew - przekształca się on w smutek. Smutek jest negatywnym sposobem wyrażania złości, kobiecym sposobem. Jeżeli przestaniesz go tłumić, przekształci się w złość (...).
Nie można usunąć depresji bez zajęcia się gniewem (..).
Najpierw zobacz, dlaczego jesteś w depresji. Spójrz w głąb siebie a wtedy dojrzysz złość.(...) Pozwól na przepływ uczuć, na pojawienie się gniewu. Kiedy wydobędzie się gniew, depresja odejdzie."
A pod tą złością jest zranienie.
Jesteś zły bo jesteś zraniony. Zraniono cię. I nieistotne czy przyciagnąłeś to czy intencje sie dograły i takie tam.
Jest zranienie. Jest ból. Jest zlość. Złość niewyrażona - depresja.
Często oczywiście powodem jest toksyczny apodyktyczny rodzic, matka.
Często to rzeczywiście dzieje się od wcieleń.
Bo dziecko wciela się wybierając mamę nie z miłości ale np jako akt zemsty.
Teraz dopiero jej/ jemu przypieprzy !
Da nauczkę !
I tak się to błędne koło kręci przez wcielenia..
-
A pod tą złością jest zranienie.
Jesteś zły bo jesteś zraniony. Zraniono cię. I nieistotne czy przyciagnąłeś to czy intencje sie dograły i takie tam.
Jest zranienie. Jest ból. Jest zlość. Złość niewyrażona - depresja.
Dokładnie, dzięki za podpowiedź.
Złość jest z jakiegos powodu, pierwsze co się nasuwa, to myslenie, że oni mi coś złego zrobili, dostrzega się ich sprawkę. Ale w gruncie rzeczy jest to poczucie zranienia, we mnie jest ból i to w konsekwencji powoduje złość, chęć odwetu.
-
Do tej pory myślałem, ze złość = agresja.
Wczoraj na terapii dowiedziałem się, że to zupełnie różne słowa i:
- można wyrażać złość,
- nie będąc przy tym agresywnym.
Natomiast krzyczenie na innych i mówienie do innych z pretensją, podniesionym głosem, obrażanie się, to są wszystko przejawy wyrażania złości, ale w SPOSÓB AGRESYWNY dla drugiej osoby.
Natomiast jak wyrażać złość, aby nie było to agresywne, jeszcze nie wiem - będę się tego uczył.
Ja do tej pory albo tłumiłem złość (i to było pierwsze), albo wyrażałem ją w sposób AGRESYWNY dla innych (to było wynikiem tego pierwszego - tłumienia).
-
Może trzeba spróbować powiedzieć spokojnym,łagodnym ,słodkim głosikiem "ale mnie dziś wku...." :)
Złość wyrażona jest w obronie swoich interesów ,które czujemy ,że są zagrożone.Za tym stoi poczucie słabości (lub winy jeszcze dodatkowo) ,że inaczej siebie i swoich interesów nie obronimy.Nie znamy innego sposobu. Taką refleksję mam na dziś:)
-
Może się ktoś podzielić wrażeniami ze stosowania preparatu Mentat?
-
Wedrowiec
Znam osobę, która stosowała i nie było wyraźnych zmian. Możliwe, że za krótko, bo nie było wyraźnych zmian. Jakie efekty interesują Ciebie?
Może słyszałam o innych ziołach, które pomogły i mogę polecić.
-
Depresja ma różne objawy. Nie zawsze takie same. Jedni czują apatię, smutek, bezsens życia, inni lęki, jeszcze inni nie mogą spać lub kilka połączonych objawów.
-
Depresja, nerwica to zasługa podczepów:
https://www.youtube.com/watch?v=xk5vos_QThI&list=TLPQMTcwNjIwMjFgSqXESg4e-Q&index=3
-
Sylvia
Dziękuję za odpowiedź. A już myślałem, że Forum jest martwe ;).
Leszek kiedyś wspominał o jakimś preparacie, który dobrze obniża napięcie psychiczne i nie ma działania narkotycznego. Ja szukam czegoś podobnego - trudniej mi ostatnio zrelaksować umysł do medytacji.
-
Wedrowiec.
Może jakieś adaptogeny ziołowe by pomogły np. ashwagandha.
Z innych ziół: passiflora.
Everest Ayurveda ma też ciekawe zestawy ziołowe.
-
Depresja to często brak reakcji świata na potrzeby. Brak własnej reakcji na swoje potrzeby i reakcji otoczenia. Może to być wyuczone znieczulenie na własne potrzeby, żeby nie było kary lub rozczarowania, pustki, lęku,poczucia zagrożenia emocjonalnego i fizycznego.
Brak zaspokojenia potrzeb u dziecka, czyli nie zachcianek, nie rozdmuchanych oczekiwań, prowadzi do rezygnacji z siebie, wycofania się z życia, wycofania energii życiowej, apatii, utraty sensu istnienia.
Afirmacje na powrót do siebie i zaspokojenia swoich potrzeb:
Znam swoje potrzeby. Widzę swoje potrzeby. Moje potrzeby są ważne.
Umiem zaspokoić swoje potrzeby.
Ludzie zaspokajają moje potrzeby w odpowiednim czasie miejscu z wzajemnością. Zaspokajam potrzeby innych ludzi z wzajemnością.
Przyjmuję zaspokojenie moich potrzeb i jest to naturalne, bezpieczne. Czuję nasycenie i zaspokojenie.