Leszek
Zdania wyrwane z kontekstu brzmi rzeczywiście nieprzyjemnie i negatywnie, jednak po przeczytaniu całości wygląda na daleko posuniętą smutną ironię i refleksyjną prowokację oraz abstrakcyjne futurystyczne ukazanie jak to jest, gdy czuje się, że "Polska" jest traktowana instrumentalnie jako słowo wytrych dla różnych interesów, a nie na serio życzenie dla tego kraju.
Wklejam całość, żeby nie wyrywać z kontekstu.
Autor: Dawid Karpiuk
"Skończmy z tą Polską
Czyli krótka i przygnębiająca historia o tym jak PIS wziął Polskę na własność.
Mam trzydzieści dwa lata. Mieszkam z dziewczyną, z którą nie mam ślubu. Jestem wegetarianinem. Moja dziewczyna jeździ na rowerze. Mój ojciec jest prawosławny, moja matka jest protestantką. Urodziłem się w Warszawie i w dzieciństwie parę razy byłem w cerkwi, w której pięknie śpiewają. Byłem też w kościele ewangelicko-augsburskim, w którym jest miła atmosfera i zdarzają się świetne koncerty. W szkole zamiast religii miałem wolne. Inne dzieci mi zazdrościły.
Nie jem mięsa, bo żal mi zwierząt, które są poddawane potwornej, obrzydliwej przemocy. Zazdroszczę determinacji weganom. Uważam, że obowiązkiem każdego cywilizowanego kraju jest inwestowanie w odnawialne źródła energii. Mam nadzieję, że kiedyś w ogóle nie będziemy zabijać zwierząt. Mam nadzieję, że kiedyś nie będzie ludzi uprzedzonych do innych kultur, nie będzie rasistów, nie będzie szowinizmów. Mam nadzieję, że kiedyś nie będzie Polski. Chociaż przez chwilę.
O Polskę najłatwiej sobie wytrzeć gębę. Polską można wszystko wytłumaczyć, na Polsce można zbijać kasę, Polskę można doić ile wlezie, na Polsce można sobie urządzić karierkę. Jeśli ktoś jest wystarczająco cwany, może z Polski żyć przez dziesięciolecia i nie narzekać. To, co w polskości najlepsze można z niej wymazać, wielką literaturę przyciąć, wielkie dylematy przeoczyć. Polskość jest wielka tam, gdzie jest trudna. Tam gdzie jest zbyt prosta, zbyt jednoznaczna, jarmarczna, zaściankowa staje się potworkiem, z którym trudno się żyje. Ostatnio żyjemy z nim dwadzieścia cztery godziny na dobę, siedem dni w tygodniu.
Najlepiej z Polski żyje oczywiście prezes Kaczyński, człowiek trudniący się polskością całe swoje dorosłe życie. Nie podejmę się wyliczenia ile kosztuje Polskę prezes Kaczyński, bo zdaje się, że najbardziej spektakularne momenty kariery prezesa jeszcze przed nami, a za każdy z nich przyjdzie nam słono zapłacić.
To jest wojna kultur, ale tę wojnę wypowiedzieli jedni Polacy drugim Polakom
Poseł Stanisław Pięta też trochę już z Polski wyciągnął. Czwarta kadencja w Sejmie, a przed objęciem coraz bardziej wątpliwie prestiżowej funkcji polskiego parlamentarzysty, związany ze SKOK-ami. Czyli wiadomo. Parę tygodni temu poseł napisał na Twitterze, że jeśli „funkcjonariusz publiczny zaangażuje się w hecę WOŚP, niech nazajutrz składa raport o zwolnienie ze służby”. Jurek Owsiak nie podoba się prawicy od dawna, wytyka mu się, że nie każdą zebraną złotówkę przeznacza na cele charytatywne i tak dalej. Ile by nie przeznaczał i tak bije posła Piętę na głowę, bo na posła Piętę i jego kolegów Polska tylko wydaje, a na Owsiaka nie. Posłance Pawłowicz nie będziemy niczego wyliczać, bo z posłanki jest chociaż jakaś korzyść – mówi na głos to, co bardziej przytomni parlamentarzyści PiS-u zachowują dla siebie.
