Pozytywne Inspiracje
Forum => Zdrowie => Wątek zaczęty przez: Sebastian w 2012-01-03, 18:52:04
-
W zeszłym roku w okresie wiosennym robiłem 10-dniową i bardzo dużo by mi dała gdyby nie to że wyjechałem za granicę gdzie byłem na łasce kuzynów i musiałem jeść konserwowe jedzenie gorsze niż fast-foody. Na 7 lutego planuję rozpoczęcie 14-dniowej głodówki leczniczej a potem przejście na pełny wegetarianizm.
Jeśli ktoś zechce mi towarzyszyć to chętnie podzielę się wiedzą na ten temat i materiałami. W zasadzie wszystko co potrzeba wiedzieć jest w książce Małachow - Głodówka Lecznicza
-
A jakie korzyści rzeczywiście osiągnąłeś po tamtej?
-
Rozjaśnienie umysłu, więcej witalności i brak oporów przed zdrowym odżywianiem. Uspokojenie, wyciszenie i wyśrodkowanie.
-
A gdy już zakończyłeś tamtą głodówkę, to w sensie długofalowym, co się poprawiło w Twoim życiu dzięki niej na kolejne długie miesiące?
-
Niestety zapuściłem się w niezdrowy tryb odżywiania i wszystko wróciło do normy, ale przez miesiąc po głodówce zanim zacząłem wpieprzać mielonki i jeść nałogowo pizze, czułem się wyjątkowo witalny. Odczułem też doskonalenie duchowe i trwały wzrost świadomości Dlatego chce powtórzyć głodówkę
-
Hmmmm..., coś jeszcze?
-
Nic więcej :)
-
Chcesz sobie jeszcze pogadać w tym klimacie, czy mam Ci sypnąć co myślę ; ) ?
-
Wyczuwam co myślisz, tym nie mniej wiem po co to robię :)
-
Tola,
ja chętnie przeczytam co myślisz. Pisz :)
-
Czy taka 10 dniowa czy 14 dniowa głodówka nie jest szkodliwa dla zdrowia ?
-
Podstawowym celem głodówki jest poprawa zdrowia, oczyszczenie organizmu, odpoczynek i regeneracja układu trawiennego. Szkodliwa może być głodówka przeprowadzona nieprawidłowo. Poprawnie przeprowadzona głodówka polepsza stan organizmu i nie szkodzi. Chyba, że ktoś kojarzy głodówkę ze zrzucaniem wagi, ale nie temu ona przecież służy. Spadek wagi jest kilkudniowy i nie jest celem.
-
Fia
: )))
Sebastian
A co Cię przekonuje o tym, że to jest najbardziej korzystny dla Ciebie sposób na osiągnięcie tego, czego chcesz, co jest dla Ciebie ważne ("rozjaśnienie umysłu, więcej witalności i brak oporów przed zdrowym odżywianiem. Uspokojenie, wyciszenie i wyśrodkowanie", "doskonalenie duchowe i trwały wzrost świadomości." ?
-
Tola
Bo chcę. Zwłaszcza że chcę pomimo że wiem co to jest bo doświadczyłem na własnej skórze. I uważam za oczyszczające doświadczenie warte przeżycia. Medytacja na 8 dniu głodu jest wspaniała. Głodówki, bo głód wtedy znika, choć są wyjątki ;)
-
Wiele ciekawych informacji na temat glodowek lub raczej postow oczyszczajacych jest w ksiazce Ewy Dabrowskiej " Cialo i ducha ratowac zywieniem". Sporo jest w niej o diecie warzywnej ( chodzi o scisle wybrane warzywa, z owocow mozna jesc tylko jablka, grapefruity i cytryny ) 6 tygodniowej, ktora leczy nawet cukrzyce i w ogole mase chorob leczy. Organizm pozbywa sie toksyn, a jak to wplywa na ducha to wiadomo.
-
W głodówce najlepsze jest to , że gdy organizm nie ma co jeść to w pierwszym rzędzie zjada chore komórki. Uważam, ze głodówka jest bardzo , bardzo korzystna nawet jednodniowa. Moja znajoma przez całe zycie pości w piątki i świetnie wygląda i zdrowa jak byk. Mi osobiście było zawsze strasznie trudno przebrnąć drugi i trzeci dzień, kiedy najbardziej głowa boli i mam ochotę gryźć ściany.
-
O, a ja swoją 10 dniową głodówkę wspominam jako jedyny okres w życiu, kiedy mnie cięgiem przez 10 dni z rzędu absolutnie nic nie bolało. Głowa może boleć od toksyn w nieoczyszczonych jelitach, przystępując do głodówki bardzo ważne jest, żeby je na starcie (i w trakcie można dodatkowo też) oczyścić, przynajmniej jelito grube.
-
Pewnie masz rację, a ja tak nie cierpię lewatyw.
