Technicznie o szczepionkach
Wysłane przez: AlohaState Data: 2015-07-11, 12:18:53 Ilość odłon: 415
Autor: Carolieen
Poniższy tekst w żaden sposób nie sugeruje czy szczepić czy nie, jest jedynie zbiorem przemyśleń autora na temat zjawiska szczepień i tak tez powinien być odebrany. Aby zrozumieć w jaki sposób działa szczepienie ochronne, dobrze jest zrozumieć parę podstawowych mechanizmów, które działają w ludzkim organiźmie.

• Układ odpornościowy, który jest bardzo złożonym i nie końca poznanym systemem powiązanych ze sobą bardzo wielu regulacji, mechanizmów, reakcji jest odpowiedzialny za wytworzenie tzw. pamięci immunologicznej, na której opiera się zasada szczepienia.
Spośród ponad 20 typów komórek odpornościowych obecnych w ludzkim ciele, kluczową role w tworzeniu owej pamięci pełni kilka komórek: przede wszystkim limfocyty B, T, komórki prezentujące antygen APC (Antigen Presenting Cell), do których należą np.: makrofagi czy też komórki dentrytyczne. W najprostszym układzie (pomijając całą skomplikowaną aktywację układu odpornościowego), kiedy antygen (bakteria, wirus, prion etc.) wniknie do organizmu, następuje reakcja obronna. Komórki prezentujące antygen, np.: makrofagi rozpoznają i wychwytują antygen, a następnie prezentują go na swojej powierzchni za pomocą ukladu MHC II (Major Histocompability Complex), czyli układu zgodności tkankowej, który znajduje się na wszystkich komórkach APC. Na czym to polega? Otóż na poziomie komórkowym, uklad MHC II to wysoce polimorficzny zbiór genow, które w zależności od napotkanego antygenu są w stanie wytworzyć specyficzne białka, które następnie zostaną przetransportowane na powierzchnię komórki do błony i będą na zewnątrz komórki prezentować antygen innym komórkom. Dzięki temu układowi, komórki są w stanie rozpoznać ogromne ilości różnych antygenów, z powodu właśnie dużej
zmienności genetycznej, a co za tym idzie, możliwości wytworzenia wielu rożnych białek prezentujących antygen.

• W czasie prezentacji, inne komórki - limfocyty Th, z kompatybilnym receptorem CD na swojej powierzchni, są w stanie rozpoznać prezentowany antygen przez komórkę APC. Uruchamia się kaskada reakcji. Komórka APC produkuje dodatkowo chemikalia, zwane interleukinami klasy I, które pobudzają limfocyty Th (helper). Limfocyt Th z kolei działa na kilka sposobów: a) przechodzi transformację blastyczną i zaczyna dzielić się na limfocyty Th1 (produkcja cytokin, które pobudzają komórki Tc - cytotoksyczne, które zabijają zainfekowane antygenem komórki) i Th2 (pobudzanie limfocytów B) oraz b) zwrotnie stymuluje komórke APC do szereszego działania.

• Kluczowe jest pobudzenie limfocytu B. Jako, że to również komórka APC, następuje dokładnie ten sam mechanizm prezentacji antygenu jak przy makrofagu. Z kolei drugą drogą działania limfocytów B, jest wytwarzanie pamięci komórkowej i swoistch
przeciwciał, jako odpowiedzi na antygeny.

• Pobudzony limfocyt B przez limfocyt Th2 działa na dwa sposoby: a) część z dzielących się limfocytow B przekształca się w komórki plazmatyczne, produkujące przeciwciała czy białka, które łaczą się z antygenami (bakteriami, wirusami itd.), a następnie są usuwane z organizmu oraz b) druga część przekształca się w komórki pamięci immunologicznej, które będą już od tego momentu obecne w organiźmie człowieka.

• Przy kolejnym napotkaniu na owy antygen, układ odpornościowy o wiele szybciej reaguje, gdyż limfocyty B znają już owy antygen i mogą natychmiast wytwarzać potrzebne przeciwciała potrzebne do likwidacji antygenów.

Tak wygląda teoria w bardzo wielkim skrócie. Z tej perspektywy działanie szczepionek zdaje się być zbawienna, gdyż przygotowuje ciało na kontakt z prawdziwym antygenem o wiele wcześniej, niż następuje prawdziwy, naturalny kontakt z antygenem. Jednak, na nieszczęście nie istnieje do tej pory szczepionka idealna, każda szczepionka wg mnie niesie ze sobą pewne ryzyko wystąpienia objawów poszczepiennych.

Przyjrzyjmy się teraz jak zbudowane są szczepionki i jak poszczególne ich elementy wpływają na organizm.
Typowa szczepionka ma 4 komponenty:

• Antygen: to obcy dla organizmu, żywy bądź pozbawiony w irulencji wirus, bakteria, białko, DNA etc., który wywołuje reakcje immunologiczną
• Adjuwant: to cząsteczka, której zadaniem jest większa stymulacja układu odpornościowego
• Konserwant: służy przedłużeniu terminu ważności szczepionki
• Stabilizator: sprawia, że w szczepionce nie namnażają się obce bakterie, pleśnie itd.