Swoje, w sferze symbolicznej i nie tylko, kosztuje nas też minister Waszczykowski, twarz wizerunkowej katastrofy rządu Prawa i Sprawiedliwości. Wszyscy znają na pamięć słowa ministra Waszczykowskiego, ale przytoczmy je raz jeszcze, tak są smaczne.
– Poprzedni rząd – tłumaczy minister – realizował (…) określony lewicowy program. Tak jakby świat według marksistowskiego wzorca musiał automatycznie rozwijać się tylko w jednym kierunku - nowej mieszaniny kultur i ras, świata złożonego z rowerzystów i wegetarian, którzy używają wyłącznie odnawialnych źródeł energii i walczą ze wszelkimi przejawami religii. To ma niewiele wspólnego z tradycyjnymi polskimi wartościami.
Tradycyjne polskie wartości to taki straszak. Stosują go ludzie pokroju ministra Waszczykowskiego kiedy nie mają racji. A chcą mieć.
Rzeczywiście to jest wojna kultur, ale tę wojnę wypowiedzieli jedni Polacy drugim Polakom. Nie jacyś tam zagraniczni. Minister Waszczykowski z jego idiotyczną pogardą dla stylu życia milionów Polaków, z jego kompletnym niezrozumieniem współczesnego świata (nie wspominając o kompletnym niezrozumieniu Marxa, ale to inna historia), minister Waszczykowski jest wśród tych, którzy tę wojnę wypowiedzieli.
Tradycyjne polskie wartości to taki straszak. Stosują go ludzie pokroju ministra Waszczykowskiego kiedy nie mają racji. A chcą mieć
A jak w końcu Europa się odwróci, jak nas wreszcie prezes Kaczyński, prezydent Duda, premier Szydło, ministrowie Waszczykowski, Macierewicz i Ziobro wypchną poza europejską wspólnotę wartości prosto w ręce Putina, wtedy podniesie się lament, że nas znów zdradzono. Podczas gdy zdradziliśmy się sami. Polska historia hańby jest, niestety, długa i niespecjalnie barwna. Ludzie nowej władzy i ich medialni klakierzy zajęli w niej miejsce odpowiednio eksponowane. Na ich upadek będzie się oczywiście patrzyło ze złośliwą przyjemnością. Tylko szkoda czasu. Może więc niechże już ta Polska zdechnie, będzie nam wszystkim trochę lżej. Będziemy się mogli lepiej zrozumieć – jak ktoś palnie jakąś bzdurę, to palnie, a nie wyrazi troskę o polską rację stanu. Jak ktoś będzie doił podatników, bo się nie potrafi zabrać do innej pracy, to się będzie nazywał cwaniaczkiem, a nie patriotą. To Polską tłumaczą się zwyrodnialcy, którzy biją cudzoziemców na ulicach polskich miast, albo urządzają palenie Żyda na wrocławskim rynku. Z Polską w sercach maszerują ulicami miast szowiniści, faszyści i zadymiarze. Ta Polska nie ma nic wspólnego z Polską jej prawdziwych bohaterów. Może więc czas z tej Polski zrezygnować? Chociaż na chwilę."
http://opinie.newsweek.pl/waszczykowski-rowery-wegetarianie-jak-pis-wzial-polske-na-wlasnosc-,artykuly,376772,1.htmlMam takie wrażenie, że pewne kręgi wpływów lubią pobudzać najbardziej pierwotne odruchy (mózg gadzi) związane z emocjami i instynktami "lęk, uciekaj, walcz") poprzez takie cytaty na różnych stronach. Jakby ktoś presjował "ludzie przestańcie myśleć spokojnie i z dystansu, reagujcie emocjami i ubierajcie to w mentalne wnioski". Wtedy najłatwiej zabić w ludziach wolność inteligentnego myślenia bez poddawania się wpływom emocji. Za mało w szkole o sztuce debaty, za dużo dogmatów w przestrzeni publicznej.
Debata to nie atakowanie i oskarżanie. Debata to przedstawianie swoich poglądów, argumentowanie i wnioskowanie. Szanowanie różnic i szukanie punktów wspólnych, nie tylko tego co dzieli.