-
Zgadza sie. Ja wytrzymalam 3 dni na tej diecie warzywnej wg Dabrowskiej, czulam sie niesamowicie uspokojona i radosna w srodku, ale bylam tak slaba ze ledwo szlam i bolala mnie glowa. Gdybym miala urlop to pewnie bym kontynuowala, ale mialam wowczas mase pracy i balam sie ze padne. Poza tym bolem glowy i oslabieniem, fizycznie czulam sie swietnie - jakby mnie drenowano ze sciekow
-
Jeśli chcecie się poczuć lekko, to po prostu warto zacząć dzień od jedzenia owoców, do godz. 12. Prosta rzecz a cieszy.
-
Ja skorzystalem z diety lemoniadowej (Master Cleanser lub Lemon detox diet) by oczyszczac swoje cialo. Pamietam, gdy pierwszy raz chcialem to zrobic tylko przez 1 dzien, to ze strachu co to bedzie dzien wczesniej zjadlem dwa razy tyle co normalnie. Odwazylem sie jednak. Przezylem ten dzien z bolem glowy i uswiadomilem sobie swoj strach przed odczuwaniem glodu. W nastepnych latach stosowalem 3-5 cio dniowe glodowki lemoniadowe raz lub dwa razy w roku. Raz dotarlem do 11 tu dni glodowki. Nigdy nie czulem glodu, bol glowy mijal po 2-3 ch dniach i jelito grube nadal eliminowalo. Bylem w stanie normalnie pracowac. Waznym bylo przejscie przez psychiczny opor, nawyk jedzenia i lek przed glodem. Za kazdym razem tracilem troche na wadze i mialem uczucie satysfakcji ze zrobilem cos korzystnego dla siebie.
Raz sprobowalem 3-dniowej glodowki owocowej, na koniec jednak mialem dosc jedzenia owocow.
-
Ja nie mam odwagi na dłuższą głodówkę, jesienią sobie robiłam po jednym dniu na wodzie i sokach według Tombaka i czterotygodniowe oczyszczanie jelita grubego, nawet nie było to takie straszne. U mnie najgorszy był chyba strach przed podjęciem decyzji, coś takiego, o czym pisze Jarek, ten lęk przed głodem. Najlepiej się czułam pod koniec dnia, że udało mi się wytrzymać bez jedzenia, a rano to już miałam zupełną satysfakcję i zero głodu. No i ważna jest lewatywa, faktycznie głowa nie boli.
Podziwiam tych, którzy głodują dłużej, ja wytrzymałam 3 dni, i to na sokach lub kefirze.
-
Ja wiele lat życia głodowałam bezgłodówkowo (bo pociągał mnie ten stan bycia poza), ale książkową "głodówkę zdrowotną" też mam za sobą, taką 14 dniową. Mam też za sobą żywienie się samymi surowymi warzywami i owocami. Od ładnych paru lat nie jem przetworzonej żywności, ani mięsa, od 2,5 roku właściwie tylko gotowane warzywa z ryżem, czasami trochę nabiału. (Niestety stosuję jeszcze kawę jako znieczulacz, szczególnie teraz, gdy poddałam się regresingowi i zaczęło mi wyrzucać przeszłe emocje z dużą siłą i ciężko mi było sobie z nimi poradzić, ale był już czas że prawie wcale nie piłam.)
Z mojego doświadczenia wynika, że głodówka nie jest korzystną metodą oczyszczania się dla osób, które nie są stabilne emocjonalnie. Zresztą w książce, w przeciwwskazaniach było to napisanie wyraźnie, ale oczywiście pominęłam to, bo "ja chciałam głodówki i już". Głodówka uruchomiła wtedy we mnie dużo mechanizmów autodestrukcji (ale o tym wiem dzisiaj 15 lat po tamtej głodówce i po poznaniu regresingu). I po krótkim okresie fajności (życia w świetlistym stanie świadomości i całkowicie poza emocjonalnymi poruszeniami), było potem ze mną naprawdę źle i to przez wiele lat. Dlatego, gdy napisałeś o swym głodówkowym pomyśle, poczułam całą sobą: "Nie, nie z tymi emocjami, które masz w sobie". Ja miałam wtedy podobnie silne emocje tyle, że skierowane do wewnątrz, przeciw sobie.
Spróbuj może najpierw gotowanych warzyw z ciemnym ryżem i doświadcz jak taka dieta harmonizuje świat emocji i poszerza widzenie, odczuwanie i rozumienie wielu rzeczy.
Zadawałam Ci pytania, bo byłam ciekawa Twojej perspektywy.