Do tej pory nauka zdołała wyprodukować kilka różnych rodzajów szczepionek. Do najważniejszych należą:

• Żywe atenuowane (awirulentne), wytworzone z patogenu, który jest osłabiony np. przez napromieniowanie go UV czy poddaniu pewnym procesom chemicznym. Zazwyczaj 1-kilku doz jest potrzebna do uzyskania efektu, natomiast ochrona jest długotrwała. Ryzykiem jest przejście formy niewirulentnej w wirulentna oraz transmisja. Typowym przykładem takiej szczepionki jest Polio podawana doustnie.
• Martwe/Zabite: całe ciało patogenu w martwej formie. Nie ma ryzyka przejścia w formę wirulentną czy transmisji. Wymagane jest zazwyczaj wielokrotne podanie szczepionki, by uzyskać efekt. Typowym przykładem może być szczepionka na grypę czy Polio wstrzykiwana).
• Toksoidowa - wykorzystuje się toksyny produkowane przez patogeny, nie same patogeny. Przykładem jest szczepionka na błonicę. Prawdopodobnie jest bezpieczniejsza w użyciu z uwagi na nieużywanie patogenu. Niestety jest relatywnie droższa w produkcji i wymaga wielokrotnego podania.
• Szczepionki DNA: specyficzne odcinki DNA patogenu, które stymulują układ odpornościowy przez wstrzyknięcie domięśniowe, organizm sam wytwarza antygeny i jednocześnie przeciwciała. Powstają przez połączenie określonego DNA patogenu z
plazmidem bakteryjnym. Po wniknięciu plazmidu w jądro komórkowe, komórki organizmu produkują następnie specyficzne antygeny, na które ciało odpowie reakcja immunologiczna. Unika się w ten sposób używania patogenu, a szczepionka nie wymaga przechowywania w zamrażarce.
• Rekombinowane: bardzo podobne do szczepionek DNA, powstają przez połączenie DNA patogenu z wektorem bakteryjnym, po czym bakteria wytwarza określone antygeny. Te antygeny zostaną składnikiem szczepionki. Szczepionki te wymagają adjuwantów oraz wielokrotnego podania, z kolei możliwa jest produkcja ich na dużą skalę.

Działanie antygenu już znamy, przyjrzyjmy się teraz działaniu pozostałych składników szczepionek:

2. Najczęstszym adjuwantem są sole aluminium (Al), metalu, który jest neurotoksyną, a który stymuluje odpowiedź immunologiczną. Akumuluje się głównie w kościach i mózgu, powodując zaburzenia mowy, koordynacji, paraliż, może również zwiększając zachorowanie na Alzheimera.
Badania przeprowadzone w marcu 2015 na Uniwersytecie Columbia w Kanadzie przez Lucija Tolmjenovic, sugerują, że Al jako adjuwant może powodować zapalenie mózgu, autoimmunologiczność, zaburzenia mentalne i motoryczne. Dr Ayoub z kolei, na badaniach na myszach twierdzi, że Al może być nawet bardziej niebezpieczny niż Hg, a ilość Al jaką znaleziono w szczepionkach była 6-krotnie większa niż podano na ulotce. Prof. Jose F. Bernardo z Uniwersytetu w Pitssburgu, USA na podstawie swoich badań na myszach, twierdzi iż Al może powodować eurytmię czy też hipersensytywność.
3. Konserwanty: dość znanym jest tiomersal, obecnie już wycofany z kilku krajów, jednak nadal nie oficjalnie zakazany. Jest to organiczny związek rtęci, która sama w sobie jest silną toksyną, a zatrucie rtęcią może być śmiertelne.
4. Stabilizatory: najczęstszym stabilizatorem jest formaldehyd, substancja, która w stężeniu 37% przy ilości 30ml, zabija dorosłego człowieka. Jest to związek, który już w 1987 r przez EPA , a następnie przez WHO w 1995 r. w USA został uznany za prawdopodobny ludzki kancerogen. Mimo to, jest nadal legalnie używany w produkcji szczepionek. Pewne badania sugerują powiązanie formaldehydu z leukemią. W szczepionkach jest używany by zabić niechciane, dodatkowe bakterie, które mogłyby się namnożyć. Dokładny mechanizm działania nie jest poznany, natomiast do tej pory wiadomo, że powoduje on zaburzenia działania błon komórkowych, strącanie się białek co skutkuje śmiercią komórki.

Ciężko określić się po jednej ze stron, za czy przeciw szczepieniu. Sama idea szczepienia, wynikająca ze zrozumienia natury mechanizmów obronnych układu odpornościowego wydaje się być słuszna, jednak skład szczepionek i ich budowa wg mojego zdania, mogą odgrywać kluczową rolę w wystąpieniu powikłań poszczepiennych.
Komentarze


Powered By SMF Articles by CreateAForum.com