W zasadzie to nigdy nie sądziłem że się do tego przyznam albo co dziwniejsze napisze na forum.
Myśle że nie ma sensu opisywac całej historii, może napiszę tylko tak pokrtóce..
Kiedy nabyłem zdolnośc większego operowania energią, bycia swiadomym swoich ograniczen i innych "hokus-pokus" uświadomiłem sobie że jednak mam nerwice, coś czemu od lat zaprzeczałem, zamiatając śmieci pod dywan, oraz duży problem z matką (nadopiekunczą, alkoholiczką) stosującą w przeszłosci wielokrotnie szantaż emocjonalny.
Przyszedł czas że zdałem sobie sprawę iż moja matka jest poniekąd przyczyną mojej nerwicy, mam zaburzoną wole do działania, kiedy ona odziałowuje na mnie, ja jakby jestem sparaliżowany, dzisiaj wyszedłem na ulice i tak jakby jakaś czesc układu nerwowego przestała działac, stałem się chaotyczny, lękliwy, niepewny.. uzmysłowiłem sobie że tak było zawsze ale jak dotąd nie znałem przyczyny.
Głebokie poczucie winy, wyrzuty sumienia, zablokowana wola i działanie, ukierunkowanie i uświadamianie matki i pomoc w wychodzeniu z jej nałogu przyczyniła się do chronicznego napięcia rąk, barków, pleców i szyji. Nerwica powoduje ogólne telepanie niemalże ciągle..
Problemem może już nie jest sama matka, ale mój problem w zarobieniu na siebie, jestem od niej uzależniony i boje się żyć sam bo poprostu, jestem niezdarą i gubie się na prostych drogach
(dla znających astrologie pluton w opozycji do ksiezyca - ósmy dom!)
Nasze mieszkanie jest coraz bardziej zadłużone, grożą nam eksmisją, nie jestem w stanie zarobić na rodzine, troche się boje, nie chciałbym żeby sprawdził się najgorszy przewidziany przezemnie scenariusz, co robić ?
Nie jestem w stanie pozbierac w tym kryzysie myśli, staram się o rente, ale mimo wszystko moje "myslenie życzeniowe" dominuje..
Wiem że mój problem jest zbyt złożony, ale mam nadzieje na porade jakiejś kreatywnej duszyczki