Dla mnie głodówka w takim stanie emocjonalnym w jakim jesteś, jest próbą dostania czegoś na skróty. Wiem też, że w takim stanie umysłu i emocji w jakim ja wtedy byłam, gdy podejmowałam decyzję o głodówce, nikt nie byłby mnie w stanie przekonać do tego, żebym tego nie robiła (tyle zalet głodówki opisanych było w tej książce i tak wielkie było moje pragnienie, by to była prawda). Dopiero kilka lat później zrozumiałam co się wtedy ze mną działo i jakie to było nietrzeźwe.
Teraz szanuję równowagę.
-
Tola, ciekawe uwagi :)
Ja stosowalem glodowki oczyszczajace przez ok. 10 lat. Potem lewatywe przez ok. 3 lata. To prawda, glodowka moze spowodowac ukazanie sie wzorcow z ktorymi wczesniej nie dawalismy sobie rady. U mnie, np. wzmacniala sie chec spozywania cukru czy pociag do nikotyny. Z drugiej strony czulem sie lzejszy, wyostrzaly sie zmysly i mialem lepsza swiadomosc swojego ciala.
To, co sie pojawia mozna potraktowac jako temat do oczyszczenia, uzdrowienia, przetransformowania. Dobrze jest miec w tym wsparcie.
-
Tola, jarek
Ostatnio tak czy inaczej wychodzą ze mnie wzorce z którymi nie dawałem sobie rady. Chcę sobie pomóc w oczyszczaniu. Mało jem zresztą ostatnio. Można się ugruntowywać jedząc ciężkie jedzenie i można się ugruntowywać w naturalny sposób, siedząc. Chciałbym pogłębić ten proces bo jestem w bardzo silnym strumieniu oczyszczania i czuję że nie mam wyjścia jak poddawać się jego nurtowi
-
Fia,
"Jeśli chcecie się poczuć lekko, to po prostu warto zacząć dzień od jedzenia owoców, do godz. 12. Prosta rzecz a cieszy."
To zalecenie nie dla każdego. Np. dla mnie mogłoby być wprost zabójcze :P
Wg specjalistów Tradycyjnej Medycyny Chińskiej tylko niewielki odsetek ludzi jest w stanie znieść taką dietę bez uszczerbku dla zdrowia, czy poziomu energii życiowej. Wg nich rozpoczynanie dnia jedzeniem owoców osłabia śledzionę (a w zasadzie cały układ trawienny) i nerki.
Czy istotnie tak jest w odniesieniu do wszystkich, nie wiem. W każdym razie moje doświadczenie i obserwacje najbliższego otoczenia to potwierdzają.
-
Felicite,
co w takim razie jest najkorzystniejsze na śniadanie?
-
Fia,
wg TCM w godz. od 7 do 11 rano Qi osiąga najwyższy poziom w układzie trawiennym. Jest to więc najlepsza pora, żeby pobrać potrzebne Qi z pożywienia. Posiłki powinny być więc ciepłe, lekkostrawne i jednocześnie dostarczające sporą dawkę energii. Mogą to być wszelkie formy zbóż (kasze, płatki, grysiki), zupy warzywne, a nawet mięsne (jeśli ktoś je), czy jajka. Choć najczęściej poleca się zboża.
Najważniejsze jest to, żeby były ciepłe, (w miarę) pożywne.
To wg tradycyjnych specjalistów chińczyków ;) Są też nieco inne poglądy - że śniadanie powinno być bardzo lekkie (ale nie owoce, bo one wcale nie są lekkostrawne, no i wychładzają organizm), albo nawet wcale może go nie być, a najważniejszym (w sensie, że najbardziej obfitym) powinien być obiad, tj posiłek jedzony w okolicach południa. Tak pisze Pitchford.
Ja jestem zwolenniczką dokładnej obserwacji organizmu (i swoich przekonań na temat odżywiania) i dopasowaniu sposobu żywienia do potrzeb organizmu. Ale do tych prawdziwych potrzeb, a nie do przekonań na ten temat. Choć nie jest to proste, bo to podstępne bestyje są ;)
-
Felicite
Mam podobne odczucia. Tak też podają poradniki żywienia. Dobre, pożywne śniadanie, obiad jako główne danie i kolacja lekka- mogą być owoce, które można jeść również między posiłkami.
Co prawda do wszystkiego można się trochę przyzwyczaić, ale ja się najlepiej czuję jak tak właśnie robię. Pora obiadu też około południa, jeśli to możliwe. Po godz. 15. organizm już nie ma tej siły trawienia.
Mogłabys podać gdzie ten autor o tym pisze, książka?
-
Mateusz,
P. Pitchford "Odżywianie dla zdrowia". Strony nie pamiętam, ale jeśli Cię to interesuje, to mogłabym poszukać.
Natomiast tradycyjne podejście prezentują np. Claud Diolosa i Barbara Temelie.
-
Felicite
Dzięki.
-
"Są też nieco inne poglądy - że śniadanie powinno być bardzo lekkie (ale nie owoce, bo one wcale nie są lekkostrawne, no i wychładzają organizm), albo nawet wcale może go nie być, a najważniejszym (w sensie, że najbardziej obfitym) powinien być obiad, tj posiłek jedzony w okolicach południa. Tak pisze Pitchford."
Małe sprostowanie po zajrzeniu do książki:
Pitchford pisze o różnych programach żywieniowych uwzględniających odpowiednio jeden posiłek dziennie, dwa lub trzy. W przypadku programu uwzględniającego jeden posiłek, powinien on być jedzony właśnie w godz. około-południowych (taki rozkład – zdaniem autora – wspiera zaawansowany rozwój umysłu i ducha). „Kiedy jedyny posiłek przypada na porę około południa, czyli na szczyt aktywności serca-umysłu, wówczas wyostrzona intuicja pozwala dokonać właściwych wyborów dotyczących tego, co się je i w jakiej ilości”.
Również w przypadku spożywania trzech posiłków dziennie ten drugi (jedzony w godz. 11-13) powinien być najobfitszy.
Jedynie w przypadku przyjmowania dwóch posiłków pierwszy (około 11) powinien być większy, drugi mniejszy.
Co ciekawe Pitchoford zaleca (zawsze, niezależnie od rodzaju przyjętego programu żywieniowego) jedno lub dwugodzinną przerwę pomiędzy wstaniem a pierwszym posiłkiem.
-
Bardzo ciekawa seria filmów na temat niejedzenia
Miłego ogladania
http://www.youtube.com/watch?v=1tlZiw5prHA&feature=player_embedded#!
-
Fajny film, też go niedawno oglądałam. Zaciekawiło mnie podejście do życia niektórych postaci - poczucie ulgi i wolności. Chociaż za bardzo w tym wszystkim zajeżdza ascezą ; )
-
Dziennik z 17 dniowej głodówy:
Dzień 1.
Leże w łóżku, 9 rano. Mam kilka spraw do zrobienia, zaraz trzeba będzie wstać i to ogarnąć. Postanawiam zrobić sobie ciepłą kąpiel w wannie. Naszło mnie pierwszy raz od dawna na świezy soczek - wycisnąłem świeży sok z 3 pomarańczy i 1 grejpfruta. Wyszło 0,7l, w sam raz do mojego ulubionego kubka. Już od 3 miesięcy krążyły mi po głowie myśli o głodówce, które wróciły w wannie. Po chwili rozważania za i przeciw podjąłem decyzję - Od dzisiaj robię głodówkę.
Dojmujący głód zacząłem czuć już o godzinie 13. Chyba bardziej z przejęcia tym że będę nie jadł, niż z realnej potrzeby jedzenia. O 16 nachodziły mnie wspomnienia łososia norewskiego kupowanego w Norwegii na kilogramy, a przechodząc obok kawiarni z głębin mojej podświadomości dobiegło mnie donośne wołanie o pączka. Zdecydowane i nie znające sprzeciwu. Wyostrzył mi się węch, każde jedzenie w moim pobliżu czuję bardzo mocno.Pod wieczór dopadła mi nieprzytomność że nie umiałem się za nic zabrać i czułem się źle. Zrobiłem lewatywe i troche nieprzytomność mi puściła, ale nie chciało mi sie nic robić i poszedłem spać.
Dzień 2.
Poranne ważenie: 89,5 kg
Obudziłem się z lękiem że skoro nic nie jadłem to nie będe miał siły i że nawet z łóżka nie uda mi sie wstać. Puszczały mi jakieś napięcia na łydkach. O dziwo wstałem bez żadnego problemu ;) Robie prawo jazdy na tira i zastanawiałem się czy nie odpuścić tych jazd, ale idąc za tym co pisze Małachow: "Głodówka to żaden ekstremalny stan, można normalnie wykonywać codzienne czynności", to postanowiłem nie unienormalniać tego czasu. Wychodząc z bloku miałem dobitne wrażenie że powietrze pachnie jak lukier z pączków. Pojechałem 3 godziny jeździć ciężarówką, w 3 godzinie już troche wymiękałem, byłem zmęczony. Jak wróciłem to pojechałem na rolki i jeździłem jeszcze ze 3 godziny. Przestałem wykonywać jakiekolwiek gwałtowne ruchy, bo to nieekonomiczne i szybko męczy. Ludzie w parku jak zahipnotyzowani jedzą kiełbasy, zapiekanki, gofry. Wróciłem do domu, zmęczony padłem na fotel.Posprzątałem troche mieszkanie, obejrzałem film, była godzina 21. W przerwach między wysiłkiem przez cały dzień czułem jak harmonizują się energie wewnątrz mnie i puszczają napięcia. Kiedy położyłem się do łóżka to zacząłem tak głęboko i spokojnie oddychać, jak mi sie na codzień nie zdarza. Za to godzine później wyszły mi napięcia do których zażerałem, na klatce piersiowej, taka ciężka, nieprzyjemna, stłumiona energia. Nie spałem do 3 w nocy tylko wierciłem się na łózku bo co chwile mnie coś pikało i dużo się w środku działo, jak przy mocnej sesji oddechowej. Potem zasnąłem i miałem wspaniały sen o tym jak wyrwałem dziewczynę i zaczęliśmy się całować, a potem śniło mi się że zjadłem cała paczkę żelek :P Smakowały wspaniale. Po zjedzeniu zorientowałem się że przecież jestem na głodówce i że wszystko zaprzepaściłem, ale chwile później sie obudziłem i przekonałem się że wszystko jest w porządku :))
Dzień 3.
Waga 88,6 kg
Część nocy, i cały ranek dopóki nie wstałem z łózka, a później zresztą też, miałem tęsknoty smakowe. Pyszne sushi którym sie tak zażerałem, boczek smażony na miodzie, gumy do żucia, cokolwiek! Masakryczne uzależnienie od smaków. Ogólnie to czuję się fatalnie, kręci mi się w głowie. Poszedłem na godzinny spacer, w głowie mam jakby świeżej niż 2 dni temu. Po spacerze zawroty głowy minęły, pojechałem na jazdy ciężarówą. Dzisiaj pozwolono mi pojeździć nowym MANem, co sprawiło mi sporo frajdy. Na szczęście nie było problemów z koncentracją, jeździło mi się jakoś tak przyjemnie, po skończeniu jazd zorientowałem się że wpadłem w błogostan. I jeść mi się odechciało. Moje odczucia do świata się zmieniają... wszystko robi się takie jak kiedyś, jak wtedy kiedy miałem 10 lat. Wieczorem poszedłem na rolki.
Dzień 4-6
Waga: 87,5 kg
86,3 kg
84,9 kg
Dużo w tych dniach jeździłem na rolkach. Mam zakwasy bo ruszam sie dużo więcej niż na codzień. Narasta zakwaszenie organizmu, to oznacza że organizm zaczyna rozkładać toksyny i zbędne substancje z ciała. Kiedy czuję kwasote w układzie pokarmowym, to piję więcej wody. Płuczę też często usta. Język mam cały obłożony białym nalotem. Kilka razy najpierw czułem drążenie w zatokach, a potem spływało stamtąd kilka splunięć brzydkiej, gęstej krwii. To chyba pozostałości po niedoleczonym zapaleniu zatok. Znacząco zmalał mi natłok myśli. 6 dnia byłem jeździć ciężarówką i wciąż o dziwo mam się dobrze, lepiej mi sie myśli, sił nie brakuje, tylko są bóle od napięć mięśniowych. Pod wieczór poczułem straszne napięcie w mięśniach które przeleżałem, coś puściło. Pod wieczór obejrzałem film, który mnie ruszył i w nocy wywalały emocje. Nie mogę spać, kręcę się na łóżku w lewo i prawo. Tak jakby siła życiowa we mnie wzrastała i wybijała te rzeczy. A, i czasem pod wieczór tańczę albo coś robię to czuję w sobie taki inny rodzaj ciepła, bardzo przyjemny. Kilka razy miałem myśli o zaprzestaniu głodówki, kilka chwil po których mi coś wywalało. Tracę masę bardziej niż to Małachow opisał w swojej książce, ale nie mam nic przeciwko ;) pewnie dlatego że sporo się ruszam.
Dzień 7-9
Waga: 84 kg
Tu nie chciało mi się pisać więc krótka relacja pisana kilka dni później. Narasta kwasota organizmu jeszcze bardziej. Odczuwalne troche jak zgaga, tylko że w całym układzie pokarmowym. Czasem troche słaniam sie na nogach ale ogólnie czuję się dobrze. Pobolewa mnie wątroba. Skończyłem jazdy ciężarówką, na wszelki wypadek na egzamin umówiłem termin na po głodówce, bo nie wiem co będzie dalej. W ciągu tych dni zrobiłem 1 lewatywe, wyszło z ćwierć szklanki dziwnych koreczków, takich samych jak kiedyś przy oczyszczaniu wątroby metodą Tombaka.
Dzień 10-13
10 dnia poczułem się trochę lepiej, mniej zawrotów głowy. 11 dnia uczucie kwasoty całkiem przeszło razem z zawrotami głowy, poprawił mi się nastrój, czuję dużo więcej siły życiowej i zrobiłem się... temperamentniejszy. Wychodzą różne złości, a 13 dnia odpoczywając po siłowni i saunie bez wyraźnego powodu popłakałem się i ryczałem tak z 2 godziny. Próbowałem się hamować ale szło samo z siebie niepowstrzymywalnie. Poczułem się po tym znacznie lepiej i zacząłem przed lustrem wyglądać jakby młodziej.
Co do pracy ciała, to dzieją się różne rzeczy, raz mi pika czakra serca, raz boli w okolicach wątroby/jelit/żeber i różne inne naprzemienne rzeczy. Czuć że ciało pracuje nad pozbywaniem się toksyn/czopów energetycznych. Wieczorem poszedłem na rolki. Niepokoi mnie to że 3-4 razy na dzień spływa mi z zatok brzydka zastarzała krew pomieszana ze śluzem, teraz w większych ilościach. Od kilku dni kilka razy dziennie i 2 razy w ciągu nocy odpluwam.
Dzień 14-16
Waga: 80,5 kg
Rano po przebudzeniu znowu plucie zastarzałą krwią. Staje się to coraz częstsze. Nie pękam, bo zawsze miałem problemy z gardłem. Często bez głodówki plułem rano krwią z zatok, tylko w znacznie mniejszych ilościach. Jeszcze Zastanawiam się czy nie wysilam się za mocno, od 10 dnia jestem bardzo aktywny. Powoli maleją mi siły, nie mogę podejmować dużych wysiłków, bo wtedy szybko się męczę.
Dzieje się głębsza praca w organiźmie.
Dzień 17
Czuję się słabszy. Organizm silnie sie oczyszcza. Śniło mi się że dzieją mi sie jakieś dziwne rzeczy, że umieram albo coś takiego. Mam niewielkie problemy z percepcją. Puściła mi się krew z nosa. Nie będę się męczył, po zatamowaniu krwii wycisnąłem sok z pomarańczy. Głodówka skończona.
Wydaje mi się że mam zbyt obciążony śmieciami organizm żeby robić tak długie głodówki. Tą głodówkę uważam za sukces. Jednak widzę że nie da się oczyścić wszystkiego jedną głodówką. Może mógłbym bezpiecznie pociągnąć troche dłużej, ale za namową znajomego głodówkowego eksperta sam z siebie zrezygnowałem. Ważniejsze jest to, żebym teraz zmienił żywienie na zdrowsze i je utrzymał.
Wychodzenie z głodówki
Opiszę tu szczegółowo mój jadłospis - znajduję egoistyczną przyjemność w pisaniu tego dzień po dniu ;)
Dzień 1.
Waga 78,9 kg
O 15 wycisnąłem sok z pomarańczy. Pomarańcza ma witaminki i działa dobrze. Poprawił mi się humor. Poszedłem na saune, zrobiłem zapasy żywności. Pod wieczór zrobiłem się bardzo nieprzytomny, totalny haj. Wycisnąłem jeszcze jedną pomarańczę. Piję małymi łykami, szklanka poszła w 10 minut żeby nie obciążać żołądka.
Dzień 2.
Rano sok z 1 jabłka. o godzinie 12 sok z 1/2 pomarańczy i 1/2 grejpfruta. O godzinie 14 to samo. O 16 sok z 1 pomarańczy. Na wieczór o 18 sok z 1/2 pomarańczy i całego grejpfruta.
Dzień 3.
Tego dnia ustąpiło mi spływanie krwistej mazi z zatok. Rano sok z 1 jabłka i kilkunastu różowych winogronek.
Na obiad sok z 300g marchewek, 1 małego buraczka i połowy pomarańczy. Po obiadku dostałem zastrzyk energii, pewnie przez buraka. Ogólnie czuję się coraz lepiej. Co jakiś czas się kładę odpoczywać. Wtedy czuję że ciało się regeneruje. Na kolację sok z całej pomarańczy.
Dzień 4.
78,1 kg
Na śniadanko szklanka świeżego soku z marchewki.
Na obiad surówka z czerwonej kapusty, ogórka, pomidora, szczypiorku i koperku, pokropiona sokiem z cytryny. Strasznie mnie kuszą słone smaki, z tego powodu zakisiłem dzisiaj 10 słoików ogórków - będzie co chrupać jak już pozwolę sobie na słone.
Na kolację reszta niedojedzonej surówki, której i tak z sytości nie dojadłem ;)
Wieczorem półgodzinna przejażdżka na rolkach. Czuję jak stopniowo odzyskuję siły. Dalej dość się szybko męczę ale moje mięśnie nabierają sprężystości i łatwości w działaniu.
Refleksja: Jak można nie lubić warzywek!!?
Dzień 5.
Waga 77,8 kg
W nocy już nie plułem krwistą, tylko lepką, żółto-zieloną flegmą, po tym jak coś mi drążyło w głowie. To coś zalepiało mi mózg. Nad ranem pobolewała mnie wątroba, tam też coś się drążyło. Obudziłem się o 6 rano, chętny do wstania, w pełni sił umysłowych. Łał! Zrobiłem śniadanie z przetartych 2 średnich buraków i 1 jabłka - znowu za dużo, zjadłem ok. Na obiadek przemieliłem pół szklanki migdałów, zmieszałem z wodą i dodałem trochę miodu. Po wypiciu wrócił mi apetyt. Dojadłem później na drugie danie buraka z jabłkiem, a na kolację lekka sałatka owocowa z 1 kiwi, 1 gruszki, 1 mandarynki
Dzień 6. Waga 78,2 kg.
Ponieważ zacząłem jeść stały pokarm, jelita się wypełniają i zapewne dlatego waga idzie lekko w górę. Na śniadanie surówka owocowa z kiwi, świeżego ananasa, klementynki, połowy jabłka i garści rodzynek.
Dzisiaj jem pierwszy ciepły obiad - 3 malutkie młode ziemniaczki gotowane na parze z surówką: ogórek zielony, pomidor, potarty chrzan, kiełki słonecznika.
15 dni po wyjściu z głodówki ważę 77,8 kg, więc całe to pieprzenie o tym że masa wraca to tylko pieprzenie obżartuchów którzy po głodówie sie rzucają na jedzenie. Straciłem co prawda sporo mięśni co czuć jak skaczę na rolkach, ale szybko je odzyskuję. Jasnowidząca znajoma kiedy mnie zobaczyła to stwierdziła że czuje sie jakby rozmawiała z całkiem inną osobą, inna energia. Ja też czuję się inaczej. Im bardziej regularnie jem tym te najbardziej spektakularne efekty, czystość energetyczna się zacierają, ale myślę że bardzo dużo pozostało. No i przeszedłem na pełny wegetarianizm. Od 9 dnia po wyjściu jadłem już zupki, 15 dnia jem pierwsze smażone jedzenie. Wyeliminowałem z diety cukier, mleko i tego będę się trzymał. Następna głodówka, 12 dniowa, planuję na jesień.
Wnioski końcowe: głodówka jest bardzo efektywną (i efektowną ;)) ) metodą doskonalenia duchowego i oczyszczania organizmu. Nie jedząc czuć jak czyści się postać polowa, jeżeli potrafisz wyczuć swoją aurę, to podczas głodówki będziesz miał ciekawe spostrzeżenia. To wszystko przy uwzględnieniu prawidłowych zaleceń (które znajdziesz szczegółowo w lekturze Małachowa) i zdrowego rozsądku (ja popadłem w taki fanatyzm, że chciałem ciągnąć 30 dni, na szczęście znajomy ekspert od głodówek wytłumaczył mi że to może być szok a granica między głodówką leczniczą a patologiczną jest ciężka i w tak lekkim stanie umysłu łatwo ją przeoczyć. Postanowiłem nie igrać z losem. Myślę że przy tak obciążonym organiźmie (przeszłość fastfoodowo-alkoholowo-narkotykowo-słodyczowa) to było maksimum jakie na teraz mogłem wyciągnąć. Za rok zrobi sie może te 30 dni ;)
-
Dzięki za ten dziennik, ciekawe aczkolwiek widać że męczący okres przeżyłeś. Z tego co podsumowałeś, opłacało się :)
-
Sebastian- no dokładny opis, dzięki.
-
Fajnie, bo życie się zmienia po głodówce na lepsze, mniej lub bardziej, ale się zmienia.
całe to pieprzenie o tym że masa wraca to tylko pieprzenie obżartuchów którzy po głodówie sie rzucają na jedzenie.
Nie w każdym przypadku tak jest, zależy czy przed głodówką ktoś miał nadwagę, czy jej nie miał. Ja właśnie dzięki tym zapewnieniom, że swoją wagę szybko odzyskam, zdecydowałam się rok temu na głodówkę. Normalnie ważę 50-52 kg przy wzroście 166 cm, więc kiedy po 10-dniowej głodówce ważyłam 7 kilogramów mniej, to nie wyglądało to zachęcająco: kości sterczały, spodnie spadały, policzki zapadnięte, oczy wybałuszone. I nie wierzyłam, że się uda, ale jednak wychodząc z głodówki bez żadnego obżerania się, tylko stosując się do wskazań, na samych soczkach, warzywach, owocach w niewielkiej ilości, w tydzień odzyskałam 5 i pół kilo. Pozostałe 1,5 kg wróciło do mnie trochę później. A przecież w normalnych warunkach, żeby przytyć 5,5 kg w tydzień, trzeba by się było pracowicie tuczyć nie wiadomo czym:)
-
Maciejka, to zdanie kierowałem do ludzi którzy mają jednak tych kilogramów trochę za dużo. W Twoim przypadku odzyskanie masy to był efekt pożądany:))
-
Sebastian,
fajnie, że podzieliłeś się dziennikiem.
Od siebie mogę powiedzieć, że robię sobie głodówkę na wodzie raz na tydzień już od kilku lat. Co prawda zdarzają mi się odstępstwa od tej reguły ale są to odstępstwa.
Robię głodówki bo jestem wciąż mięsożercą - ciekawe na ile wywala mi asceza a na ile po prostu chcę pomóc organizmowi tymi głodówkami. Dla mojej podświadomości mięso to jest ,,syte jedzenie". Wegetariańskie potrawy wciąż traktuję jako smaczny dodatek.
-
Samo przyjdzie, jeśli będzie miało przyjść. Znam kobietę o bardzo wysokiej energetyce która wciąż nie może się obyć bez mięsa (choć nie je produktów zawierających gluten i słodyczy.
Moją przedostatnią potrawą przed głodówą był kebab w cieście, inspirowany dzikim mięsożernym pędem. Po głodówie mi przeszło :) Ale miałem mocne sny w których mięsożerne wzorce wychodziły
-
Czy gdybym tak kiedyś, czysto hipotetycznie, spasła się totalnie jak świnia, to czy głodówka pomoże mi wrócić do prawidłowej wagi, czy też może wręcz przeciwnie? Oraz drugie pytanie, czy warto synchronizować początek takiej głodówy z fazą księżyca?
-
Gdybyś szybko przybrała na wadze to w ciągu kilku tygodni szybko byś to zrzuciła. Na poziomie fizycznym ciało przyzwyczaja się do określonej wagi jeśli utrzymuje się ją przez kilka miesięcy. Zauważyłem u siebie że gdy chodząc na siłownie urosłem 15kg w ciągu pół roku i potem olewałem treningi i dietę to straciłem tą wage bo nie poświeciłem czasu by ją utrzymać na tyle długo by moje ciało sie do niej przyzwyczaiło. To samo działa w drugą strone. Ostatnio schudłem bo jadłem raz dziennie ale od tygodnia znów chodze często na siłownie i dobrze jem i widze niemal z dnia na dzień jak mięśnie wracają do formy i stają się twardsze.
Co do drugiego pytania to dużo o tym nie wiem ale intuicja mi mówi że to dobry pomysł. Jutro jest pełnia i o 12.51 ludzie będą się łączyć w medytacji, Intencją na tą pełnie jest kontakt z własną mocną. Może warto skorzystać i spróbować ?
-
Niesądziłem że kiedyś zdecyduje sie na głodówke.
Naszła mnie ochota na zabawienie sie w ascete. Jestem ciekawy co sie będzie działo i jakie stany umysłu sie pojawią.
Słyszałem że ludziom na głodówce jest bardzo zimno, mieliście podobnnie ? Od czego to zależy ?
-
Ja robiłam kiedyś przez 5 dni, tylko na wodzie. To było w lecie, więc nie czułam zimna, ale przypuszczam, że teraz mogą być takie efekty. Myślę, że lepiej robić głodówkę w lecie, bo wtedy przyswaja się więcej energii słonecznej
-
Podziwiam was, ja za bardzo jestem przywiązany do jedzenia aby się męczyć głodówką.
Zastanówcie się proszę nad waszą motywacją czy nie jest to przypadkiem powielanie wzorców ascetycznych? To tak dla zastanowienia.
A tu film na temat odżywiania się światłem:
https://www.youtube.com/watch?v=OiNvtS3MSc0
-
Jestem na 6 dniu głodówki. W zasadzie nie była to taka typowa głodówka bo zjadłem 4 jabłka, grejfruta i upiekłem kabaczka w ciągu tych dni. Czuje że mógłbym to ciągnąć dalej ale nie widze już sensu by to robić. Czuje się naprawde dobrze choć czasem jak za szybko wstane to mam ciemno przed oczami. Napewno zwiększyła się wrażliwość, fajniej i łatwiej było by teraz wchodzić w medytacje. Czuje sie taki pusty w brzuchu, czasami mam wrażenie że niemam siły śie śmiać tak jakby brzuch przyrósł mi do krzyża :p a zimno to mi jest ciągle w ręce, palce. Są lodowate. Jutro chyba kończe ten post i zaczynam jeść, nie wiem czy kiedyś jeszcze zrobioe sobie głodówkę, myśle że to nie ma większego sensu jeśli człowiek dobrze się odżywia chociaż chciałbym osiągnąć taki stan by żywić się światłem czy inną energią no ale to jedzenie :) trudno z niego zrezygnować
-
W głodówce chodzi o czasowe ustanie pracy układu pokarmowego, po to aby mogły się zadziać pewne procesy biologiczne i fizykochemiczne w organizmie. Przerywanie tych procesów incydentalnym jedzeniem, które ponownie uruchamia układ pokarmowy nie jest głodówką, a raczej głodowaniem :)
-
polecam film
http://video.anyfiles.pl/Post+i+długie+życie/Nauka+i+technologia/video/74904 (http://video.anyfiles.pl/Post+i+długie+życie/Nauka+i+technologia/video/74904)
-
Maciejka
Czyli dałem po prostu ciała po całości :) no cóż